Mount Everest w codzienności, czyli jak bieganie ratuje mi życie. Kasia Kaczmarek. Odcinek #27

To jedna z bardziej potrzebnych rozmów, która oprócz wątku biegowego ma również wątek społeczny - i to z bardzo mocnym wydźwiękiem. Rozmówczynią Ewy Paciorek jest tym razem zakochana w bieganiu i czytaniu książek Kasia Kaczmarek, mama syna w spektrum autyzmu. Zaś publikacja tego odcinka ma trochę związku z premierą równie ważnego i potrzebnego formatu telewizyjnego, który już 1. listopada zadebiutuje na antenie stacji TVN. Mowa o “Autentycznych”, który to program, podobnie jak nasze rozmowy podcastowe, ma na celu zwiększyć świadomość i wiedzę na temat autyzmu. A to wszystko z bieganiem w tle, bo bieganie, jak wiadomo, niejednemu uratowało życie. Kasia Kaczmarek biega od prawie 7 lat. Kiedyś wyszła z domu w Augustowie, by przewietrzyć głowę i… tak jej już zostało. Na co dzień opiekuje się dwoma synami - w tym synem w spektrum autyzmu i z niepełnosprawnością - czyta książki i podczas rozmaitych aktywności słucha podcastów - także naszego cyklu Czy tu się biega? W rozmowie z Ewą Paciorek odpowiada na mniej lub bardziej poważne pytania, na przykład takie: - Co złego jest w powiedzeniach: “Padłaś? Powstań! Popraw koronę i zasuwaj” oraz: “Co nas nie złamie, to nas wzmocni”? - Co daje bieganie? - Od osoby, która twierdzi, że nie lubi biegać do kobiety zakochanej w bieganiu: jaka jest historia biegowa Kasi? Co poradziłaby osobom, które są na początku drogi, które nadal boją się spróbować? - Nierezygnowanie z siebie i zdrowy egoizm kobiety i matki dziecka z niepełnosprawnością - dlaczego to takie ważne? - Czego nie lubią słyszeć rodzice dzieci z niepełnosprawnościami? - I gdzie nasza rozmówczyni widzi się za 10 lat? Biegowym mottem Kasi Kaczmarek jest jej autorskie powiedzenie: “Meta to zawsze podium”. Co dla niej oznacza to w praktyce? I co jeszcze chce powiedzieć naszym słuchaczkom i słuchaczom? Posłuchajcie koniecznie!