Middelpunt van ons verlangen

Middelpunt van ons verlangen,Trooster van ’t ontrust gemoed,Jezus! onze dankbre zangenLoven uwen liefdegloed,Gij wild’ van de hemel dalenOp deez’ diep bedorven aard,En voor ons de schuld betalen,Die ons bang gemoed bezwaart.Liefde! met wat medelijdenZaagt Gij Adams kind’ren aan?Voor die snoden wild’ Gij strijden,Zulken van den vloek ontslaan;Ja, Gij storte bloed en tranenIn het bang Gethsemané,Om voor ons den weg te banenNaar ’t gewest van rust en vreê.Liefde! Gij moest spottaal horen,Die U drong door merg en been;Ja, Gij droeg Uws Vaders toren,Gij voor allen, Gij alleen:Welk een’ beker moest Gij drinkenOp het aak’lig Golgotha!Daar liet G’ U aan ’t kruishout klinken,Daar aanbidden w’ Uw gena’.Liefd’! in U is al ons leven,Gij, Gij zijt ons hoogste goed;Ja, Uw kruis heeft ons gegevenWat ons eeuwig juichen doet.O hoe zijn w’ aan U verbonden,Jezus, Redder, ’s Vaders Zoon!Onze harten, onze mondenJuichen dankbaar tot Uw’ troon. Hervormde bundel, 1938