İnsan, Buzullaşmayı Geciktirerek Yaşamın Yayılmasını Engelliyor

Buz, dünyada hayatın devamı için her zaman önemli olmuştur. Dünyanın ilk oluşmaya başladığı zamanlarda ortam yaşam için müsait değildi. Ancak sıcaklıklar azalıp yer küre soğudukça buzullaşma arttı. Buzullar, hayatın tohumlarını taşır. Sıcak kuşaktan buzul çağına geçerken hayatın kalıntıları buzun içine sıkışır ve dünyanın diğer bölgelerine taşınır. Yok olan türlerin yerine yenileri ortaya çıkar. Buna en iyi örnek Mamutlardır. İnsan da son buzul çağı Pleistosen dönemde ortaya çıkmıştır. Bu anlamda doğa, genetik mirasını buzullar aracılığıyla gelecek kuşağa iletir diyebiliriz. Dünyanın iklimi, sıcak kuşak ile buzul çağları arasında hareket eden bir döngü içindedir. Dünyanın yer hareketleri ve yörüngesindeki değişimlerle yaklaşık 100.000 yılda bir buzullanma dönemi yaşarız. Bu dönemin sonunda da ortalama 10.000 yıl süren ara buzul dönemi gelir. Şu anda yaşadığımız iklim değişimi, içinde bulunduğumuz son buzul çağının ara ısınma dönemidir. Ne var ki insan faaliyetleri bu döngüyü tehdit ediyor. Sera gazı etkisi, ara buzul dönemini uzatıyor. Bu da kutup bölgelerindeki buzulların daha hızlı erimesine ve ekvator bölgesinin şişmesine neden oluyor. Dünyanın kütle dağılımında yaşanan böyle bir dengesizlik, dünyanın dönme hızını daha da yavaşlatıyor. Bunun sonucunda dünya, buzullaşma dönemine geçişin geciktiği bir döngüye giriyor. Daha fazlası için @monologblg.com’u ziyaret edin. Teşekkürler