نادر نادرپور | در زیر آسمان باختر

▨ نام شعر: در زیر آسمان باختر▨ شاعر: نادر نادرپور▨ با صدای: نادر نادرپور▨ پالایش و تنظیم: شهروزـــــــــــــــــــــــــــــــاز کوچه‌های خاطره‌ی منامشب، صدای پای تو می‌آیدآه ای عزیز دورآیا به شهر غربت من پا نهاده‌ای؟اینجاپرندگان سحر در منمیل گذشتن از سر عالم رابیدار می کننداما شبانگهاندیوارها اسارت پنهانی مراتکرار می‌کننداینجا مرا چگونه توانی یافت؟من از میان مردم بیگانهکس را به غیر خویش نمی‌بینمتصویر من در آینه زندانی استمن خیره در مقابل آن تصویرمی‌ایستم که با همه ننشینماینجا مرا در آینه خواهی دیدآیینه‌ای شگفت، که همتای ساعت استآیینه‌ای که عقربه‌های نهان اودر چارچوب سود و زیان کار می‌کنندآیینه‌ای که ثانیه‌ها و دقیقه‌هادر ذهن بی‌ترحم سوداگرانه‌اشتصویر تابناک مرا تار می‌کننداینجا زمان طلاستهر لحظه‌اش بهقیمت اکسیر و کیمیاستاما ضمیر منتقویم بی‌تفاوت شب‌ها و روزهاستاینجا غروب، رنگ جنون داردباران صدای گریه‌ی تنهایی‌ستچشم ستارگان همه نابیناستاینجا من از دریچه فراتر نمی‌رومدیوار روبروسر حد ناگشوده‌ی دیدار استاینجا چراغ خانه‌ی همسایهچشم مرا به خویش نمی‌خواندبیگانگی گزیده ترین یار استاینجا در این دیاردرهاهمیشه سوی درون باز می‌شوددر سرزمین غربت اندوهگین مندر زیر آسمان مه‌آلود باخترشب در دل من است صبح از شقیقه‌های من آغاز می‌شوداینجا چو من، غریب غمینی نیستدر وهم شب، چراغ یقینی نیستتنها صدای یک دل سرگردانبا بانگ پای رهگذری حیراندر کوچه‌های خاطره می‌پیچدآه ای عزیز دورآیا تو در پناهِ کدامین دریا در پسِ کدام درخت ایستاده‌ای؟آیا به شهر غربت من پا نهاده‌ای؟▨ نادر نادرپور از کتاب: صبح دروغین