مهدی حمیدی شیرازی | بارها، از من پرسیده‌اند

▨ نام شعر: بارها، از من پرسیده اند▨ شاعر: مهدی حمیدی شیرازی▨ با صدای: مهدی حمیدی شیرازی▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــــز من بارها خلق پرسیده‌اندکه حالت چگونه است با آن پری؟به دیدار او هیچ داری نیاز؟فروشد اگر ناز، نازش خری؟دلت می‌رباید هنوز آن دو چشمبه افسون فروشی و افسونگری؟!شوی در رخش خیره بار دگر؟برد گر تو را نام، نامش بری؟چه می‌بینی از او چو می‌بگذردچه می‌بگذرد چون بر او بگذری؟▨خردمند و داننده داند که جاننه با وی قرین است و نه‌ز وی عری؟هم اندر دل است و هم از دل جداچنان چون نگینی در انگشترییکی گوهر تن به سرگین زده استعزیز است و پست است زی گوهریچنان چون یکی کودک ناخلفکه‌اش هم برانی و هم پروری!چه می‌بینی از دختری نابکارگرش بینی از دیده‌ی مادری؟!بماند به انگشت شیشم از آنکه ننگ است و آن را نتانی بُری!هم از بودنش آتشی در دل استهم از دوریش دل ز شادی بَریگرش زنده خوانی بسوزد تنمنمانم اگر مرده‌اش بشمری!به یک لحظه هم مرگ و هم زندگی‌ستخرد گنگ ماند در این داوری!ندانم که او را چه بایست خواندبه آیین دانشور و دفترییکی داستان گدازنده استکه خواهی که آن را به یاد آوری!یکی زخم هول است کز بیم آنبلرزی و خواهی در آن بنگری!▨وگر خوانیم دل گروگان اوتو را دل نخواند مگر مفتریبه باغی است چشمم چو باغ بهشتبکشی و نیکی و خوش منظریمرا هست در خانه ماهی تمامکه این آفتاب است و آن مشتریتذروی اگر مرد، اندوه نیستبجایش خرامید کبکی دریبنازم به ناهید خورشید رویکه مه را نباشد بدو همسریزمستان اگر رفت، آمد بهارچو بیرون رود دیو، آید پریبه دیدار او محو شد هرچه بوداز آن عشوه‌سازی و سیمین‌برینماند نشان از ثریا به چرخچو پیدا شود خسرو خاوری▨دکتر مهدی حمیدی شیرازیبیست و پنجم تیرماه ۱۳۲۴ - تهراناز کتاب اشک معشوق، صفحه‌ی ۳۴۴