کهن شود همه‌کس را به روزگار ارادت-غزل 33

موسیقی: کریستف رضاعی|کُهن شد: کُهنه شدن، فرسوده شدن، در اینجا به معنای رنگ باختن و جلوه‌ٔ خود را از دست دادن| به روزگار: به مرور زمان| ارادَت: دوستی، تَعَلُّقِ خاطر| جواز: اجازهٔ ورود| پیشگاه: درگاه| شنیدمت: شنیدم که تو، در چاپ یغمایی آمده «شنیده‌ام که»| عِیادت: احوال‌پُرسی از بیمار| گَرَم: اگر مرا| به گوشه چشم دیدن: کنایه از «نشان دادن کمترین توجه»| شکسته‌وار: ناتوان، دل‌شکسته| فلک: آسمان| مُشتری: سیارهٔ مشتری که در عرف بر نیک‌بختی دلالت دارد| زَهره: جُرأت| یارا: دلیری| جلادَت: طاقت، تاب‌وتوان| هر آینه: بی‌گمان، بی‌شک| تمام‌کُشته: این تعبیر در مقابل «نیم‌کُشته» مجروحی که هنوز نمیه‌ جانی دارد| برآرَند: بلند کنند، بردارند| زِهی: خوشا| نکونام: خوش‌نامی| رفتن: از دنیا رفتن| شهید: کشته‌ٔ راه عشق