Mehmet Akif İnan - Mescid-i Aksa

Mescid-i Aksa’yı gördüm düşümde   Bir çocuk gibiydi ve ağlıyordu   Varıp eşiğine alnını koydum   Sanki bir yer altı nehr çağlıyordu   Gözlerim yollarda bekler dururum   Nerde kardeşlerim diyordu bir ses   İlk Kıblesi benim ulu Nebi’nin   Unuttu mu bunu acaba herkes   Burak dolanırdı yörelerimde   Mi’raca yol veren hız üssü idim   Bellidir kutsallığım şehir ismimden   Her yana nur saçan bir kürsü idim   Hani o günler ki binlerce mü’min  Tek yürek halinde bana koşardı   Hemşehrim nebi’ler yüzü hürmetine  Cevaba erişen dualar vardı  Şimdi kimsecikler varmaz yanıma   Mü’minde yoksunum tek ve tenhayım   Rüzgarlar silemez gözyaşlarımı   Çöllerde kayıp bir yetim vâhayım  Mescid-i Aksa’yı gördüm düşümde   Götür müslümana selam diyordu   Dayanamıyorum bu ayrılığa   Kucaklasın beni İslâm diyordu   Mehmet Akif İnan