Nothing gets done because of angriness and usedness.

 ခန္ဓာကိုယ် ကျန်းမာသန်စွမ်းဖို့ ကိုယ်လက်လေ့ကျင့်ခန်းတွေလုပ်ဆောင်ကြတယ်၊ကျန်းမာရေးနဲ့ညီတဲ့ အစားအသောက် တွေကို စားသုံးကြတယ်၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအတွက်ပြောစရာမလိုအောင် ဘယ်လိုနေထိုင်ကြရမလဲဆိုတာ ယေဘုယျအားဖြင့် သိကြတယ်။ ဒါပေမဲ့စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးကိုတော့ ဂရုစိုက်ရမှန်း ကျနော်တို့ယဥ်ကျေးမှုမှာအထူးတလည် မပြောကြဘူး။ တစ်ခုခု ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာဖြစ်နေတယ်ဆိုရင်ဘေးကလူတွေကိုပြောဖို့ကို ၀န်လေးနေမိတယ်၊ ငါ့ကိုဘယ်လိုထင်ကြမလဲပေါ့? ပြောလိုက်ရင် လည်း ကိုယ့်ကိုလှောင်တာတို့၊နာမည်တပ်ခေါ်တာတို့ရှိကြတယ်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအကူညီလိုနေသူတွေကိုလဲ ကူညီပေးဖို့ဘေးမှာ ရှားတာရယ်၊ ဘေးကလူတွေက ဘယ်လိုဖေးမကူညီဖို့ မသိတာရယ်ဆိုတဲ့အခါမှာဖွင့်ဟပြဖို့ခက်ပါတယ်။