اندیشه های اقبال لاهوری - بحث زمان (۲) - از زبان عبدالکریم سروش

اقبال معتقد بود تحلیلی که حکیمان گذشته از زمان داشتند نقصان داشت چراکه بُعد روانشناسانه زمان را در نظر نمیگرفتند. معنای دیگر زمان گذشتی است که ما بطور ناگزیر در خودمان احساس می کنیم و نمی توان از آن چشم پوشی کرد و اگر این نباشد درک زمان در بیرون از وجود ما غیر ممکن خواهد شد. در وجود خداوند هم زمان میگذرد اما این زمان زمان روانشناسانه است نه زمان ریاضی و امتدادی که ما موجودات خارجی به آن قایل هستیم. مسئله پیچیده ربط حادث به قدیم که در فلسفه قدیم ما مطرح بود که باید اذعان کرد که حکیمان ما راه حل روشن و استواری برای آن پیدا نکردند میگوید: این موجودات حادث شونده که اکنون در زمان پدید می آیند چه نسبتی با موجود بی زمانی که برتر از زمان نشسته است و چگونه از او صادر میشوند؟ Episode 3- Dars 6 Dr Soroush