Ik lag krijsend van frustratie in mijn bed ...

Haha… als je denkt dat ik alleen maar in Verwonderland woon, dan moet ik iets bekennen. Not. Dan zou ik denk ik verlicht zijn. En dat ben ik niet. Ik ben vooral opgelucht dat ik niet verlicht hoef te zijn om steeds weer terug te kunnen zakken in helderheid en ontspanning. — Veel mensen zeggen dat ze dat willen. En blijven zichzelf ondertussen vertellen dat ze eerst nog… Dat is Verkrampland. En dat is oké. Maar dan is Café De Opluchting (nog) niet jouw plek. En als je ergens voelt: "…ik ben hier een beetje klaar mee" Dan ben je welkom. Veel luisterplezier.