Kendine Sınır Koymak: Her Şeye Yetişmek mi, İyi Yapmak mı?

"Her şeye aynı anda yetişmeye çalışırken asıl kaçırdığımız şey ne?"Günümüzün hız çağında; daha çok üretmek, her rolü kusursuz taşımak ve her yere yetişmek zorunda hissediyoruz. Peki bu koşturmacanın ortasında kendi sesimizi ne kadar duyabiliyoruz?Bu bölümde; zihinsel ve fiziksel kapasitemizin sınırlarını fark etmeyi, "çok şey yapmak" uğruna kendi yaptığımız güzel şeyleri nasıl harcadığımızı ve kendimize şefkatle sınır koyabilmenin iyileştirici gücünü konuşuyoruz.Sana bölüm içinde düşünmen için bolca soru bıraktım. :)BÖLÜM KÜRASYONU: • Alıntı: "Öz-şefkat, her şeye aynı anda yetişmeye çalışmak değil; yetişemediğin ve yorulduğun anlarda kendi tarafında durabilme becerisidir." — Prof. Dr. Kristin Neff • Şarkı: Nova Norda — Zor• Kitap: Prof. Dr. Kristin Neff — Öz-Şefkat • TEDx Konuşması: Carl Honoré — In praise of slowness 🌱 Küçük bir somatik davet: Bu bölümü dinlerken bedeninin şu an temas ettiği yüzeyi (sandalyeyi, koltuğu veya zemini) ve yer çekiminin ağırlığını hisset. Zihnin bir sonraki yapılacak işe doğru koşarken; çenendeki, göz çevrendeki ve omuzlarındaki kas tonusunu fark et. Bir şeyi düzeltmeye veya değiştirmeye çalışmadan, sadece bedeninin şu anki gerçek kapasitesine ve sınırlarına duyusal olarak temas et.Bölüm hakkındaki düşüncelerini ve hislerini benimle paylaşmak istersen bana ulaşabilirsin🤍⁠Instagram⁠ - ⁠Linkedin⁠ - ⁠YouTube🎧 Ses Kayıt & Edit: ⁠⁠⁠Ortak Stüdyo⁠⁠⁠