MİDENİN ÂFETLERİ-17 OCAK 2026-MEVLANA TAKVİMİ

Ölü hayvan, hırsızlık malı, içki, domuz, vakıf malları ve bunlar gibi haram olan nesneleri yemek midenin âfetlerindendir. Oruç tutma kastı veya misafirden utanma meselesi yoksa fazla yemek, bedene zarar veren toprak, çamur ve benzeri şeyleri yemek ve içmek de mide âfetlerindendir. İçinde necis bulunan yılan eti ve kunduz gibi hayvanları tedavi için yeme hususunda görüş farkları olmuştur: Hastalık için bunlardan başka tedavi çaresi olmadığında caizdir, diyenlere karşılık, tedavi bunlara inhisar etmese bile şifâ oldukları biliniyorsa yenmeleri caizdir, diyenler de olmuştur. Fakat ihtiyata daha uygun olanı, bu gibi necis şeylerden mutlaka sakınmaktır. Sokaklarda halka karşı bir şeyler yemek, yolda yürürken bir şeyler çiğnemek, kabristanda yemek yemek, kahkahayla gülmek ve cenaze vuku bulan evde cenaze dolayısıyla hazırlanmış yemekten yemek mekruhtur. Sofrada kendi önüne gelen kısımdan değil de kabın ortasından veya başkasının önüne gelen kısımdan yemek mekruhtur. Ancak bir kaç çeşit yemek bulunursa o takdirde sofra ortasına el uzatılır. Ağızda arta kalan yemek kalıntılarını ve bir de sümük, tükrük ve balgamı kıble cihetine ve câmilerin içine atmak da mekruhtur. Bardağın kırık tarafından su içmek ve su içerken bardağa solumak da böyledir. Aşırı sıcak yemek yemek ve koklamak da mekruhtur. Fâsıkların, riyakârların ve emirlerin yemeğini yemek, zorla alındığı ve içinde hoş karşılanmayan bir şey olduğu bilinmiyorsa, haram değildir, belki müstehabdır. (Birgivi, Tarikatü’l-Muhammediyye Tercümesi, s. 445)