مهدی حمیدی شیرازی | بلای معلمی

▨ نام شعر: بلای معلّمی▨ شاعر: مهدی حمیدی شیرازی▨ با صدای: مهدی حمیدی شیرازی▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــــصبح است و گاهِ شادی و هنگام خرّمیشب از چمن گذشته و گلبرگ، شبنمیآوازخوان چکاو خوش آهنگ در هواگیسوکشان بنفشه‌ی سرمست بر زمیریزد نسیمِ گل ز دهانِ سپیده‌دمبرکوهسار شادی و بر دشت خرّمیگسترده مهر جامه‌ی زرّین به تیغِ کوهفرخنده کرده باغ به فرخنده مقدمیخرّم کسی که شادی این صبح زآنِ اوستوز تاب مهر، نیست چو من خاطرش غمیگامی زند به مستی و آزادی و امیدوز دیوبچگان نبرد رنج همدمیدو مرگ بود آنچه مرا پیر کرد و کشتبیدادِ عشق بود و بلایِ معلّمیگر بستمی به تربیتِ سگ میان خویشبه بود تا به تربیتِ نسلِ آدمیسگ مردمی به سر برد و آشنا شودوز آدمی نیاید جز نیش کژدمیدر کشوری که این ثمرِ دانش است و علمپیداست کآن دیار کجایست و مردمینفرین بر آن کسی که در این ره چو من بردزجری بدین گرانی و اجری بدین کمی!▨دکتر مهدی حمیدی شیرازیهفتم بهمن ماه ۱۳۲۳ - تهراناز دفتر شعر: پس از یکسال (دیوان حمیدی)صفحه‌ی ۱۴۳