ความแตกต่างระหว่าง สักกายทิฏฐิ กับมานะทิฏฐิ Group Sitting 2024-02-11

จิตเนี่ยมันเริ่มมันรับรู้อารมณ์แล้วเนี่ย ทางทวารทางช่องทางทั้ง ๖ นะ มันไปรับรู้วิญญาณ วิญญาณก็ทําหน้าที่รับรู้อารมณ์แต่ละขณะผ่านช่องทางการเห็นได้ยินได้กลิ่นลิ้มรสสัมผัส ผ่านความคิดนึกนะ ผ่านความคิด รู้แล้ว เห็นแล้วเนี่ย มันจบลงตรงนั้นไหม จบลงที่การเห็นทางตาการได้ยินทางหู กระบวนการรับรู้ไม่ได้จบลงตรงนั้น ! กระบวนการรับรู้จะมาจบที่มโนวิญญาณ พี่พระพุทธองค์ท่านตรัส ที่พระอาจารย์ยกพระสูตรมาบ่อยครั้ง . กระบวนการรับรู้มันมีขั้นตอนยังไงมีสเต็ปยังไง ตาไม่บอด หูไม่หนวกเนี่ย ก็จะรับรู้นะรับรู้คือตัววิญญาณธาตุ ก็จะทําหน้าที่ไปรู้อารมณ์ทาง อายตนะหรือว่าทางช่องทางทั้ง ๖ ได้เห็นได้ยินได้กลิ่นลิ้มรสสัมผัส มันจะจบลงที่ความคิดนึกเสมอ คืออายตนะภายนอก อายนะภายในกระทบกันแล้ว วิญญาณไปรับรู้อารมณ์นั้นว่า มีคลื่นของอารมณ์ เข้ามาสัมผัสกับจักขุประสาท มาสัมผัสกับโสตประสาทนี่มีธาตุรู้ขึ้นมา ตัวธาตุรู้ตัวนี้ก็เรียกว่าวิญญาณ . รู้อารมณ์ทางการเห็นทางตานี้เรียกว่าจักขุวิญญาณ รู้อารมณ์ทางหูนี่ เค้าเรียกว่าโสตะวิญญาณ อายตนะภายนอก อายตนะภายใน วิญญาณธาตุรู้ธรรม ๓ อย่างนี้ภิกษุทั้งหลายเป็นปัจจัยให้เกิดผัสสะ . มาละโลกแห่งความคิด โลกแห่งความนึก โลกแห่งการเปรียบเทียบ โลกของข้อมูลมาละ ก็คือก็คือตัวผัสสะ ผัสสะตัวนี้ ที่เราเคยได้ยินทั่วไปนะ ผัสสะทางตา ผัสสะทางหู ผัสสะอันนี้ก็ผัสสะเหมือนกันแต่ว่าไม่ใช่ผัสสะที่เป็นปัจจัยให้เกิดเวทนา ในปฏิจจสมุปบาทที่ว่า "ผัสสะเป็นปัจจัยให้เกิดเวทนา เวทนาเป็นปัจจัยให้เกิดตัณหา" ผัสสะในปฏิจจสมุปบาทหมายถึงมโนสัมผัสนะ มโนสัมผัส หรือในพระสูตรใช้คําว่า "สัญเจตนา" ก็คือจิตไปสัมผัสกับความต่าง ไปสัมผัสกับความหลากหลายของความจํา มันจำอะไรล่ะความหลากหลาย มันจําอารมณ์กับความหลากหลายทางอารมณ์ * ปิยทัสสี ภิกขุ *