กัณฑ์ที่ 37 โพชฌงคปริตร – อานุภาพแห่งความสัตย์จริง และองค์ธรรมแห่งการตรัสรู้เพื่อดับโรคภัย

รายละเอียดเอพิโสด:ขอต้อนรับสู่พระธรรมเทศนากัณฑ์ที่ 37 ว่าด้วยเรื่อง "โพชฌงคปริตร" ในเอพิโสดนี้ พระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ได้เมตตาขยายความถึง "ความสัตย์จริง" ที่แฝงอยู่ในพระปริตร ซึ่งมีอานุภาพอันน่าอัศจรรย์ในการบำบัดโรคภัยไข้เจ็บและบรรเทาทุกขเวทนา พร้อมทั้งเจาะลึกวิถีการปฏิบัติใน "โพชฌงค์ 7" องค์ธรรมอันเป็นหนทางแห่งการตรัสรู้หัวข้อธรรมที่น่าสนใจในตอนนี้:อังคุลิมาลปริตร (อานุภาพแห่งสัจจวาจา): เรื่องราวเมื่อครั้งพระองคุลิมาล (ผู้เคยเป็นมหาโจร) บรรลุเป็นพระอรหันต์ ท่านได้พบหญิงท้องแก่ที่คลอดบุตรไม่ออกจนเจียนตาย ท่านจึงอธิษฐานด้วยความสัตย์จริงว่า ตั้งแต่เกิดใหม่ในชาติอริยะ ท่านไม่เคยแกล้งฆ่าสัตว์ใดเลย ด้วยความสัตย์นี้ขอให้หญิงนั้นจงสวัสดี ซึ่งอานุภาพของสัจจวาจานี้ทำให้หญิงนั้นคลอดบุตรได้อย่างง่ายดายพลังแห่งความจริงแก้ความติดขัด: หลวงปู่ได้ย้ำเตือนพุทธบริษัทว่า เมื่อชีวิตพบความติดขัดหรือมีปัญหา ให้ตั้งจิตอธิษฐานโดยยกเอา "ความสัตย์ความจริง" ของตนเองขึ้นมาอ้าง (เช่น ความบริสุทธิ์ของศีล สมาธิ หรือปัญญา) อย่าไปหลงพึ่งพาสิ่งงมงายหรือผีสางเทวดาโพชฌงค์ 7 ประการ (ธรรมแห่งความตรัสรู้): เจาะลึกการนำใจหยุดนิ่งเพื่อเข้าถึงองค์ธรรมทั้ง 7 ได้แก่ สติ (ไม่เผลอใจ), ธรรมวิจยะ (สอดส่องดีชั่ว), วิริยะ (เพียรรักษาใจให้หยุด), ปีติ (อิ่มเอิบใจ), ปัสสัทธิ (ระงับซ้ำให้มั่นคง), สมาธิ (นิ่งเป็นจุดเดียว) และอุเบกขา (วางเฉยเป็นกลาง)โพชฌงคปริตร (โอสถทิพย์เพื่อดับอาพาธ): เล่าถึงพุทธประวัติเมื่อครั้งพระโมคคัลลานะและพระกัสสปะอาพาธหนัก พระพุทธองค์ได้เสด็จไปแสดงโพชฌงค์ 7 ให้ฟัง ทำให้อาพาธนั้นมลายหายไปในทันที และแม้แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเองเมื่อประชวร ก็ทรงให้พระจุนทเถระสวดโพชฌงค์ถวาย อาพาธก็ระงับลงได้เช่นกัน (อาพาธดับสูญ ดุจกิเลสที่ถูกประหารด้วยมรรค)ร่วมสดับรับฟังเพื่อทำความเข้าใจอานุภาพของโพชฌงคปริตร ฝึกฝนการตั้งสัจจวาจาที่ซื่อตรง และน้อมนำสติกลับมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย เพื่อเข้าถึงโอสถทิพย์แห่งธรรมที่จะรักษากายและใจไปพร้อมกันในเอพิโสดนี้📚 สามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมและดาวน์โหลดหนังสือธรรมะได้ที่เว็บไซต์: luangpusodh.com