Ірына Сідорская. Ад прайдаў да вярбоўкі спецслужбамі і палітычнай неталерантнасці

У чэрвені ў многіх краінах адзначаецца Месяц гордасці, у Вільні і Варшаве прайшлі прайды, у якіх удзельнічалі і беларусы. І, як звычайна, гэтыя маршы, а таксама ўдзел у іх выклікалі вялікую дыскусію у самім беларускім асяродку і шмат негатыўнай рэфлексіі з боку прапаганды. І гэта ў той час, калі ў Беларусі зноў загаварылі пра гендарную палітыку, а ўлады пашырылі паўнамоцтвы Нацыянальнага савета па гендарнай палітыцы. Чаму ў краіне, дзе былі ліквідаваны незалежныя жаночыя арганізацыі, а сама тэма правоў чалавека ўспрымаецца як нешта варожае, улады працягваюць карыстацца мовай гендарнай роўнасці і спасылацца на міжнародныя абавязацельствы? Чаму гісторыі Марыі Калеснікавай, Анжалікі Мельнікавай або Аліны Харысавай выклікаюць не толькі палітычныя дыскусіі, але і размовы пра іх характар, маральнасць, эмоцыі, асабістае жыццё і знешнасць? Ці не сведчыць гэта пра тое, што грамадства ўсё яшчэ чакае ад жанчын не толькі прафесійнасці, але і адпаведнасці асаблівым маральным стандартам? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з медыяэксперткай і гендарнай даследчыцай Ірынай Сідорскай