Konvertimi i lejes së qëndrimit për mbrojtje speciale_ Gjykata Administrative e Sicilisë sqaron kur lind e drejta

Titulli i episodit “Konvertimi i lejes së qëndrimit për mbrojtje speciale: Gjykata Administrative e Sicilisë sqaron kur lind e drejta” Episodi i podcastit – Versioni në shqip Mirëmëngjes, unë jam avokati Fabio Loscerbo dhe ky është një episod i ri i Podcastit të së Drejtës së Imigracionit. Sot analizojmë një vendim me rëndësi të veçantë, të publikuar më njëzet e një nëntor dy mijë e njëzet e pesë nga Gjykata Administrative Rajonale e Sicilisë, Seksioni i Tretë. Çështja është regjistruar me numrin e përgjithshëm tetëqind e pesëdhjetë e një i vitit dy mijë e njëzet e pesë dhe lidhet me refuzimin, nga ana e Komisariatit të Policisë së Palermos, të kërkesës për konvertimin e lejes së qëndrimit për mbrojtje speciale në leje qëndrimi për punë të varur. Rasti pasqyron një situatë që shumë shtetas të huaj po e përjetojnë gjatë muajve të fundit. Aplikanti kishte marrë mbrojtjen speciale në bazë të një vendimi gjyqësor të lëshuar nga Gjykata e Palermos më tetë maj dy mijë e njëzet e tre, e cila kishte njohur rëndësinë e procesit të tij të integrimit social dhe profesional, duke deklaruar se largimi i tij nga Italia do të cenonte në mënyrë të pajustifikuar jetën e tij private dhe familjare. Si pasojë, Komisariati kishte lëshuar një leje qëndrimi dyvjeçare. Më pas, në gusht të vitit dy mijë e njëzet e katër, i huaji nënshkroi një kontratë pune afatgjatë si punonjës shtëpie dhe, në tetor të të njëjtit vit, paraqiti kërkesën për konvertimin e lejes. Por Komisariati e refuzoi kërkesën, duke pretenduar se mbrojtja speciale ishte dhënë në kuadër të një procedure që lidhej me mbrojtjen ndërkombëtare, dhe jo mbi bazën e një kërkese specifike për mbrojtje speciale të paraqitur para pesë majit dy mijë e njëzet e tre. Sipas administratës, për këtë arsye nuk do të zbatohej regjimi transitior i parashikuar nga neni shtatë i Dekret-Ligjit njëzet i vitit dy mijë e njëzet e tre. Pikërisht këtu ndërhyn vendimi i Gjykatës Administrative të Sicilisë, duke dhënë një sqarim me rëndësi praktike shumë të madhe. Gjykata deklaron se administrata ka aplikuar një interpretim tepër kufizues të regjimit transitior. Pika thelbësore është kjo: rregullat transitore të nenit shtatë të Dekret-Ligjit njëzet të vitit dy mijë e njëzet e tre nuk bëjnë dallim midis procedurave përmes të cilave është dhënë mbrojtja speciale. I vetmi kusht vendimtar është që kërkesa për mbrojtje speciale të jetë paraqitur para pesë majit dy mijë e njëzet e tre dhe që refuzimi i mëvonshëm administrativ të jetë shpallur i paligjshëm nga gjykata. Gjykata i referohet në mënyrë eksplicite mendimit të Avokaturës së Shtetit, e cila thekson se konvertimi lejohet për të gjitha lejet e mbrojtjes speciale të njohura nga gjykata, pavarësisht nëse ato burojnë nga neni nëntëmbëdhjetë i Kodit të Unifikuar të Imigracionit ose nga neni tridhjetë e dy, paragrafi tre, i Dekretit Legjislativ njëzet e pesë i vitit dy mijë e tetë. Me fjalë të tjera, nuk mund të ekzistojnë dy lloje të mbrojtjes speciale — një e konvertueshme dhe një jo — sepse kushtet ligjore janë të njëjta. Vendimi citon gjithashtu një pjesë të rëndësishme të jurisprudencës administrative të kohëve të fundit, në të cilën thuhet se “ligji ka vendosur një kufi të vetëm kohor për konvertueshmërinë e titullit, pikërisht datën e paraqitjes së kërkesës për mbrojtje speciale, dhe asnjë kusht tjetër”. Me fjalë të tjera, administrata nuk mund të shtojë kufizime që ligjvënësi nuk i ka parashikuar. Bazuar në këtë qasje — e cila është në përputhje me vendimet e Këshillit të Shtetit dhe të gjykatave të tjera administrative — Gjykata e Sicilisë anulon aktin e refuzimit dhe njeh të drejtën e aplikantit për konvertim, duke konfirmuar gjithashtu pranimin e tij në ndihmën juridike me shpenzimet e shtetit. Nga pikëpamja operative, ky vendim ka një peshë të madhe: ai përforcon një parim tashmë të qartë dhe të konsoliduar. Kush ka paraqitur kërkesën për mbrojtje speciale para pesë majit dy mijë e njëzet e tre dhe ka marrë të drejtën e tij me një vendim gjyqësor, ruan të drejtën të konvertojë atë leje në një leje pune, për sa kohë që ekziston një marrëdhënie pune e vlefshme. Kjo nuk është një çështje thjesht teknike. Është një vendim që mbron rrugët reale të integrimit dhe parandalon që vonesat administrative ose zgjatja e proceseve gjyqësore të dëmtojnë padrejtësisht pikërisht atë person që ka vepruar në përputhje me ligjin dhe ka paraqitur kërkesën kur rregullimi i mëparshëm ishte ende në fuqi. Edhe një herë, jurisprudenca administrative ndërhyn për të rikthyer koherencën në sistem dhe për të shmangur trajtimin e pabarabartë të shtetasve të huaj. Dhe ky rast tregon rëndësinë e shqyrtimit të kujdesshëm të vendimeve administrative, sepse interpretimet e ngushta mund të rrezikojnë të drejta që rendi juridik i njeh shprehimisht. Me këtë, përfundojmë analizën e sotme. Unë jam avokati Fabio Loscerbo dhe ju falënderoj që dëgjuat këtë episod të Podcastit të së Drejtës së Imigracionit. Do të takohemi së shpejti me një vendim tjetër të rëndësishëm për të analizuar së bashku.