Lang zwierf moed’loos op de bergen

Lang zwierf moed’loos op de bergen,Heer, uw kudde in bange vrees,Angstig starend in het duister,Of niet haast haar ’t licht verrees.Heer, daar blinken d’ eerste stralen,Blijde gloed vervult het Oost;Heer, heb dank, ’t is uw genade,Die ons harte sterkt en troost.Kracht’loos zijn wij in ons zelven,Zonder macht tot wederstaan;Maar uw tucht deed door ’t kastijdenOns in uwe wegen gaan;Zoo leert Gij ons ’t zoete smakenVader, van uw heilsgebodEn uw Geest maakt meer ons daag’lijksPlicht en kruis zelfs tot genot.O, hoe zal ’t ons dan eens wezenAls volmaakt, in Christus één,Wij, U met uw bloed gekochten,Uwen hemel binnentreên;Als daar in uw huis we aanschouwenOnzes Konings heerlijkheid,En de plaats, ons door Zijn trouwe,Vader, in uw huis bereid.Zalige ure der verlossing,Feestuur juub’lend haast begroet,Kom en voer ons in uw lichtglansOnzen Koning in ’t gemoed.Kom, Heer Jezus, ja, kom haastig;Uw gemeente die U beidt,Reikhalst, brandt om U te aanschouwenIn uw volle heerlijkheid.