Politik Psikoloji Vamık Volkan

Milliyetçi/dindar kişinin kendi birimine duyduğu sadakat ve bağlılık bir obsesyon niteliğindedir. Kendi biriminin aşağılanması, küçümsenmesi veya rakip organizasyonların övülmesi milliyetçi kişide huzursuzluk yaratır. Kişi ancak sert bir tepki vererek rahatlar. Milliyetçinin sadakatla ilgili obsesyonu, onun bunu transfer etmesini engellemez. Freud (1921) 1895'te Le Bon gibi tesir altında kalmanın, düşünmeden hareket etmenin ve değişebilirliğin bir grup tarafından gösterilebileceğini gözledi. Bu tür gruplar kendini çalışmaya adamış veya aşık olmuş insanlardan farklı olarak bir lidere, hedefe veya amaca bağlanmaya hazırdır. Bir grubun narsisizmi kendini bir seçeneğe kolaylıkla bağlayabildiği gibi, geride çekebilir.   Milliyetçi/dindarlığın ikinci özelliğine düzensizlik adını verir. Yıllarca idealize edilen ülkeler veya belirli sosyal üniteler aniden değer kaybedip düşman olarak nitelenebilirler. Aynı şekilde başka ülkelerle aniden dostluk oluşturabilir. Orwell'e göre milliyetçiliğin değişim göstermesi, kişinin tavrını geliştirmeden elde ettiği bir durumdur.   Milliyetçi/dindar, Üçüncü özelliği gerçekliğe duyarsızlıktır. Milliyetçi kişi koşullar arasındaki benzerliği algılayamaz. Orwell buna örnek olarak kendi zamanındaki İngiliz muhafazakarların Avrupa'da hür iradeyi şiddetle savunup, Hindistan'ın hür İrade elde etme çabalarına şiddetle karşı çıkmalarım gösterir. John E. Neck'in (1979) "Aldatmanın Egoizmi" olarak adlandırdığı fenomene göre, geleneksel düşman olarak algılanan bir grubun yaşadığı ızdıraplar için gerçek bir empati duyulmaz. Orwell milliyetçiliğin kendi grubu tarafından yapılan zulme karşı gelmek bir tarafa, bu zulmün farkında değilmiş gibi davranacağını vurgular. Toplumlarm objektif gerçeklere karşı duyarsız kalmaları dünya haberlerinin yanlı aktarılmasına sebep olabilir. Herşey gazetecinin hangi tarafı tuttuğuna bağlıdır.