Radosław Turczyn i Marian Świątkowski to żywa pamięć zamojskiego kina - Centrum Kultury Filmowej

🎬80 lat w jednym kinie. Historia, której nie znajdziecie w podręcznikachRadosław Turczyn i Marian Świątkowski – to żywa pamięć zamojskiego kina. Razem przepracowali tu niemal 80 lat.Pamiętają czasy, gdy:→ Taśma filmowa mogła wybuchnąć w kabinie – dlatego operatorzy pracowali we dwójkę→ Rozmowa kwalifikacyjna polegała na naprawieniu telewizora... → Elektrody w projektorach trzeba było pilnować jak oka w głowie→ VHS niemal zabił kina – dyrektor stał na schodach licząc widzów, czy w ogóle włączyć seans Ale pamiętają też momenty pełne humoru – jak pomylenie szpul sprawiło, że bohater filmu umarł dwa razy. Albo jak film trzeba było sklejać z kilkunastu małych szpulek, bo inaczej się nie dało. To historia trzech lokalizacji: kościoła franciszkanów, klubu garnizonowego i dzisiejszego CKF. Historia transformacji od taśmy 35mm przez ksenon aż po cyfrę i laser.Ale przede wszystkim – historia pasji i determinacji. Gdyby nie ludzie tacy jak oni i dyrektor Andrzej Bubała, Zamość mógłby nie mieć dziś kina.Posłuchajcie ich wspomnień – to więcej niż wywiad. To podróż w czasie.Odcinek został zrealizowany w ramach stypendium artystycznego Prezydenta Miasta Zamość #visitzamosc