"Ja już nie wierzę, ja wiem". Katarzyna Grochola szczerze o swojej wierze

Niedziela wielkanocna sprzyja rozmowom o sprawach najważniejszych, wierze i odpowiedzialności za własne wybory. Tomasz Sekielski i Magdalena Rigamonti zaprosili do rozmowy zaprosili Katarzynę Grocholę, która opowiada o swojej relacji z Bogiem. Znana pisarka mówiła otwarcie o swojej wierze, podkreślając, że z biegiem lat stała się ona czymś więcej niż deklaracją. – Ja już nawet nie wierzę. Tylko ja wiem. Wiem, że Bóg jest – powiedziała Katarzyna Grochola, opisując Boga jako „absolutne dobro, łagodność i harmonię". Jednocześnie zaznaczała, że wiara nie chroni przed wątpliwościami ani codziennymi emocjami. Jak stoję w korku i się denerwuję, to muszę sobie przywołać: spokojnie, korek też jest po coś – mówiła. Magdalena Rigamonti pytała o doświadczenia graniczne, które wpłynęły na duchowość pisarki. Katarzyna Grochola wracała do pracy w szpitalu i towarzyszenia umierającym. – Widziałam, jak coś się zmienia w ludziach, jak człowiek opuszcza to ubranie, w które jest ubrany – mówiła. Z tych przeżyć zrodziło się przekonanie, że istnieje coś, czego nie da się wytłumaczyć wyłącznie nauką. Tomasz Sekielski skierował rozmowę ku Kościołowi jako instytucji. Autorka „Nigdy w życiu!" nie ukrywała krytycyzmu. – Mam pretensje do mojej instytucji, że nie próbuje się oczyszczać – stwierdziła, dodając, że walka ze złem wewnątrz Kościoła nie jest atakiem na wiarę, lecz jej obroną. Tomasz Sekielski podkreślał, że pokazywanie nadużyć nie czyni wroga z dziennikarza. W wielkanocnym kontekście szczególnie mocno wybrzmiały słowa Katarzyny Grocholi o sensie rachunku sumienia. – On powinien powodować dobro w przestrzeni. Zdjąć z człowieka winę, a uczynić go odpowiedzialnym – mówiła. Na zakończenie życzyła słuchaczom „błogosławieństwa i umiejętności spojrzenia na drugiego człowieka jak na kogoś, kto czuje tak samo jak my".