İslamın çöküşü İsmat Zeki Eyuoğlu

Sevgili okuyucu, bu çalışmanın adı biraz ürkütücüdür, ilk bakışta kınanması gereken bir etki uyandırabilir. Ancak, bu çalışma, ilk gençlik yıllarını Nakşbendi Tekkesi’nde boşuna geçirmiş, İslâmî şunun bunun ağzından sarkan dayanaksız sözlerle, çelişik yorumlarla değil, kaynakları, özellikle Kur’anı okuyarak, inceleyerek öğrenen bir yazarın elinden çıkmıştır. Bağnazın, densizin, gericinin en güçlü aracı saldırıdır, özü anlamadan kabuğun boyasına kanarak yumurtayı tereyağı topağı diye yiyen bir kimsenin kulağına üfürülen saçmalıklar bilim değildir. İslam bilim derken, gericinin anladığı tanımı vermemiş, sözcüğü ortaya atmakla yetinmiştir. Biz, deney, us ilkelerine dayanmayan bilimden yana değilsek de, başkalarının inançlarına karşı saygılıyız. Bizim inançlarımıza, beğendiğimiz değerlere sövgülerle, öğürtülerle, yergilerle saldıran, alanları uğultularla doidunnayı "İslâmî savunma" sanan kimselerle işimiz yoktur. Bilimden, uygarlıktan yana olmayan bir kurum, hangi tanrısal niteliklerle donatılırsa donatılsın, onun önünde eğilmeyi, onun gösterdiği yolda yürümeyi, bilinç ışıldağından yoksun kalarak ilerlemeyi sevmeyiz. Bilimin karşısına çıkmayan, bilimsel verileri binlerce yılın ötesinden gelen geleneksel verilere dayanarak, güvenerek çürütmeye kalkışmayan bir inanca diyeceğimiz yoktur. O inanç, kendi sınırları içinde sessiz kaldığı, alanlara dökülerek bize sataşmadığı sürece, bizim için de saygıdeğerdir. Bizim saygı duyduğumuz, sevdiğimiz, benimsediğimiz, önünde eğildiğimiz değerleri yererek, alaya alarak, kötüleyerek ’İslama hizmet” ettiklerini sanan kişilerle de, bize sataşmadıkları sürece, alıp vereceğimiz yoktur. Ancak, İslam denen inanç kurumunu, özellikle Kur’anı okumadan, anlamadan, Kur’an’da olmayanları varmış gibi göstererek şunu bunu kandırmaya çalışanlara karşı saygılı olamayız. İslam denince, bizim anladığımız, bireyle tanrı arasındaki özel, içsel ilişkiler yumağıdır, oy avcılığı, çıkar aracılığı, kazanç dolandırıldığı değildir. Atalarımız, ninelerimiA müslümandı, dinine saygılıydı, ancak çıkarcı, vurguncu değildi. İslamda yalan yoktur, yalancılık yoktur, particilik yoktur. Yatırlardan, şundan bundan yardım dilenmek yoktur, akça karşılığı tapım(ibadet) yoktur. İslamda sank, cübbe, çarşaf, peçe yoktur. İslamda gösteriş için, oy toplamak için ’’ibadet” yoktur. İslamda şunun bunun sırtından geçinmek, emek sömürücülüğü yoktur. İslamda şunun bunun ölüsüne, sinine (mezarına) sövmek yoktur. İslamda, senin gibi düşünmeyeni yakmak, büyük acılar altında kıvrandırmak yoktur (suçlunun cezasını tanrı verir). İslamda kadınları baskı altına alarak oy avcılığına çıkarmak, İslamda gösteriş için, devletin akçasıyla Hacca gitmek, soyunu sopunu devletin gelirleriyle Hacı yapmak yoktur. İslamda (Kur’an’da) tarikat yoktur, mezhep yoktur, şeyh yoktur, mürşid yoktur. En büyük şeyh, en büyük mürşid tanrıdır (din bakımından). İşte bu çalışmanın konusu, islamda bulunmayanları bulunur sayan, öyle gösteren, seçim alanlanna sürükleyen, Kur’an’la bağlantısı olmayan, buna karşın tüm yaptıklarının kitaptan kaynaklandığını ileri süren, islamın çöküşüdür. Bu nitelikli İslam yalnız Türkiye’de değil, tüm İslam ülkelerinde çöküşe sürüklenmiş, yıkımın uçurumuna kaymış, ayaklan yerden kesilmiştir. İslamda kadm-erkek eşitliği yoktur. Kadın kalıttan erkeğin yansı oranında üleş (hisse) alır, iki kadın bir erkek tanık yerine geçer. Kadınlar toplum kurumlannda görev alamaz, cuma na-mazlanna katılamaz, müftü olamaz, imam olamaz, kadı (yargıç) olamaz, savcı olamaz, vali olamaz, kaymakam olamaz, bakan, başbakan olamaz, bu görevlerin Kur’arida (kadın için) yeri yoktur. İslamda din adamları topluluğu (ruhban sınıfı) yoktur. Peki kızların başlarını örterek Îmam-Hatip okullarında ne işleri vardır? Değişmeyen ”şeriat”a sanlanlar neden bu konular çıkar odağı olunca ’’müslüman” kesilirler, Kur’arida bulunmayan görevleri savunurlar, yollara, alanlara dökülürler? Düşünürlerinin öldürülmeleri, asılmalan, yakılmaları (fetvalarla) yapılmıştır.