Mahallenin Krizinden Memleketin Krizine Görgüsüzleşme, Yozlaşma, Çürüme A. Tank Çelenk

Mahallenin Krizinden Memleketin Krizine Görgüsüzleşme, Yozlaşma, Çürüme A. Tank Çelenk Türk Sağının Düşünce Atlası kitabını yazalı yedi yıl oldu. Kitabın yarıdan fazlasını röportajlar teşkil ediyordu. Bunların birkaçı ha­riç, büyükçe bir kısmı mahallenin ağır ağabeyleri, entelektüelleri ve siyasetçileri ile yapılan geniş kapsamlı röportajlardı. Görüşme­yi kabul edenler çoğunlukla hukukum olan veya arada güvenilir referanslar bulunan kişilerdi. Teklif götürdüğüm birkaç kişi ise görüşmeyi önce kabul edip sonra vazgeçmişti. Ama genelde bu kitap hakkında görüşmeyi önerdiğim insanların ortak noktası çe­kinmeleriydi. Zira Sağ veya Türk Sağı gibi bir kavrama mesafeli yaklaşıyorlardı. Sağ yerine yerli ve milli, Sol yerine ise yerli ola­mayan gayrimilli gibi tabirler üretip kullanıyorlardı. Bugün aynı mahallede aynı kanaat hakimdir. Kitaptan sonra da bu konuda entelektüel mecralarda yazı­larımı ve söyleşilerimi kararlılıkla sürdürdüm. 2022'nin sonbaha­rında bu kitabı tamamlayıcı bir proje olarak Türk Sağı: Mahalle, Kriz ve Kritik kitabımı derleyip toplayarak yayınladım. Bu son ki­tap "mahalle" kavramı üzerinden Türk Sağının kriz ve kritiğinin betimlemesi üzerine yoğunlaşıyordu. Türkiye'nin düşünce ve politik hayatında artık Türk Sağı ve mahalle kavramının yerleştiğini müşahede edebilmekteyim. Ma­halle, taşra ve devlet ilişkileri, benim kastettiğim bağlamda tartı­şılmakta. Mahallenin vicdanı ve etik değerleri uyarılmaya çalışıl­makta. Artık saygın politikacılar ve entelektüel kamuoyu Türk Sağının dönüşümünü kavramsal ve uygulamalı olarak sorgulayıp gündeme getirebilmekte. Bu konudaki katkımla övüneyim mi, yoksa yerineyim mi, işte onu hala bilemiyorum. Bizim gibi orta yaş kuşağının üstünde olanlar için mahal­le, çocukluğumuza ve gençliğimize ilişkin çok önemli bir aidiyet duygusunu temsil eder. Mahallenin kızı, mahalle takımı, mahalle kahvesi, mahallenin imamı veya mahalle kavgası gibi sahipleni­lecek birçok referans bir aradadır. O yılları yaşamayanların anla­makta güçlük çekecek olmasına rağmen, açıkça belirtmeliyim ki, 197o'lerdeki üstü örtülü ideolojik iç savaş yıllarında bugünkü ku­tuplaşma veya ötekileştirme yoktu. O dönemde mahallenin dev­rimcisi mahallenin faşistini karşı mahalleden gelenlere dövdür­mezdi. Ben İstanbul'un Koşuyolu'ndanım. Kadıköy' e çıktığımda artık mahalleden çıkmış oluyor, kendimi güvenlik sınırının dışın­da hissederdim. Bugüne çok uzak bir geçmişin hatıraları bugünü daha eleştirel görmemi mümkün kılıyor. Buna da üzülmeli mi­yim, sevinmeli miyim, açıkçası yine pek bilemiyorum.