رضا براهنی | ای شاعر ِنسلی تهیدست (برش دوم)

▨ نام قطعه: ای شاعر نسلی تهیدست (برش دوم از شعر بلند اسماعیل)▨ شاعر: رضا براهنی▨ با صدای: رضا براهنی▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــــــــــتقدیم‌نامه‌ی شاعر: تقدیم به خاطره‌ی مخدوش دوستم اسماعیل شاهرودی [آینده] که در پاییز شصت در تهران مُردــــــــــــــــــــــــای شاعر نسلی تهی‌دست!گورت کجاست تا {تا که} به مدد عشق تو را از اعماق آن بیرون بکشم {کشم}؟ای اسماعیل! ای برادر من! بلند نشو از رختخوابتیادت صبحانه‌ایست که در روز اول انقلاب خوردم...ای که واژه‌ها را هم یک‌یک و هم دسته‌دسته فراموش کردیتو را به خدا، بلند نشو از رختخوابت-مثل آسمانی که پرنده‌هایش {پرندگانش} را فوج به فوج فراموش می‌کندمثل شبی که ستاره‌هایش {ستارگانش} را فراموش می‌کند-بلند نشو از رختخوابتای پدر زخمی کبوترهای گریان ایران{ای پدر زخمی پرندگان گریان آسمان ایران}...ای تبعید شده از شانه‌ی سوخته‌ی کویر به روسپی‌خانه‌ی تهران!تهران، تو را، پیش از آن که بمیری به گوری گمنام بدل کردبلند نشو از رختخوابتاما به من بگو: گورت کجاست تا ابریشمی از کلمات بر آن بریزم...▨رضا براهنیبهمن ۱۳۶۰ تا فروردین ۱۳۶۱ – تهراناز کتاب «شعر بلند اسماعیل»ـــــــــــــــــتذکر: فقط بندهایی از بخش ابتدایی شعر بلند اسماعیل، به انتخاب من تنظیم شده است.ـــــــــــــــــپی‌نوشت: متن شعر منطبق بر خوانش شاعر است و با نسخه‌ی چاپ شده در کتاب، تفاوت‌هایی دارد. شکل مکتوب شعر‌، در داخل آکولاد {} آمده است.