Rób to, czego uczy Jezus

Łk 6:46-49: "Dlaczego mówicie do mnie: Panie, Panie, a nie czynicie tego, co mówię? Pokażę wam, do kogo jest podobny każdy, kto przychodzi do mnie i słucha słów moich, i czyni je. Podobny jest do człowieka budującego dom, który kopał i dokopał się głęboko, i założył fundament na skale. A gdy przyszła powódź, uderzyły wody o ów dom, ale nie mogły go poruszyć, bo był dobrze zbudowany. Kto zaś słucha, a nie czyni, podobny jest do człowieka, który zbudował dom na ziemi bez fundamentu, i uderzyły weń wody, i wnet runął, a upadek domu owego był zupełny." Jezus często wywracał obiegowe opinie do góry nogami. Tutaj tez tak jest. Możesz myśleć „teoria to fundament, a wypełnianie jej w praktyce to już taki miły dodatek”, a Jezus mówi „robienie tego, co mówię - to jest fundament, bez którego możesz zostać zmieciony byle podmuchem wiatru”. Wypełnianie „tego, co mówię” to nie tylko kwestia posłuszeństwa przykazaniom, ale skutecznego bycia uczniem. Ma to wymiar ogólny i osobisty. Efektem terminowania u Jezusa będzie nie tylko nagroda w niebie, ale też oglądanie owoców Bożego działania w naszym życiu - cudów i znaków, niekoniecznie incydentalnych, ale długoterminowych i trwałych. Czasem największym cudem nie będzie efekt twojego działania, ale to, że się go podjąłeś i w nim trwasz. Co jest twoim przykazaniem i zadaniem do zrealizowania teraz? Nie rozglądaj się, żeby „podpatrzeć” co robią inni (chyba ze sam nie wiesz zupełnie co robić, to się rozejrzyj i przyłącz się do kogoś) Pytaj Pana, czego od CIEBIE teraz oczekuje Jak widzisz potrzeby świata - pozwól im poruszyć swoim sercem, ale tym bardziej pozwalaj Panu kształtować swoje serce i pytaj Pana, którą z nich masz się zająć, bo jak będziesz się użalał w sercu nad wszystkimi - nie zajmiesz się nikim Nie zrażaj się zadaniami, które mogą ci się wydać „od czapy”, Bóg myśli strategicznie i zna przyszłość, a swoimi zasobami zarządza w sposób nieskończenie mądry