Ο Νυμφίος - Φάντασμα - Ουάσινγκτον Ίρβινγκ | Ηχητικό Βιβλίο Ελληνικά - Audiobook

Τίτλος πρωτότυπου: Washington Irving "The Spectre Bridegroom" (1819)Πριν από δύο αιώνες, το 1819, ο Ίρβινγκ κυκλοφόρησε τον πρώτο από τους επτά τόμους του "The Sketch Book of Geoffrey Crayon, Gent.", το βιβλίο που θα γινόταν το πιο διάσημο έργο του. Tο «The Spectre Bridegroom» είναι μια χιουμοριστική ιστορία, αναμφισβήτητα η τρίτη πιο διάσημη από το «The Sketch Book» μετά το “The Legend of Sleepy Hollow” και το "Rip Van Winkle". Οι δαιμονικοί εραστές - μια παραλλαγή του μοτίβου «Ο Θάνατος και η Κόρη» - είναι συνηθισμένοι στην ευρωπαϊκή λαογραφία. Αυτές οι ιστορίες αφηγούνται όμορφες, ευάλωτες γυναίκες που παρασύρονται από λάγνα φαντάσματα, δαίμονες ή βαμπίρ. Απαγάγονται σωματικά, υφίστανται τη μοίρα του πρώτου θύματος ενός δαιμονικού εραστή - της Περσεφόνης, που απήχθη από τον Άδη στην ελληνική μυθολογία - και σύρονται, σώμα και ψυχή, στον κάτω κόσμο για να χρησιμεύσουν ως παλλακίδες στον απαγωγέα τους. Με τον τυπικό τρόπο του Ίρβινγκ, το «The Spectre Bridegroom» χρησιμοποιεί τη δραματική ειρωνεία για να φωτίσει αυτό που ο συγγραφέας θεωρούσε ηλίθιες ανθρώπινες αδυναμίες και τελειώνει την ιστορία του με μια χαρούμενη νότα που έχει σκοπό να ενθαρρύνει τους αναγνώστες του να χαλαρώσουν λίγο. Ο χολερικός βαρόνος μαθαίνει να συγχωρεί τις ανούσιες οικογενειακές βεντέτες (η ζωή, άλλωστε, είναι σαφώς πολύ μικρή), οι θείες μαθαίνουν ότι η σεμνοτυφία τους δεν έκανε καλό στην προστατευόμενή τους και ότι ο νεανικός έρωτας είναι μάλλον ασφαλέστερος όταν είναι λιγότερο ρυθμισμένος και λιγότερο αποθαρρυμένος, και ακόμη και ο μελαγχολικός Στάρκενφαουστ μαθαίνει να ζει τη ζωή όσο μπορεί. Όπως και στο «The Legend of Sleepy Hollow», ο Ίρβινγκ χρησιμοποιεί μια γοτθική φάρσα για να φέρει κοντά τους αλλοπρόσαλλους εραστές. Στην προηγούμενη ιστορία, τους χωρίζει η παρέμβαση ενός ξένου (και φυσικά η άστατη εμφάνιση αναποφασιστικότητας της Κατρίνα) - ένα εμπόδιο που απομακρύνεται με τη δραματική καταδίωξη του αντιπάλου από τον Μπρομ. Στο «The Spectre Bridegroom», όλα αυτά είναι πολύ λιγότερο δραματικά, αλλά και οι δύο εραστές μοιράζονται κοινά όπλα και εμπόδια: όπως και ο Brom, ο αρρενωπός Starkenfaust χρησιμοποιεί την τοπική υπερφυσική παράδοση για να τρομάξει τους αντιπάλους του (στην προκειμένη περίπτωση έναν προκατειλημμένο πατέρα και σεμνότυφες θείες) ώστε να τον υποδεχτούν με ανοιχτές αγκάλες. Όπως και ο Brom, επίσης, κάνει την εμφάνισή του πάνω σε ένα μαύρο άτι (αρχετυπικό σύμβολο σεξουαλικής επιθετικότητας και όρεξης) και χρησιμοποιεί την τεχνική του δολώματος και της εξαπάτησης για να εξασφαλίσει την αποδοχή του (ο βαρόνος και οι θείες του είναι εξαιρετικά ευτυχείς που τον υποδέχονται αφού συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι δαίμονας - ένα επίτευγμα που πιθανότατα δεν θα ήταν δυνατό χωρίς εξαπάτηση).Παρόλο που η ιστορία του Ίρβινγκ τελειώνει με μια τυπικά χαρούμενη διάθεση, δεν στερείται ωστόσο και της σκοτεινιάς της, καθώς φαίνεται να προειδοποιεί τους υπερβολικά προστατευτικούς γονείς -και τις θείες- να αγαπούν τα παιδιά τους αντί να τα πνίγουν. Ειδικά αν αναλογιστούμε τη μαρασμένη μοίρα της εύθραυστης, φευγάτης, Matilda Hoffman (με την οποία ο Irving είχε οπτική επαφή όταν εξέπνευσε), μπορούμε να εκτιμήσουμε τη σοβαρότητα με την οποία ο Irving πήρε αυτά τα μαθήματα.(πηγή: https://www.oldstyletales.com/single-post/washington-irving-s-the-spectre-bridegroom-a-two-minute-summary-and-literary-analysis)Το έργο υπάρχει ελευθέρα διαθέσιμο εδώ: https://loa-shared.s3.us-west-2.amazonaws.com/static/pdf/Irving_Spectre_Bridegroom.pdfΜετάφραση και ανάγνωση Γρηγόριος ΚαλογιάννηςΗ ηχογράφηση δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση και ενσωμάτωση, με αναφορά στην πηγή και τους δημιουργούς.