هوشنگ ابتهاج | زندگی (چه فکر می‌کنی؟)

▨ نام شعر: چه فکر می‌کنی (زندگی)▨ شاعر: هوشنگ ابتهاج( ا.سایه)▨ با صدای: هوشنگ ابتهاج♬ موسیقی: علی عظیمی (قطعه زندگی از آلبوم عزت زیاد)♬ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــــــــــچه فکر می کنی؟که بادبان شکسته، زورق به گل نشسته‌ایست زندگی؟در این خراب ِ ریختهکه رنگ عافیت از او گریختهبه بُن رسیدهراه بسته‌ایست زندگی؟چه سهمناک بود سیل ِ حادثهکه همچو اژدها دهان گشودزمین و آسمان ز هم گسیختستاره خوشه‌خوشه ریختو آفتاب در کبود ِ دره‌های آب، غرق شدهوا بد استتو با کدام باد می‌روی؟چه ابر تیره‌ای گرفته سینه‌ی تو راکه با هزار سال بارش ِ شبانه‌روز همدل تو وا نمی‌شودتو از هزاره‌های دور آمدیدر این درازنای خون‌فشانبه هر قدم نشان ِ نقش ِ پای ِتوستدر این درشت‌ناک ِ دیولاخز هر طرف طنین گام‌های رهگشای توستبلند و پست این گشاده دامگاه ِ ننگ و نامبه خون نوشته، نامه‌ی وفای توستبه گوش ِ بیستون هنوزصدای تیشه‌های توستچه تازیانه‌ها که با تن ِ تو تاب عشق آزمودچه دارها که از تو گشت سربلندزَهی شکوه ِ قامت ِ بلند عشقکه استوار ماند در هجوم ِهر گزندنگاه کنهنوز آن بلند ِ دورآن سپیده، آن شکوفه‌زار ِ انفجار ِ نورکهربای آرزوستسپیده‌ای که جان آدمی هماره در هوای اوستبه بوی ِ یک نفس در آن زلال دم زدنسِزَد اگر هزار باربیفتی از نشیب ِ راه و بازرو نهی بدان فرازچه فکر می‌کنی؟جهان چو آبگینه‌ی شکسته‌ایستکه سرو راست هم در او شکسته می‌نمایدتچنان نشسته کوه، درکمین دره‌های این غروب تنگکه راه بسته می‌نمایدتزمان بی‌کرانه راتو با شمار گام عمر ما مسنجبه پای او دمی‌ستاین درنگ درد و رنجبه سان ِ رودکه در نشیب دره سَر به سنگ می‌زندرونده باشامید هیچ معجزی ز مرده نیستزنده باش