Relacja na gorąco z półmaratonu we Wrocławiu. Jak wygląda to od środka?

Mam kilka lat doświadczenia w bieganiu i obecnie robię to, bo po prostu lubię. Najciekawsze jest pokonywanie własnych słabości i praca nad charakterem. Strugi deszczu przeszkadzały tylko na początku, a gdy przemokłem do suchej nitki, to już nic nie było ważne. Biegłem z Gosią, którą prowadziłem do 20 kilometra, aż powiedziała: leć. Błotnisty finisz na Stadionie Olimpijskim był niesamowitym przeżyciem. Pot, krew i błoto. Ale dałem radę. Finiszowanie z podniesionymi rękoma, okrzyk zwycięstwa - to jest ten moment, na który zawsze czekam podczas biegu. Nie jest ważny czas, a przebiegnięcie i zmierzenie się z sobą. Piliśmy po biegu "Przekupkę"