Ο Άνθρωπος που Ξεπέρασε τα Όρια - Έντουαρντ Φρέντρικ Μπένσον | Ηχητικό Βιβλίο Ελληνικά - Audiobook

Τίτλος πρωτότυπου: "The Man Who Went Too Far" (1912)Ο E.F. Benson (γεννημένος στις 24 Ιουλίου 1867, Wellington College, Berkshire, Eng. - πέθανε στις 29 Φεβρουαρίου 1940, Λονδίνο) ήταν συγγραφέας μυθιστορημάτων, απομνημονευμάτων και βιογραφιών, από τα οποία τα καλύτερα θεωρούνται τα σατιρικά μυθιστορήματα και αστικές αυτοβιογραφικές μελέτες της Εδουαρδιανής και Γεωργιανής κοινωνίας. Γιος του E.W. Benson, αρχιεπισκόπου του Canterbury, ο νεαρός Benson εκπαιδεύτηκε στο Marlborough School και στο King’s College του Cambridge. Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε από το 1892 έως το 1895 στην Αθήνα για τη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή και αργότερα στην Αίγυπτο για την Εταιρεία Προώθησης των Ελληνικών Σπουδών. Το 1893 δημοσίευσε το Dodo, ένα μυθιστόρημα που τράβηξε μεγάλη προσοχή. Ακολούθησαν μια σειρά από άλλα επιτυχημένα μυθιστορήματα —όπως η κυρία Έιμς (1912), η Βασίλισσα Λουκία (1920), η Μις Μαπ (1922) και η Λουσία στο Λονδίνο (1927)—και βιβλία για ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, συνολικά σχεδόν 100. Ανάμεσά τους ήταν οι βιογραφίες της Βασίλισσας Βικτωρίας, του Γουίλιαμ Γκλάντστοουν και του Γουλιέλμου Β' της Γερμανίας.Το "The Man Who Gon Too Far" είναι ένα σύντομο έργο υπερφυσικής μυθοπλασίας, με αναφορές στην ελληνική μυθολογία και στον Πάνα, που εκδόθηκε στο The Room in the Tower, and Other Stories (1912). Ο πρωταγωνιστής του, ο Φρανκ, είναι ένας Άγγλος ο οποίος συνδέεται με τη φύση μέσω της απόρριψης του πουριτανισμού και του εναγκαλισμού του νεοπαγανισμού. Το πνευματικό του ταξίδι ορίζεται ως άρνηση του πόνου και αναζήτηση χαράς: συνδεόμενος με τη φύση και απορρίπτοντας ιδέες αυταπάρνησης και επίπονου ασκητισμού, το σώμα του Φρανκ αναζωογονείται. Αποκτά ένα μέτρο ελέγχου και συγγένειας με τη χλωρίδα και την πανίδα που τον περιβάλλουν. Ωστόσο, αυτό το μονοπάτι τον οδηγεί σε κίνδυνο όταν συναντά ένα παράξενο πνεύμα, που ο Φρανκ πιστεύει ότι είναι ο Παν, στο δάσος κοντά στο σπίτι του.Την ιστορία αφηγείται ένας ανώνυμος αφηγητής που επαναλαμβάνει μια ιστορία που του είπε ο φίλος καλλιτέχνης του Φρανκ, ο Ντάρσι, ο οποίος είναι μάρτυρας της απόλυτης, τρομακτικής κορύφωσης της αποκάλυψης του Φρανκ. Τοποθετείται σε ένα χωριό που περιγράφεται πλούσια από τον αφηγητή. Η χρήση του Παν στη μυθοπλασία τρόμου από τα τέλη του 19ου και του 20ου αιώνα ήταν συχνά αρνητική. Στην ιστορία του Μπένσον, ενώ ο νεοπαγανισμός δίνει στον Φρανκ μια χαρούμενη αντίληψη της πραγματικότητας, δυνάμεις που πλησιάζουν τον μυστικισμό και μια πηγή νεότητας (με τα λόγια του Μπένσον, έχει την όψη ενός "αμούστακου παλικαριού" - μια ελληνική έκφραση - παρά το γεγονός ότι είναι τριάντα πέντε). στο τέλος, όπως λέει και ο τίτλος, πάει «πολύ μακρυά». Ο Πάνας ταυτίζεται με μια σατανική οντότητα, είναι μια κατσίκα που χορεύει στα πίσω πόδια της, τρομοκρατώντας όσους χωρικούς τον συναντούν τη νύχτα ανάμεσα στα δέντρα. (Ο λόγος που δόθηκε γιατί οι ντόπιοι, εκτός από τον Frank, μένουν μακριά από το δάσος τη νύχτα.) Αυτά τα στοιχεία - του Πάνα ως σατανικού και του νεοπαγανισμού ως επικίνδυνου μονοπατιού - τοποθετούν το "The Man Who Gon Too Far Far" στην ίδια παράδοση τρόμου με τον Μεγάλο Θεό Παν (1890), μια νουβέλα του Άρθουρ Μάχεν. Η εμμονή του Frank να ακούει τη μουσική του Παν (που στη μυθολογία απεικονίζεται να παίζει φλάουτο) και τελικά να τον βλέπει, μοιάζει με το έργο του χαρακτήρα Dr. Raymond στη νουβέλα του Machen. Ο Ρέιμοντ διεξάγει επιστημονικά πειράματα με στόχο «να δει τον μεγάλο θεό Πάνα».Το πρωτότυπο έργο υπάρχει ελευθέρα διαθέσιμο εδώ: https://www.gutenberg.org/ebooks/72421Η εικόνα είναι φωτογραφία του συγγραφέα. Μετάφραση Χριστιάννα ΣακελαροπούλουΑνάγνωση Γρηγόριος ΚαλογιάννηςΗ ηχογράφηση δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση και ενσωμάτωση, με αναφορά στην πηγή και τους δημιουργούς.