กัณฑ์ที่ 34 กรณียเมตตสูตร (ต่อ) – อานุภาพแห่งการแผ่เมตตา และการเข้าถึงพรหมวิหารในพระพุทธศาสนา

รายละเอียดเอพิโสด:ขอต้อนรับสู่พระธรรมเทศนากัณฑ์ที่ 34 ว่าด้วยเรื่อง "กรณียเมตตสูตร (ส่วนท้าย)" ในเอพิโสดนี้ พระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ได้เมตตาขยายความพุทธโอวาทที่ทรงสอนให้ผู้ปฏิบัติธรรมตั้งจิตแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ทั้งปวงอย่างไร้ขอบเขต ไร้ประมาณ ดุจมารดาที่ยอมสละชีวิตเพื่อปกป้องบุตรที่เกิดในอุทร พร้อมทั้งเตือนสติให้เลิกดูถูกดูหมิ่นกันและกัน เพื่อสร้างความร่มเย็นให้แก่ตนเองและหมู่คณะหัวข้อธรรมที่น่าสนใจในตอนนี้:การแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์อย่างไม่มีประมาณ: การตั้งจิตปรารถนาดีต่อสัตว์ทั้งปวง ไม่ว่าจะมีลักษณะยาว สั้น ใหญ่ เล็ก ผอม อ้วน ทั้งที่มองเห็นและมองไม่เห็น ทั้งที่อยู่ใกล้และไกล ทั้งที่เกิดแล้วและกำลังจะเกิด ขอให้มีความสุขโดยถ้วนหน้าน ปโร ปรํ นิกุพฺเพถ (เลิกดูถูกดูหมิ่น): ความขัดแย้งในสังคม ตั้งแต่ระดับบุคคลไปจนถึงระดับประเทศ (เช่น การเกิดปฏิวัติ) ล้วนเกิดจากการดูถูกดูหมิ่น เหยียดหยาม และการใช้วาจากักขฬะข่มเหงผู้ที่ด้อยกว่า การละทิ้งนิสัยเหล่านี้คือจุดเริ่มต้นของเมตตาเมตตาดุจความรักของมารดา: อุปมาความรักอันลึกซึ้ง เอิบอาบ และซึมซาบที่แม่มีต่อลูกอ่อนแรกเกิด ซึ่งเป็นความรักที่ไร้ตัณหาเจือปน มีแต่ความปรารถนาดี หากผู้ปฏิบัติสามารถจดจำ "รสชาติของจิต" ดวงนี้ แล้วนำไปแผ่ขยายให้แก่ผู้อื่นได้ทุกคนโดยไม่เลือกที่รักมักที่ชัง นั่นแหละคือการบรรลุ "พรหมวิหาร" ที่แท้จริงอานุภาพของจิตเมตตา: หากผู้ใดใช้จิตดวงนี้เป็น ไม่ว่าจะทำการสิ่งใดในโลกย่อมสำเร็จผล มีแต่คนรักใคร่ช่วยเหลือ ปราศจากศัตรู (อสปตฺตํ) ไม่มีเวรมีภัย และไม่ว่าจะยืน เดิน นั่ง นอน ก็ย่อมเป็นสุขปราศจากความง่วงเหงาหาวนอนเมตตาสู่ความเป็นพระอริยบุคคล: การเจริญเมตตาพรหมวิหารจนจิตตั้งมั่น ย่อมเป็นพื้นฐานสำคัญให้ก้าวเข้าสู่ความเป็น "พระโสดาบัน" เมื่อสลัดความหมกมุ่นในกามได้ ย่อมไม่ต้องกลับมาเวียนว่ายตายเกิดในครรภ์มารดาอีก (เข้าสู่วิถีแห่งการหลุดพ้น)ร่วมสดับรับฟังเพื่อฝึกฝนจิตใจให้เปี่ยมไปด้วยความรักและความเมตตาต่อสรรพสิ่ง ละทิ้งอคติและการดูหมิ่น และน้อมนำสติกลับมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย เพื่อเข้าถึงพรหมวิหารธรรมอันบริสุทธิ์ภายในไปพร้อมกันในเอพิโสดนี้📚 สามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมและดาวน์โหลดหนังสือธรรมะได้ที่เว็บไซต์: luangpusodh.com