Kuranın Eleştirisi (3 CILT) - İlhan Arsel

“Rabbinin sözü (Kur ’an), doğruluk ve adalet bakımından tamamlanmıştır. Onun sözlerini değiştirebilecek kimse yoktur...” (Enam Suresi, ayet 115.) “Zaman süratle ilerliyor. Milletlerin, toplumlarm, kişilerin mutluluk ve mutsuzluk anlayışları bile değişiyor. Böyle bir dünyada, asla değişmeyecek hükümler getirdiğini iddia etmek, aklın ve ilmin gelişmesini inkar etmek olur... ” (Atatürk.) GİRİŞ Daha küçücük yaşlarımızda, henüz konuşulanları yarım yamalak anlar olduğumuz andan itibaren, “Kur ’an ” sözcüğü kulağımızdan eksik olmaz. İster koyu dindar, ister yarı dindar ya da ister dinle ilgisi bulunmayan bir aileden olalım, çevremizdekilerin hep bu sözcüğü kullanarak konuştuklarına tanık oluruz. Ve yaşça ilerledikçe, bu sözcük, “ilahi vahiy” niteliğine bürünmüş şekliyle, bilinçaltı yollardan kökleşerek bizi her yönümüzle sarar; bir gün gelir ki, tıpkı başkaları gibi biz de, her şeyi Kur ’an ölçeğine göre değerlendirir, her söylediğimiz şeyi bu ölçeğe vurarak kanıtlamak isteriz: örneğin, başkalarını kendimize inandırabilmek için, Kur ’an üzerine yeminler eder, “Kur ’an çarpsın ki! ” diyerek konuşuruz! Bununla beraber Kur ’an ’ı okuyup, içinde ne olduğunu anlamak aklımızdan geçmez; buna gerek de duymayız: ilgisizlik bir yana, bir de içinde yaşadığımız ortam bizi şuna inandırmıştır ki, Kur ’an, “en son ” ve “en mükemmel” bir dinin kitabı olmak üzere, Tanrı tarafından gönderilen, her şeyi ve her ilmi içeren, hiçbir konuyu ve soruyu dışlamayan, bir benzeri in­sanlar tarafından ortaya konamayacak mükemmeliyette “kutsal” bir kitaptır. YALANLARI DİNLEYİN SADECE CESURLARIN DİNLEMESİ GEREKİR.