Liever een klootzak dan een zeikwijf

Die foto deed mij denken aan een andere standaardfoto die steevast opduikt in de media, telkens wanneer de discussie oplaait over wel of niet vaccineren. We zien dan een baby die wordt gevaccineerd en daar heel hard om moet huilen. Waarom geen foto van een dodelijk ziek kind dat met een klein prikje gered had kunnen worden? De boodschap zou moeten zijn dat vaccineren juist zorgt voor blije babys, zonder tranen. Op precies diezelfde manier doet het AD nu vrolijk mee aan de stereotypering van vrouwelijke leidinggevenden. Niet alleen met die belachelijke foto, trouwens, maar met dat hele onderzoek, want het is vragen naar de bekende weg. De krant die zich kortgeleden nog gedwongen zag te stoppen met het testen van haringen en oliebollen richt zich nu op de onderbuik van de lezers. Het verbaast mij helemaal niets dat er in de gemiddelde voetbalkantine van Nederland zo gedacht wordt over de baas, helemaal als het een vrouw is. Terwijl wetenschappelijk onderzoek intussen onomstotelijk aantoont dat organisaties gebaat zijn bij meer diversiteit. Zowel in de boardroom als op de werkvloer. Onlangs nog bleek dat een team van chirurgen dat uitsluitend uit mannen bestaat beduidend slechter presteert dan een gemengde ploeg. Je zal maar op die operatietafel liggen. Dan is het toch wel fijn om te weten dat de artsen in harmonie opereren. Op de zaak is dat niet anders. We moeten streven naar de juiste mix van kwaliteiten. Met sterke leiders, maar ook sterke volgers. Als iedereen de baas wil zijn gaat veel energie verloren aan interne machtsstrijd en conflicten. Allemaal energie die je beter kunt bundelen om als team sterker naar buiten te treden. Zoals in de Tour de France die dit weekend van start ging. De renners achterin het peloton schijnen maar 5 % van de energie te gebruiken die het de mannen kost die op kop rijden. Soms is het maar beter om goed te kunnen volgen en een ander de koppositie te gunnen. Prettige maandag! See omnystudio.com/listener for privacy information.