Revokimi i lejes së qëndrimit afatgjatë të BE-së dhe pafajësia penale_ kufijtë e automatizmit administrativ

Revokimi i lejes së qëndrimit afatgjatë të BE-së dhe pafajësia penale: kufijtë e automatizmit administrativ Mirëmëngjes, unë jam avokati Fabio Loscerbo dhe kjo është një episod i ri i podcast-it E Drejta e Imigracionit. Në këtë episod analizojmë një vendim të Gjykatës Administrative Rajonale të Emilia-Romagna-s, Seksioni i Parë, të dhënë më 17 dhjetor 2025 dhe të publikuar më 9 janar 2026, i cili trajton një çështje me rëndësi të madhe praktike: revokimin e lejes së qëndrimit afatgjatë të Bashkimit Evropian të bazuar në një dënim penal të anuluar më pas. Rasti ka të bëjë me një shtetas të huaj, mbajtës prej vitesh i lejes së qëndrimit afatgjatë. Autoriteti administrativ kishte revokuar lejen duke u mbështetur në një vendim dënimi penal të shkallës së parë, i konsideruar si tregues i rrezikshmërisë shoqërore. Më vonë, megjithatë, ky vendim u anulua plotësisht nga Gjykata e Apelit e Bolonjës, e cila e shpalli të pafajshëm të interesuarin me formulën më të gjerë: sepse fakti nuk ekziston. Pavarësisht këtij elementi vendimtar, administrata e mbajti në fuqi revokimin, pa kryer një rivlerësim real të situatës personale të të interesuarit, madje as pasi gjykata administrative, në fazën e masave të përkohshme, kishte urdhëruar shprehimisht një rishqyrtim në dritën e pafajësisë së shpallur. Gjykata e pranoi ankesën me një arsyetim të qartë dhe të prerë: me zhdukjen e bazës së vetme të aktit administrativ – dënimit penal – revokimi i lejes së qëndrimit mbetet pa çdo bazë juridike. Administrata nuk mund të mbështesë vendimet e saj mbi fakte që juridikisht nuk ekzistojnë më, as të injorojë një vendim penal përfundimtar të pafajësisë. Vendimi riafirmon një parim themelor: leja e qëndrimit afatgjatë e BE-së përbën një status të qëndrueshëm dhe të përforcuar, i cili nuk mund të cenohet përmes automatizmave apo vlerësimeve abstrakte të rrezikshmërisë, por vetëm pas një vlerësimi aktual, konkret dhe të bazuar ligjërisht. Bëhet fjalë për një vendim me rëndësi të madhe praktike, i dobishëm për të kundërshtuar revokime ose refuzime të mbështetura në procedura penale të tejkaluara, si dhe për të riafirmuar detyrimin e administratës për të respektuar vendimet gjyqësore. Edhe në këto raste, e drejta e imigracionit mbetet e drejtë administrative dhe kushtetuese: pa rrugë të shkurtra, pa automatizma dhe pa masa pa baza reale juridike. Mirupafshim në episodin e ardhshëm të E Drejta e Imigracionit.Questo episodio include contenuti generati dall’IA.