İçin kırılmış senin.

Meğersem ne çok korurmuş kaburga kemiklerimiz bizi. Ne işe yaradığını kestiremediğimiz ne çok önemli organımız var. Kırık sonrası tomografi ile kalp fonksiyonlarına bakıyorlar ilkin. Kırık nerede ve nasıl olursa olsun kalbi etkiliyor demek ki... Düzenli hareketleri olan kırık bir arkadaşa hadi ama sen de kırılmış gibi davranma ve hemen iyileş demek de çok zor. Nedense kendimi de çok savunmasız hissediyorum şu halde. Bir itirafta bulunayım ki meğersem ben hep öyle yapıyormuşum dedim içimden az önce. Kırılıp hiç bişey yokmuş, olmamış hiç kırılmamışım gibi yapmayı çoktan öğrenmişim ben ... Demek bu da başka bir savunma mekanizması. İçinden kırılmışlar bilir, o zaman da tam tersi işliyor kırıkların süreci... Durup random bir acıyla muhattap olmamak, kendinle başbaşa kalmamak için sürekli bir koşturmaca içindesin. işe sarmışım işte. Sol yanımı, acılarımı kırıklarımı yok saymışım. Dursam sanki hesaplaşmak isteyecekmişim gibi gelmiş, dursam hatırlayacakmışım gibi gelmiş durmamışım işe güce sarmışım. Gece gündüz koşmuşum hiç durmadan. Sanki iki dk durup soluklansam kendimle yüzleşeceğim gibi, kendimle yüzleşmekten kaçmışım meğerse. Nereye kadar kaçabilirsin ki? Herkesten ve herşeyden kaçarsın da kendinden kaçamazın. Evren sana olmadık bir yerde dur ve içine bak der. Bakarsın ki için kırıklarla dolu. Alıştığın ve yok saydığın acılar var. Tamam Umut kaçmak yok, haydi tek tek tedavi edelim o kırıkları dedim kendi kendime. Ne varsa hasarlı eskisinden de sağlam olsun. İyiyim ve daha da iyi olacağım. Kırklar çatlaklar, acılar iç kanamalar hepsi bitti. İyileşme sürecindeyim. Bol bol okumak için, izleyemediğin filmleri belgeselleri izlemek kana kana uyumak, daha çok yazmak için bir fırsat gibi düşün bu kötü şansı. Tüm çatlaklar kırıklar bitti. Şimdi iyileşme zamanı.