Polityka o książkach: Adam Ferency o granicy między rolą a życiem. W życiu najlepiej sporo kłamać!

Gościem Justyny Sobolewskiej w nowym odcinku wideokastu „Polityka o książkach” jest Adam Ferency, wybitny aktor teatralny i filmowy oraz legendarny lektor. To rozmowa o czytaniu jako przymusie, który stał się pasją, oraz o teatrze, który bez literatury nie może istnieć. Ferency z charakterystycznym dystansem i humorem przyznaje: „Aktor to jest taki typowy ćwierćinteligent”, a jednocześnie udowadnia, jak głęboko jest zanurzony w świecie najważniejszych tekstów kultury. W rozmowie pojawiają się lektury, które towarzyszyły mu od zawsze – od pierwszej ważnej książki, jaką był „Kubuś Puchatek”, po monumentalną pozycję „Czarodziejska góra” (którą czytał niedawno jako lektor). Aktor przyniósł do studia książki, które budują jego dzisiejszy horyzont: to Simon Sebag Montefiore („Jerozolima. Biografia”) oraz Norman Davies („Galicja”). Przy tej ostatniej lekturze pojawia się historia rodzinna i odkrycie z Budapesztu – Ferency to w połowie Węgier, najbardziej w Europie podobny do... Beethovena. Aktor wspomina swoje początki – Teatr Telewizji, studia (Akademia Teatralna w Warszawie, dawniej PWST), na których, jak twierdzi, paradoksalnie wcale się nie czytało. Opowiada o spotkaniach z gigantami, takimi jak Kazimierz Kutz czy Tadeusz Łomnicki, o tremie i o tym, dlaczego „nieśmiałość sprzyja aktorstwu”. Mówimy też o momentach granicznych – Ferency wspomina zawał, którego doznał po próbie szekspirowskiej. Analizuje takich autorów jak Kafka, Thomas Bernhard czy Dostojewski. Jest wreszcie poezja i Miron Białoszewski. Nasz gość zdradza, że dopiero teraz czuje się gotowy do „czytania ze zrozumieniem”. Dowiesz się z tego odcinka: • Dlaczego według Adama Ferencego nieśmiałość jest paliwem dla aktora, a w życiu najlepiej „sporo kłamać”. • Jak wyglądały kulisy pracy z legendami polskiej sceny: Kazimierzem Kutzem i Tadeuszem Łomnickim? • Co wspólnego ma Ferency z Beethovenem i dlaczego odkrycie węgierskich korzeni było tak istotne? • Dlaczego po lekturze „Czarodziejskiej góry” i latach pracy jako lektor Ferency uważa, że dopiero teraz naprawdę potrafi czytać? Oś czasu: 00:00:00 – Wybrane najlepsze fragmenty rozmowy 00:08:27 – Dzieciństwo, Mokotów i pierwsza ważna książka: „Kubuś Puchatek” 00:10:40 – Churchill miał rację: „No sport!”. O kondycji i niechęci do rywalizacji 00:14:27 – Skąd wziął się teatr? Od fascynacji Teatrem Telewizji do aktorstwa 00:22:30 – „W życiu najlepiej kłamać”: aktorska filozofia wychodzenia z roli 00:24:00 – Czy w szkole teatralnej rzeczywiście się nie czyta? 00:32:01 – Kafka, Thomas Bernhard i Dostojewski: trudne relacje z gigantami 00:35:53 – „Ja jestem Węgier”, Norman Davies, Galicja i anegdota z Budapesztu 00:46:58 – Szekspir, próby i historia zawału – kiedy teatr staje się niebezpieczny 00:53:20 – Poezja, która ogarnia – fascynacja Mironem Białoszewskim 00:56:15 – Warsztat lektora: przygotowania, tezy i czytanie ze zrozumieniem.