نیما یوشیج | جاده خاموش است

▨ نام شعر: جاده خاموش است▨ شاعر: نیما یوشیج▨ با صدای: احمد کیایی▨ پالایش و تنظیم: شهروزـــــــــــــــــجاده خاموش ست، از هر گوشه‌ی شب هست در جنگل.تیرگی (صبح از پی‌اش تازان)رخنه‌یی بی‌هوده می‌جویدیک نفر پوشیده در کنجیبا رفیقش قصه‌ی پوشیده می‌گویدبر در شهر آمد آخر کاروان ما زه راه دور -می گوید-با لقای کاروان ما، (چنان کآرایش پاکیزه‌اش هر لحظه می‌آراست).مردمان شهر را فریاد برمی‌خاستآن‌که او این قصه‌اش در گوش، اماخاسته افسرده‌وار از جاشهر را نام و نشان هر لحظه می‌جوید.و به او افسرده می‌گوید:مثل این که سال‌ها بودم در آن شهر نهان مأوا»مثل این‌که یک زمان در کوچه‌یی از کوچه‌های اوداشتم یاری موافق شاد بودم با لقای او«.جاده خاموش‌ست اما هم‌چنان شب هست در جنگلتیرگی (صبح از پی‌اش تازان)رخنه می‌جویدیک نفر پوشیده بنشستهبا رفیقش قصه‌ی پوشیده می‌گوید.▨ نیما یوشیجهفتم اسفند ماه ۱۳۲۸