โอวาทสุดท้าย: ไม่ประมาทเป็นตัวไม่ตาย (พระธรรมเทศนาเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2500)

รายละเอียดเอพิโสด:ร่วมสดับรับฟังพระธรรมเทศนากัณฑ์ประวัติศาสตร์ ซึ่งนับเป็น "โอวาทสุดท้าย" ของพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) หรือหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ท่านได้เมตตาแสดงธรรมกัณฑ์นี้หลังจากที่เพิ่งรอดพ้นจากอาการอาพาธหนักจนเกือบถึงแก่มรณภาพ เนื้อหาเต็มเปี่ยมไปด้วยความปีติจากการรับมอบบุญกุศลของศิษยานุศิษย์ และแฝงไว้ด้วยสัจธรรมขั้นสูงสุดเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับความตายประเด็นธรรมสำคัญในเอพิโสดนี้:อานุภาพแห่งบุญและการอุทิศกุศล: หลวงพ่อได้กล่าวสัมโมทนียกถา ชื่นชมน้ำใจและบุญกุศลที่ศิษยานุศิษย์ร่วมกันอุทิศให้ ซึ่งเป็นพลังสำคัญที่ช่วยให้ท่านรอดพ้นจากความตาย กลับมามีชีวิตที่ชื่นแช่มแจ่มใส และส่งผลให้ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์สัจธรรมของสัตวโลก: ตราบใดที่ยังมีชีวิต ย่อมมีความสุข แต่ "สุขกับทุกข์" นั้นเป็นของคู่กันที่ไม่อาจแยกขาด หมุนเวียนสับเปลี่ยนกันไปตามวาระและหน้าที่ เป็นสัจธรรมที่ทุกคนต้องเผชิญความไม่ประมาทคือ "ตัวไม่ตาย": หัวใจหลักของโอวาทกัณฑ์นี้ คือการย้ำเตือนสติว่า "ความประมาทเป็นตัวตาย ความไม่ประมาทเป็นตัวไม่ตาย" ผู้ที่เผลอตัวเลินเล่อ ย่อมพ่ายแพ้ต่อมัจจุราชเป้าหมายสูงสุดคือการดับความตาย: นักปราชญ์ในทางธรรม ย่อมมุ่งประหัตประหาร "ความตาย" ให้สิ้นเชื้อเหลือเศษ เพื่อก้าวล่วงเข้าสู่สภาวะ "ความเป็น" หรือสภาวะอมตะธรรมที่ไม่มีการเกิดและการตายอีกต่อไปข้อคิดเตือนสติก่อนรับฟัง:"อย่าเผลอ..." ไม่ว่าจะยามหลับหรือยามตื่น ขอให้มีสติระลึกรู้เสมอว่า ชีวิตและความตายกำลังขับเคี่ยวกันอยู่ทุกขณะจิต (หวุดหวิดกันอยู่ตลอดเวลา) ขอเชิญทุกท่านรับฟังโอวาทกัณฑ์นี้ เพื่อปลูกฝังสติและความไม่ประมาทให้หยั่งรากลึกลงในจิตใจ📚 สามารถศึกษาคู่มือการปฏิบัติธรรมเพิ่มเติมและดาวน์โหลดหนังสือธรรมะได้ที่เว็บไซต์: luangpusodh.com