2. การบูรณาการโพธิปักขิยธรรม 37 และสมถวิปัสสนากรรมฐาน และภัยของพระพุทธศาสนา 2 ประการ

ผู้บรรยาย: พระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล)สรุปหัวข้อทั้งหมดที่ปรากฏในไฟล์วัตถุประสงค์ของหลักสูตรพระวิปัสสนาจารย์: การฝึกอบรมที่บูรณาการทั้งหลักปริยัติและปฏิบัติทางทั้งสมถวิปัสสนากรรมฐานตามแนวสติปัฏฐาน 4หัวใจของปริยัติสำหรับพระวิปัสสนาจารย์: ความจำเป็นที่ต้องศึกษาหลักโพธิปักขิยธรรม องค์ธรรมเป็นฝักฝ่ายแห่งญาณเครื่องตรัสรู้ 37 ประการ อันได้แก่ สัมมัปปธาน 4, อิทธิบาท 4, สติปัฏฐาน 4, อินทรีย์ 5, พละ 5, โพชฌงค์ 7 และอริยมรรคมีองค์ 8ความอุปถัมภ์และประวัติการสร้างวัด: การอ้างอิงถึงมหากรุณาของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (วัดสระเกศ) และสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ) ที่เมตตาจนก่อเกิดเป็นวัดหลวงพ่อสดธรรมกายารามภัยของพระพุทธศาสนา 2 ประการ: การแยกแยะภัยภายใน (กิเลสในใจ และความไม่ชำนาญในการบริหารปกครองคณะสงฆ์) และภัยภายนอก (การแทรกซึมบ่อนทำลายจากผู้ไม่ประสงค์ดี)ความเปราะบางของสภาวะสงฆ์: การเปรียบเทียบว่าพระภิกษุไม่มีอาวุธ มีแต่เมตตากรุณา เปรียบเสมือนปูนิ่มที่อ่อนแอต่อการถูกรุกรานจากคนพาลการต้านทานมิจฉาทิฏฐิทางกฎหมาย: การตอบโต้ผู้ที่พยายามออกกฎหมายบังคับคณะสงฆ์ หรือแนวคิดที่จะสร้างคุกพระ โดยชี้ว่าคณะสงฆ์มีพระธรรมวินัยเป็นเครื่องปกครองขัดเกลาอยู่แล้วความสำคัญของการบัญญัติศาสนาประจำชาติ: การยกกรณีศึกษาการล่มสลายของพระพุทธศาสนาในอัฟกานิสถาน, มหาวิทยาลัยนาลันทา (อินเดีย) และอินโดนีเซีย เพื่อชี้ให้เห็นความจำเป็นที่ต้องระบุให้พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติในรัฐธรรมนูญเพื่อการปกป้องคุ้มครองทางกฎหมายสรุปเนื้อความย่อของไฟล์เนื้อหาในไฟล์นี้เป็นการกล่าวต้อนรับและปฐมนิเทศแก่พระเถรานุเถระที่เข้ารับการอบรมหลักสูตรพระวิปัสสนาจารย์ ซึ่งจัดขึ้นโดยความร่วมมือระหว่างสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ และสถาบันพุทธภาวนาวิชชาธรรมกาย วัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม ผู้บรรยายได้กล่าวถึงความพิเศษของหลักสูตรนี้ว่า ไม่ได้สอนเพียงสมาธิหรือปัญญาอย่างใดอย่างหนึ่ง แต่เป็นการบูรณาการหลักพระปริยัติเข้ากับวิธีปฏิบัติทางทั้งสมถวิปัสสนากรรมฐานตามแนวสติปัฏฐาน 4 โดยมุ่งเน้นให้ผู้เข้าอบรมมีความรู้แตกฉานในหลักโพธิปักขิยธรรม องค์ธรรมเป็นฝักฝ่ายแห่งญาณเครื่องตรัสรู้ 37 ประการ ควบคู่ไปกับการขัดเกลาศีลาจารวัตรให้งดงามดุจพระอัสสชิ เพื่อเป็นกำลังสำคัญในการเผยแผ่พระสัทธรรมต่อไปจากนั้น ผู้บรรยายได้แสดงความห่วงใยต่อสภาวการณ์ของคฤหัสถ์และบรรพชิต โดยระบุถึงภัยของพระพุทธศาสนาซึ่งมีทั้งภายในและภายนอก ภัยภายในคือกิเลสในใจและการขาดความรู้ในหลักปริยัติและปฏิบัติ ส่วนภัยภายนอกนั้นร้ายแรงยิ่งกว่า ผู้บรรยายได้ชี้ให้เห็นถึงการแทรกซึมบ่อนทำลายพระพุทธศาสนาโดยแผนการและโครงการของผู้ไม่ปรารถนาดี ซึ่งดำเนินมาไม่น้อยกว่า 30 ปี จนเปรียบเทียบสภาวะของพระศาสนาขณะนี้เหมือนคนป่วยเป็นมะเร็งระยะ 2 กำลังก้าวขึ้นสู่ระยะ 3 แล้วผู้บรรยายได้กล่าวปกป้องคณะสงฆ์จากการถูกวิพากษ์วิจารณ์โดยกลุ่มบุคคลที่อ้างว่าพระเล่นการเมือง หรือผู้ที่ต้องการออกกฎหมายมาควบคุมพระสงฆ์ถึงขั้นเสนอให้มีคุกพระ โดยชี้แจงว่า สภาวะของคณะสงฆ์นั้นเป็นธรรมชาติที่สงบ ไม่มีอาวุธประหัตประหาร เปรียบเสมือนปูนิ่มที่ต้องการความคุ้มครอง และการปกครองของสงฆ์นั้นมีความศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้วด้วยระบบพระธรรมวินัยระหว่างอุปัชฌาย์อาจารย์กับสัทธิวิหาริกจุดมุ่งหมายสูงสุดของการกล่าวปฐมนิเทศในช่วงท้าย คือการปลุกจิตสำนึกให้ชาวพุทธและพระสงฆ์ร่วมกันผลักดันให้มีการระบุคำว่าพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติไว้ในรัฐธรรมนูญ ผู้บรรยายได้ยกอุทาหรณ์ในประวัติศาสตร์ที่พระศาสนาต้องสูญสิ้นไปจากประเทศอัฟกานิสถาน อินเดีย (นาลันทา) และอินโดนีเซีย เพื่อเตือนสติว่าถ้าไม่มีการรักษาให้ดี ปกป้องให้ดี พระพุทธศาสนาคงจะหมดไปจากประเทศไทยไม่นานเกินรอ ดังนั้น การนำพระพุทธศาสนาอันเป็นของสูงมาบัญญัติไว้ในกฎหมายสูงสุด จึงไม่ใช่การดึงของสูงลงมาสู่โลกียะ แต่เป็นมาตรการการรักษาให้เกิดความปลอดภัยจากคนพาลนั่นเอง ท้ายที่สุด ผู้บรรยายได้ถวายกำลังใจให้พระวิปัสสนาจารย์ทุกรูปตั้งใจศึกษาปฏิบัติ เพื่อขจัดภัยภายในและก้าวขึ้นเป็นธงชัยของพระพุทธศาสนา นำพาสันติสุขมาสู่ตนและสังคมต่อไปสามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์หลัก: Luangpusodh.com