Nottebohmlezing Bernard Dewulf - Het wankele evenwicht van het verlangen

'Of ik iets wil schrijven over het verlangen. Natuurlijk, schrijven is een van mijn oudste verlangens. Meteen na de vraag zie ik me al lyrisch haar borsten beschrijven, zodat de lezer kan verlangen naar mijn bevoorrechte handen. Ziedaar, dat is meteen een dubbel verlangen, lezer. Daarna begin ik te denken. Ik kan veel denken, nachtenlang. Denken is ook een vorm van verlangen. Naar inzicht, oplossing, verlossing. En zo denkend raak ik, als wel vaker, verstrikt. Verlangen, besef ik al snel, is zo'n levensbreed thema – ik zou niet weten waar ik moet beginnen, na haar borsten.’ Lezing van zondag 3 februari 2018.