Otomatik Düşüncelerle Çalışmak: Sorgulamak mı, Kabul Etmek mi? (PART 10)

Merhaba, Zihin Pusulası: Psikoloji Rehberi podcast kanalına hoş geldiniz.Bu bölümde, terapi sürecinin en sık karşılaşılan ama en çokyanlış anlaşılan alanlarından birine yaklaşıyoruz:otomatik düşüncelerle nasıl çalışılır?Günlük hayatta zihnimiz durmadan konuşur.Kimi zaman bir cümle gelir ve fark etmeden geri çekiliriz.Kimi zaman bir düşünce, gerçeğin kendisiymiş gibi yerleşir ve çoğu zaman ilk refleksimiz şudur:“Bunu değiştirmeliyim.”Bu bölümde, otomatik düşüncelerle çalışmanın her zamanonları düzeltmek ya da susturmak anlamına gelmediğini konuşuyoruz.Hangi düşüncenin gerçekten çalışılmaya değer olduğunu, neden bazı düşüncelerin ne kadar sorgulasak da değişmediğini, ve değerlendirmenin düzeltmekten farkını adım adım ele alıyoruz.Bilişsel davranışçı terapi perspektifinden bakarak;​Otomatik düşüncelerin neden her zaman hemen ele alınmadığını​Sokratik sorgulamanın düşünceyle kavga etmek değil, onun nasıl “doğru” kabul edildiğini görmek olduğunu​Zihnin hızlandığında kullandığı bilişsel çarpıtmaların (ya hep ya hiç düşünmesi, felaketleştirme, zihin okuma, etiketleme, aşırı genelleme, duygusal muhakeme ve diğerleri) deneyimi nasıldaralttığını​Bir düşünce doğruya yakın olduğunda terapi yönünün neden problem çözmeye kaydığını​Ve düşünce değişmiyorsa bunun çoğu zaman kişide değil, çalışılan yerde neyi kaçırdığımıza işaret ettiğini konuşuyoruz.Bu bölüm, “daha iyi düşünmek” için değil;düşünceyle araya küçük ama belirleyici bir mesafe koyabilmek için bir durak.Çünkü otomatik düşüncelerle çalışmak, onları tamamen ortadan kaldırmak değildir. Onları tek ses olmaktan çıkarmaktır.Keyifli dinlemeler.ReferansBeck, J. S. (2015). Bilişsel davranışçı terapi: Temelleri ve ötesi (Çev. İ. T. Cömert). Nobel Akademik Yayıncılık.