Kadın İslam Kültürünün yumuşak karnı Mustafa Öztürk

Kadın İslam Kültürünün yumuşak karnı Mustafa Öztürk BU KİTABI MUTLAKA ALMALISINIZ. SESLİ KİTAPTA BÜTÜN AÇIKLAMALAR REFERANSLAR DİPNOTLAR SİLİNMİŞTİR. İslam geleneğinde kadın, tabirin tam anlamıyla bir "yumuşak karın" dır. Çünkü hem İslamın temel kaynaklarında tanımlanışı hem temel kaynakların yorumlanışı ve hem de bu yorumun tepeden tırnağa ataerkil zihniyet marifetiyle gerçek hayat alanına taşınışı itibariyle kadın adeta bir sorunlar yumağıdır. Bizim kesin iddiamız budur; elinizdeki kitabın ilk sayfasından son sayfasına kadar sayısız bilgi, görüş ve değerlendirmeyle temellendirip delillendirdiğimize inandığımız bu iddia karşısında, kimi Müslüman kadın araştırmacıların "İslamda kadın sorunu yoktur" veya "İslam dininin kadına yaklaşımı, zaman ve mekân sınırlarına hapsolmayan evrensel bir dil ile insanlığa hitap eden bir din olma özelliği dikkate alınarak değerlendirilmelidir" şeklinde ifadeye dökülen eyyamcı bir yaklaşımla mukabelede bulunacak olmaları çok yüksek bir olasılıktır; fakat bu mukabele tarzı bize göre "kendi kendini gerçekleştiren kehanet" olarak kodlanmalıdır. Müslüman kadının din ve gelenek içerisindeki konumunu eleştirel yaklaşımla ele alan, başta Kur'an olmak üzere temel dinî kaynaklara atıfta bulunarak, İslamî geleneği ve gelenekteki ataerkil yorum paradigmasını adamakıllı sorgulayan İslamcı feministlere gelince, bu kadınlar gerçek hayat alanında karşılaştıkları kısıtlar ve zorlukların sebebini, bizatihi İslam ve Kur'an'a değil, İslamın ataerkil ve gelenekçi perspektifle yorumlanmasına bağlama eğilimdedir. Mesela, Nazife Şişman ve Hidayet Şefkatli Tuksal gibi isimlere göre İslam temelde kadını ve kadın haklarını önemsemiş, erkek hegemonyası altında kadını ezdirmemeyi hedeflemiş ve fakat İslamî gelenek Kur'an'a rağmen kadın konusunu tepeden tırnağa problem haline getirmiştir. Tuksal'ın hadis alanında hazırlanan ve "Kadın Karşıtı Söylemin İslam Geleneğindeki İzdüşümleri" ismiyle yayımlanan "Kadın Aleyhtarı Rivayetler Üzerinde Ataerkil Geleneğin Tesirleri” başlıklı doktora tezinde de işbu savunmacı (apolojetik) yaklaşımın gerekçelendirilmesine azami çaba gösterilmiştir. Daha ziyade İslamcı feministlerde ön plana çıkan savunmacı yaklaşım, İslam dünyasının herhangi bir yerinde yaşanan ve gerek insani gerek ahlaki ve gerekse hukuki açıdan izahı pek mümkün olmayan, sözde "cihad" adına "kafa kesme" veya dinen ruhsatlı evlilik adı altında "küçük çocuklara tecavüz" gibi cürümler/cinayetler karşısında, "Gerçek İslam bu değil!" şeklindeki meşhur klişeyle savunma retoriği üretmekten pek farklı değildir. Gerçekte, kadın sadece ataerkil İslamî gelenekte değil, bizatihi İslamın kendisinde de başlı başına bir problemdir. Ataerkil gelenek bu problemi -deyim yerindeyse gordion düğümleriyle düğümlü bir yumak haline getirmiştir. Öte yandan, İslamda kadın konusunda tartışılması gereken problemler ve problemli meselelerin hemen hepsi Yahudilik için de geçerlidir. Nitekim bu kitaptaki son yazıda gözler önüne serildiği üzere Yahudilik "kadın karşıtlığı"na -belki “kadın düşmanlığı” demek daha isabetli olabilir-dayalı sayısız sorun içeren bir şeriat modelidir. Yahudilik tarihsel bakımdan daha kıdemli olduğu ve Kur'an'ın da tanıklık ettiği üzere Yahudi-Musevi şeriatı ile İslam şeriatı arasında da önemli benzerlikler ve yer yer aynilikler bulunduğu için, İslamda kadın konusundaki tartışmalı meselelerin temelde Yahudi gelenekten tevarüs edildiğini söylemek, isabetsiz bir tespit olmasa gerektir. Hatta çok kısa ve kestirme yoldan denilebilir ki İslam kadın konusundaki temel bakış açısını Yahudilik mirasından devralmış ve bu bakış açısını hem Kur'an hem hadisler vasıtasıyla kendi şeriatına katmıştır. ........... Öztürk Temmuz-2024 Kadıköy-İstanbul