Ποντίκια μέσα στους Τοίχους - Χ. Φ. Λάβκραφτ | Ηχητικό Βιβλίο Ελληνικά - Audiobook

Τίτλος πρωτότυπου: "The Rats in the Walls" (1923)Το "The Rats in the Walls" γράφτηκε τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 1923 και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Weird Tales, τον Μάρτιο του 1924. Τοποθετημένο το 1923, αφηγείται ο γόνος της οικογένειας de la Poer, ο οποίος έχει μετακομίσει από τη Μασαχουσέτη στο προγονικό του κτήμα στην Αγγλία, στο ερειπωμένο Exham Priory. Προς απογοήτευση των κατοίκων της περιοχής, αποκαθιστά το κάστρο, μέσα στην άγνοιά του για τη φρικτή ιστορία του τόπου.Πολύ καιρό μετά τη συγγραφή του ο Lovecraft έγραψε ότι την ιστορία εμπνεύστηκε από ένα πολύ συνηθισμένο περιστατικό - το σπάσιμο του χάρτινου τοίχου αργά τη νύχτα και την αλυσίδα των φαντασιώσεων που προκύπτουν από αυτό. Ο Steven J. Mariconda επισημαίνει τους περίεργους μύθους του Μεσαίωνα (1862-68) της Sabine Baring-Gould ως πηγή για την ιστορία του Lovecraft. Η περιγραφή του σπηλαίου κάτω από το μοναστήρι έχει πολλές ομοιότητες με την αφήγηση του Baring-Gould για το Καθαρτήριο του Αγίου Πατρικίου, έναν θρυλικό ιρλανδικό ιερό τόπο, και η ιστορία των αρουραίων του μοναστηριού που σαρώνουν το τοπίο μπορεί να έχει εμπνευστεί από την επανάληψη του θρύλου του βιβλίου για τον επίσκοπο Hatto, ο οποίος καταβροχθίστηκε από αρουραίους αφού έβαλε φωτιά σε πεινασμένους αγρότες κατά τη διάρκεια ενός λιμού. Μέρη της ιστορίας του Λάβκραφτ έχουν μια εντυπωσιακή ομοιότητα με το διάσημο όνειρο «σπιτιού» του Καρλ Γιούνγκ, η κάθοδος μέσω του ιστορικά στρωματοποιημένου πατρικού οικογενειακού σπιτιού κάποιου σε ένα ρωμανικό κελάρι, ανύψωση μιας κρυφής πλάκας, κατάβαση σε ένα προϊστορικό σπήλαιο γεμάτο οστά και σπασμένα αγγεία.Χαρακτηριστικό της ιστορίας μπορεί να βρεθεί και στο "The Fall of the House of Usher" του Edgar Allan Poe, στο οποίο ο Roderick Usher σχολιάζει ότι τόσο ασυνήθιστα ευαίσθητη είναι η ακοή του που "μπορεί να ακούσει τους αρουραίους στους τοίχους".Η ιστορία απορρίφθηκε από το Argosy All-Story Weekly πριν γίνει αποδεκτή από το Weird Tales. Ο Λάβκραφτ ισχυρίστηκε ότι το περιοδικό το βρήκε «πολύ φρικτό για τις τρυφερές ευαισθησίες ενός λεπτεπίλεπτα καλλιεργημένου κοινού». Ο εκδότης του Weird Tales, JC Henneberger, περιέγραψε την ιστορία σε ένα σημείωμα προς τον Lovecraft ως την καλύτερη που είχε λάβει ποτέ το περιοδικό του. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Λάβκραφτ χρησιμοποιεί την τεχνική της αναφοράς σε ένα κείμενο (σε αυτή την περίπτωση σε έργα πραγματικής ζωής του Πετρώνιου και του Κάτουλλος) χωρίς να δίνει πλήρη εξήγηση του περιεχομένου του, έτσι ώστε να δώσει την ψευδαίσθηση του βάθους και των κρυμμένων στρωμάτων στο έργο του. Αργότερα βελτίωσε αυτή την ιδέα με το Necronomicon, που επικρατεί στις ιστορίες του Cthulhu Mythos.Εξίσου σημαντικό για τη μεταγενέστερη ανάπτυξη του Cthulhu Mythos ήταν ότι ήταν μια ανατύπωση αυτής της ιστορίας στο Weird Tales ενέπνευσε τον Robert Howard να γράψει στο περιοδικό επαινώντας το έργο. Αυτή η επιστολή μεταβιβάστηκε στον Λάβκραφτ και οι δυο τους έγιναν φίλοι και ανταποκριτές μέχρι το θάνατο του Χάουαρντ το 1936. Αυτή η λογοτεχνική σύνδεση αντανακλάται σε κάθε συγγραφέα προσθέτοντας πτυχές από τα έργα του άλλου στις δικές του ιστορίες και ο Howard θεωρείται ένας από τους πιο παραγωγικούς από τους αρχικούς συγγραφείς του Cthulhu Mythos. Το όνομα της γάτας, το οποίο έχει ρατσιστική χροιά στον σημερινό κόσμο, έχει αναφερθεί συχνά σε συζητήσεις για τις φυλετικές συμπεριφορές του Λάβκραφτ. Ο ίδιος ο Λάβκραφτ είχε μια αγαπημένη γάτα με αυτό το όνομα μέχρι το 1904.Το έργο υπάρχει ελευθέρα διαθέσιμο εδώ: https://www.hplovecraft.com/writings/texts/fiction/rw.aspxΜετάφραση Γιώργος ΜπαλάνοςΑνάγνωση Γρηγόριος ΚαλογιάννηςΗ ηχογράφηση δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση και ενσωμάτωση, με αναφορά στην πηγή και τους δημιουργούς.