محمدعلی بهمنی | آنجا که زبان سرخ است

▨ نام شعر: آنجا که زبان سرخ است▨ شاعر: محمدعلی بهمنی▨ با صدای: محمدعلی بهمنی▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیری___________آنجا که زبان سرخ است، سر، سبز نمی‌ماندشادا که زبانِ من، زین نکته نمی‌داندباغی که طراوت را از جاریِ خون داردباغی است که گلبرگش پاییز نمی‌داندعشق است و به معنایی‌ش تفسیر نشاید کردکاین قطره به دریایی نشناخته می‌مانداز دایره‌ات ای عشق! بیرون نروم هرگزهر گونه که گردونم سرگشته بگرداندمن چرخش تصویرم؛ سرگیجه نمی‌گیرمبگذار که تقدیرم همواره بچرخاندگردونه ی آتش را باید که بگردانندتا غنچه‌ی پنهان را در خود بشُکوفاندآن شعله‌ی خُرد اینک، فواره‌ی آتش‌هاستای کاش تو را هم عشق این‌گونه بگیراند▨محمدعلی بهمنی