Mustafa Karakaş - Öyle

Dönüp bir baksam şu hâline Kurutulmuş bir nehir, Kökleri topraktan kazınmış bir ağaç gibi Yitirilip gitmişsin tüm işven ile neşen ile... Suların toprağa sızsa da bulamaz yeşereceği dalı Bir heybetli çağlayan gibi sürsen tüm sularını Yankısı olmaz.. Ne kendinle ne de sensiz Ne içinde öldürdüklerinle ne de dirilttiklerinle Öyle bir başına Öyle aciz Öyle suskun.. Gecesini ibadeti eylemiş bir garip kederdir bu Soyulsa da teninden çığlıkların Yerini bulsa da tüm sözcüklerin Bir kendine kalmış Bir sende kalmış.. Belki diyorum Belki.. Belki şu dünyanın gamı da kederi de Bir yolcudur yolunu kaybetmiş Bir yolcudur ki; durağını bilmez İşte öyle bir başınasın Öyle aciz Öyle de suskun...