No matter what kind of feeling it is, we should observe, understand and accept before we react.

ကျွန်တော်တို့အများစုဟာ ခန္ဓာကိုယ်ပိုမိုကျန်းမာသန်စွမ်းဖို့ အတွက် ပိုမိုအားစိုက်ထုတ် ပုံသွင်းလေ့ရှိကြပေမယ့် စိတ်နဲ့ ပတ်သက် လာရင်တော့မမြင်ရတဲ့အခါအရေးမကြီးသလို၊ မလိုအပ်သလိုထင်ကြတယ်၊ ဒီလိုနဲ့တစ်ခါတစ်လေ မိမိကိုယ် ကိုဘာဖြစ်နေမှန်း တောင်မသိတဲ့အခါတွေကိုကြုံဖူးကြမယ်ထင်ပါတယ်။ဒါကဘာကိုပြနေလဲဆိုတော့ မိမိကိုယ်ကိုယ်ပြန်လည် သိရှိမှုအားနည်းနေ (သို့)သတိမထားမိတာမျိုးဖြစ်နေလို့ပါ။                                                                            စိတ်တို့ရဲ့သဘောအရ တက်မယ်၊ ကျမယ်၊ ငြိမ်နေမယ်၊အသံလှိုင်း၊ ရေလှိုင်းလုံးတွေလိုပဲမဟုတ်ပါလား။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ခေါင်းထဲတစ်နေ့တာမှာ အတွေးပေါင်းသောင်းနဲ့ချီတွေ ဖြစ်နေကြတယ်၊ ကောင်းတာရောဆိုးတာရောအကုန်ပါ၀င်ပါတယ်၊ ခဏနေ စိတ်ဆိုး နေမယ်၊ ခဏနေ စိတ်ဓာတ်ကျနေမယ်၊ခဏနေတက်ကြွနေပြီး လုပ်ချင်ကိုင်ချင်စိတ်ရှိမယ်၊ ပြုံးတဲ့အချိန်ရှိမယ်၊ ဘူနေဂါနေတဲ့အချိန်တွေရှိမယ်၊ မလန်းဆန်းနေတာမျိုးဖြစ်နေမယ်၊ မနာလို၀န်တိုမှုတွေရှိမယ်၊ငိုချင်နေမယ်၊ ရယ်ချင်နေမယ်၊ ကြောက်ရွံ့နေမိ မယ်၊ အတွေးလွန်နေ မယ်၊အပြစ်ရှိသလိုခံစားနေတဲ့အခိုက်အတန့်ရှိမယ်၊ အနာဂတ်ကိုတွေးပူပြီး၊တွေးကြောက်နေမိမယ်၊ အခက် အခဲတွေကြုံနေရလို့ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာကိုလည်း တွေးပြီးရင်ထဲပူလောင်နေမယ်စတဲ့စတဲ့ခံစားမှုပေါင်း များစွာကို တစ်နေ့တာ အတွင်းမှာ ကြုံဆုံကြလေ့ရှိပါတယ်။