NOWE ŻYCIE Lublin

Seminarium, które prowadzi pastor kościoła DROGA w Warszawie - Marek Ciesiołka. Dla wszystkich zastanawiających się od czasu do czasu, co w chrześcijaństwie jest najważniejsze...

Słowa i głos to glowne sposoby komunikowania się człowieka z Bogiem. Ale nie jedyne. Ps 18:42: "Wołali, lecz nie było wybawiciela, Wzywali Pana, lecz im nie odpowiedział." Ps 34:5: "Szukałem Pana i odpowiedział mi, I uchronił mnie od wszystkich obaw moich." Czasem to Bóg jest inicjatorem, a czasem odpowiada na inicjatywę człowieka: Jr 1:1-12: "Słowa Jeremiasza, syna Chilkiasza, z rodu kapłańskiego w Anatot, w ziemi Beniamina, Którego doszło słowo Pana w czasach króla judzkiego Jozjasza, syna Amona, w trzynastym roku jego panowania, A potem w czasach Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego, aż do końca jedenastego roku Sedekiasza, syna Jozjasza, króla judzkiego, aż do uprowadzenia mieszkańców Jeruzalemu do niewoli w piątym miesiącu tego roku. Doszło mnie słowo Pana tej treści: Wybrałem cię sobie, zanim cię utworzyłem w łonie matki, zanim się urodziłeś, poświęciłem cię, na proroka narodów przeznaczyłem Cię. Wtedy rzekłem: Ach, Wszechmocny Panie! Oto ja nie umiem mówić, bo jestem jeszcze młody. Na to rzekł do mnie Pan: Nie mów: Jestem jeszcze młody! Bo do kogokolwiek cię poślę, pójdziesz i będziesz mówił wszystko, co ci rozkażę. Nie bój się ich, bo Ja jestem z tobą, aby cię ratować! - mówi Pan. Potem Pan wyciągnął rękę i dotknął moich ust. I rzekł do mnie Pan: Oto wkładam moje słowa w twoje usta. Patrz! Daję ci dzisiaj władzę nad narodami i nad królestwami, abyś wykorzeniał i wypleniał, niszczył i burzył, odbudowywał i sadził. I doszło mnie słowo Pana tej treści: Co widzisz, Jeremiaszu? I odpowiedziałem: Widzę gałązkę drzewa migdałowego. Wtedy Pan rzekł do mnie: Dobrze widziałeś, gdyż czuwam nad moim słowem, aby je wypełnić." Jr 1:13: "I powtórnie doszło mnie słowo Pana tej treści: Co widzisz? I odpowiedziałem: Widzę rozpalony kocioł, z którego wrzątek wylewa się od północy." Kiedy prosisz - zawsze poczekaj na odpowiedź, nie odchodź od razu „sprzed oblicza Pana” Uważaj na to, co widzisz, co ci się śni i na to, co mówią do ciebie ludzie, nie tylko ci, których szanujesz i poważasz (np. twoje dzieci) Pamiętaj o dwóch trybach - ogólnym (systemowym) i specyficznym (operacyjnym lub awaryjnym) - przykład z  jazdą na azymut lub z jazda według mapy Kiedy podejrzewasz że Bóg chce ci coś powiedzieć - zacznij uważnie słuchać. Co widzisz lub słyszysz - zapisuj, aby można było szybko wrocic do możliwie najwierniejszej treści Kiedy nie rozumiesz tego, co widzisz lub co słyszysz - nie odrzucaj, ale pytaj Pana, co te rzeczy oznaczają i czekaj na Jego wyjaśnienie.

Biblia jest pełna historii ludzi, którzy coś od Boga otrzymali, BO GO POPROSILI. Dzisiaj świat jest pełen ludzi, którzy są na Boga obrażeni, bo od Niego czegoś nie otrzymali, albo z powodu tego, jak działa świat. Na świecie dzisiaj niewielu jest ludzi, którzy mając wszystko, ci jest im potrzebne do życia i to w obfitości, pamiętaliby z wdzięcznością o Tym, dzięki któremu to wszystko mają. Łk 11:5-10: "I rzekł do nich: Któż z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby, Albowiem przyjaciel mój przybył do mnie, będąc w podróży, a nie mam mu co podać. A tamten z mieszkania odpowie mu: Nie naprzykrzaj mi się, drzwi już są zamknięte, dzieci moje są ze mną w łóżku, nie mogę wstać i dać ci. Powiadam wam, jeśli nawet nie dlatego wstanie i da mu, że jest jego przyjacielem, to dla natręctwa jego wstanie i da mu, ile potrzebuje. A Ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje, a kto szuka, znajduje, a kto kołacze, temu otworzą." Dlaczego świat został przez Boga tak urzadzony - nie wiemy, ale wiemy, że Bóg chciał, żeby jak najwiecej rzeczy działo się tutaj na ziemi z naszym udziałem i z naszej inicjatywy. Do punktów… J 15:7: "Jeśli we mnie trwać będziecie i słowa moje w was trwać będą, proście o cokolwiek byście chcieli, stanie się wam." J 16:24: "Dotąd o nic nie prosiliście w imieniu moim; proście, a weźmiecie, aby radość wasza była zupełna." Mt 6:7-8: "A modląc się, nie bądźcie wielomówni jak poganie; albowiem oni mniemają, że dla swej wielomówności będą wysłuchani. Nie bądźcie do nich podobni, gdyż wie Bóg, Ojciec wasz, czego potrzebujecie, przedtem zanim go poprosicie." Mk 10:38: "A Jezus im powiedział: Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja piję albo być ochrzczeni tym chrztem, którym ja jestem ochrzczony?" Czasem nie jesteśmy świadomi PAKIETÓW, a one istnieją i Bóg nas o nich informuje… Jk 4:2-3: "Pożądacie, a nie macie; zabijacie i zazdrościcie, a nie możecie osiągnąć; walczycie i spory prowadzicie. Nie macie, bo nie prosicie. Prosicie, a nie otrzymujecie, dlatego że źle prosicie, zamyślając to zużyć na zaspokojenie swoich namiętności." 1J 3:22-23: "I otrzymamy od niego, o cokolwiek prosić będziemy, gdyż przykazań jego przestrzegamy i czynimy to, co miłe jest przed obliczem jego. A to jest przykazanie jego, abyśmy wierzyli w imię Syna jego, Jezusa Chrystusa, i miłowali się wzajemnie, jak nam przykazał." 1J 5:14-15: "Taka zaś jest ufność, jaką mamy do niego, iż jeżeli prosimy o coś według jego woli, wysłuchuje nas. A jeżeli wiemy, że nas wysłuchuje, o co go prosimy, wiemy też, że otrzymaliśmy już od niego to, o co prosiliśmy." W modlitwie prośby trzeba pamiętać o kilku prawdach: Wiedz, kim jest Jezus (Ojciec da Ci wszystko, o cokolwiek poprosisz - dlatego modlimy się w imieniu Jezusa, to nie może być pusty frazes J 11:21-22) Wiedz, kim ty jesteś, że masz odwagę i prawo Go prosić (kobieta kananejska Mt 15:21-28) Pamiętaj o zależnościach autorytetu i władzy (historia chorego sługi sernika w Łk  7:2-10) Nie zapominaj o wdzięczności (trędowaci z Łk 17:10-19)

Ps 34:15,17: "Oczy PANA są zwrócone na sprawiedliwych, a jego uszy nachylone na ich wołanie; ... Wołają sprawiedliwi, a PAN wysłuchuje ich i uwalnia od wszelkich trudności." Prz 15:29: "PAN jest daleko od niegodziwych, ale wysłuchuje modlitwy sprawiedliwych." Biblia jest pełna historii ludzi, których modlitw Bóg wysłuchał: Rdz 25:20-21: "Izaak miał czterdzieści lat, gdy pojął za żonę Rebekę, córkę Betuela Syryjczyka, z Paddan-Aram, siostrę Labana, Syryjczyka. A Izaak modlił się do PANA za swoją żonę, gdyż była niepłodna. I PAN go wysłuchał, i jego żona Rebeka poczęła." Joz 10:12-14: "Tego dnia, kiedy PAN oddał Amorytów w ręce synów Izraela, Jozue powiedział do PANA na oczach Izraela: Słońce, zatrzymaj się nad Gibeonem, a ty, księżycu, w dolinie Ajjalonu! I zatrzymało się słońce, i księżyc stanął, aż zemścił się lud na swych wrogach. Czy nie jest to napisane w księdze Jaszara? Zatrzymało się więc słońce pośrodku nieba i nie śpieszyło się zachodzić niemal przez cały dzień. I nie było podobnego dnia, w którym PAN wysłuchał głosu człowieka, ani przedtem, ani potem. PAN bowiem walczył za Izraela." 1Krl 17:20-22: "I wołał do PANA, i powiedział: PANIE, mój Boże, czy także na tę wdowę, u której mieszkam, chcesz sprowadzić nieszczęście, uśmiercając jej syna? I rozciągnął się trzykrotnie nad dzieckiem, i wołał do PANA, i powiedział: PANIE, mój Boże, proszę, niech dusza tego dziecka wróci do niego. I PAN wysłuchał głosu Eliasza. Dusza dziecka wróciła do niego i ożyło." J 11:39-44: "I powiedział Jezus: Usuńcie ten kamień. Powiedziała do niego Marta, siostra zmarłego: Panie, już cuchnie, bo od czterech dni leży w grobie. Jezus jej rzekł: Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą? Wtedy usunęli kamień z miejsca, gdzie był położony zmarły. Jezus zaś podniósł oczy w górę i powiedział: Ojcze, dziękuję ci, że mnie wysłuchałeś. A ja wiedziałem, że mnie zawsze wysłuchujesz, ale powiedziałem to ze względu na stojących wokoło ludzi, aby uwierzyli, że ty mnie posłałeś. Gdy to powiedział, zawołał donośnym głosem: Łazarzu, wyjdź na zewnątrz! I wyszedł ten, który umarł, mając ręce i nogi powiązane opaskami, a twarz obwiązaną chustką. Powiedział do nich Jezus: Rozwiążcie go i pozwólcie mu odejść."

O co się modlić? Modlitwa o miejsce do życia Jr 29:7: "A starajcie się o pomyślność miasta, do którego skazałem was na wygnanie, i módlcie się za nie do Pana, bo od jego pomyślności zależy wasza pomyślność!" Modlitwa o rządzących 1Tm 2:1-4: "Przede wszystkim więc napominam, aby zanosić błagania, modlitwy, prośby, dziękczynienia za wszystkich ludzi, Za królów i za wszystkich przełożonych, abyśmy ciche i spokojne życie wiedli we wszelkiej pobożności i uczciwości. Jest to rzecz dobra i miła przed Bogiem, Zbawicielem naszym, Który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy." Modlitwa o nieprzyjaciół jako odbicie charakteru Ojca Mt 5:44-45: "A Ja wam powiadam: Miłujcie nieprzyjaciół waszych i módlcie się za tych, którzy was prześladują. Abyście byli synami Ojca waszego, który jest w niebie, bo słońce jego wschodzi nad złymi i dobrymi i deszcz pada na sprawiedliwych i niesprawiedliwych." Modlitwa jako zapobieganie duchowemu zaśnięciu Mk 14:37-38: "I przyszedł, i zastał ich śpiących, i rzekł do Piotra: Szymonie, śpisz? Nie mogłeś czuwać jednej godziny? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie popadli w pokuszenie; duch wprawdzie jest ochotny, ale ciało mdłe." Modlitwa o tych, którzy służą - partnerstwo w działaniu Kol 4:3-4: "A módlcie się zarazem i za nas aby Bóg otworzył nam drzwi dla Słowa w celu głoszenia tajemnicy Chrystusowej, z powodu której też jestem więźniem, Abym ją obwieścił, jak powinienem." 1Tes 5:25: "Bracia, módlcie się za nas." 2Tes 3:1-2: "Na ostatek, bracia, módlcie się za nas, aby Słowo Pańskie krzewiło się i rozsławiało wszędzie, podobnie jak u was, I abyśmy byli wybawieni od ludzi przewrotnych i złych; albowiem wiara nie jest rzeczą wszystkich." Hbr 13:18-19: "Módlcie się za nas; jesteśmy bowiem przekonani, że mamy czyste sumienie, gdyż chcemy we wszystkim dobrze postępować. A proszę tym usilniej, abyście to uczynili, żeby mi było dane co rychlej wrócić do was." Modlitwa o prześladowanych za wiarę: Hbr 13:3 Modlitwa władzy wspólnotowa Mt 18:18-20: "Zaprawdę powiadam wam: Cokolwiek byście związali na ziemi, będzie związane i w niebie; i cokolwiek byście rozwiązali na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie. Nadto powiadam wam, że jeśliby dwaj z was na ziemi uzgodnili swe prośby o jakąkolwiek rzecz, otrzymają ją od Ojca mojego, który jest w niebie. Albowiem gdzie są dwaj lub trzej zgromadzeni w imię moje, tam jestem pośród nich."

Modlitwa Hiskiasza: 2Krn 31:20-21: "Tak to urządził Hiskiasz w całej Judzie. Czynił on to, co dobre, prawe i sprawiedliwe przed Panem, jego Bogiem. W każde dzieło, którego się podjął, czy to w służbie dla świątyni Bożej, czy też zakonu i przykazań, aby szukano swego Boga, wkładał całe swoje serce, toteż szczęściło mu się." 2Krn 32:12: "On to, Hiskiasz, pousuwał jego świątynki na wzgórzach i jego ołtarze, powiadając do Judejczyków i do Jeruzalemu: Przed jednym ołtarzem będziecie oddawać pokłon i składać na nim ofiary z kadzidła." Iz 38:1-8: "W owych dniach Hiskiasz śmiertelnie zachorował. I przyszedł do niego Izajasz, syn Amosa, prorok, i rzekł do niego: Tak mówi Pan: Uporządkuj swój dom, albowiem umrzesz, a nie będziesz żył. Wtedy Hiskiasz obrócił się twarzą do ściany i modlił się do Pana, I rzekł: Ach, Panie! Wspomnij, proszę, że postępowałem wobec ciebie wiernie i szczerze i czyniłem to, co dobre w twoich oczach. Następnie Hiskiasz wybuchnął wielkim płaczem. I doszło Izajasza słowo Pana tej treści: Idź i powiedz Hiskiaszowi: Tak mówi Pan, Bóg Dawida, twojego ojca: Słyszałem twoją modlitwę, widziałem twoje łzy. Oto dodam do twoich dni piętnaście lat. I wyrwę ciebie i to miasto z ręki króla asyryjskiego, i osłonię to miasto. A taki będzie znak od Pana, że spełni Pan to, co rzekł: Oto Ja cofnę o dziesięć stopni cień na stopniach, po których zachodzi słońce na słonecznym zegarze Achaza. I cofnęło się słońce o dziesięć stopni na stopniach zegara, na których już zaszło." Modlitwa Jezusa: Mt 26:36-46 Modlitwa Pawła:  2Kor 12:7-10 Bez względu na losy modlitwy i bez względu na to, co z niej wyniknie - zawsze powinna ona wynikać z: Bliskości z Bogiem Szczerości serca

Sposoby Bożego działania: Suwerennie i bez ostrzeżenia (stwarzanie świata) - jeśli tylko taką mam percepcję, nie będziemy się modlić Suwerennie z zapowiedzią prorocką Am 3:7-8: "Zaiste, nie czyni Wszechmogący Pan nic, jeżeli nie objawił swojego planu swoim sługom, prorokom. Gdy lew zaryczy, któż by się nie bał? Gdy Wszechmogący Pan każe, któż by nie prorokował?" Suwerennie i z możliwą modyfikacją Mt 24:16,20: "Wtedy ci, co są w Judei, niech uciekają w góry; ... Módlcie się tylko, aby ucieczka wasza nie wypadła zimą albo w sabat." Suwerennie i jako odpowiedź na modlitwę (Eliasz i modlitwa o deszcz) Tylko jako odpowiedź na wolę i pragnienie człowieka lub grupy ludzi (król w Izraelu, zesłanie pożywienia na pustyni)

Mk 10:17-25: "A gdy wyruszał w drogę, przybiegł pewien człowiek, upadł przed nim na kolana i zapytał: Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby odziedziczyć życie wieczne? Lecz Jezus mu odpowiedział: Dlaczego nazywasz mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko jeden – Bóg. Znasz przykazania: Nie będziesz cudzołożył, nie będziesz zabijał, nie będziesz kradł, nie będziesz mówił fałszywego świadectwa, nie będziesz oszukiwał, czcij swego ojca i matkę. A on mu odpowiedział: Nauczycielu, tego wszystkiego przestrzegałem od mojej młodości. Wtedy Jezus, spojrzawszy na niego, umiłował go i powiedział: Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź, weź krzyż i chodź za mną. Lecz on zmartwił się z powodu tych słów i odszedł smutny, miał bowiem wiele dóbr. A Jezus, spojrzawszy wokoło, powiedział do swoich uczniów: Jakże trudno tym, którzy mają bogactwa, wejść do królestwa Bożego! I uczniowie zdumieli się jego słowami. Lecz Jezus znowu powiedział: Dzieci, jakże trudno jest tym, którzy ufają bogactwom, wejść do królestwa Bożego! Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa Bożego." Mt 19:16-26 Łk 18:18-27 Bogactwo jest symbolem: Zabezpieczenia Osiągnięć Znaczenia Władzy (narzędzi i zasobów) Wolności Pracowitości i nagrody Odpowiedzialności - za innych Dlaczego krzyż i pójście za Jezusem dla tego człowieka jest lepsze i ważniejsze? Bo dla niego „życie wieczne”, o które pytał, było dodatkiem do pobożnego życia, które prowadził. To był dobry człowiek, żyjący jednak prawem i samousprawiedliwieniem. Prawo nie jest narzędziem od Boga, przy pomocy którego można się samemu usprawiedliwiać. Prawo tylko pokazuje, gdzie nie domagamy i dlaczego sami nie dajemy rady. Realną odpowiedzią jest wzięcie swojego krzyża i pijcie za Jezusem, a wiec relacja z Nim, naśladowanie Go i uczenie się od Niego - codziennie. Dlaczego to ważna przestroga na dzisiaj dla nas? Czy to dotyczy tylko bogatych? Nie. Również tych, którzy mając niewiele - marzą o bogactwie, albo którzy myślą, że kiedy już będą bogaci, to skończą się  problemy, które mają i nawet ich modlitwy są emanacją takiego przeświadczenia. Sprawdź swoje serce…

J 9:35-41: "A gdy Jezus usłyszał, że go wyrzucili i gdy go spotkał, rzekł: Czy wierzysz w Syna Człowieczego? A on odpowiadając, rzekł: Któż to jest, Panie, bym mógł w niego uwierzyć? A Jezus rzekł do niego: Widziałeś go już, a jest nim właśnie Ten, co rozmawia z tobą. Ów rzekł: Wierzę, Panie! I złożył mu pokłon. I rzekł Jezus: Przyszedłem na ten świat na sąd, aby ci, którzy widzą, stali się ślepymi. A gdy to usłyszeli ci faryzeusze, którzy z nim byli, rzekli mu: Czy i my ślepi jesteśmy? Rzekł im Jezus: Gdybyście byli ślepi, nie mielibyście grzechu, a że teraz mówicie: Widzimy, przeto pozostajecie w grzechu." Kluczowe pytanie: czy wierzysz w Syna Bożego? Wiara w Jezusa = Jego panowanie (oddał Mu pokłon) Widzenie zobowiązuje (ten nowo widzący zrobił właściwy użytek ze swojego widzenia - uwierzył) Nie tylko widzenie Jezusa (bo w końcu błogosławieni są ci, którzy nie widzieli a uwierzyli), ale widzenie w ogóle, dostrzeżenie tego momentu otwarcia oczu i podważenie za tym, co widzę, podjęcie właściwych decyzji dotyczących wszystkiego. Na co tobie Jezus otwiera dzisiaj oczy?

Spotkanie Jezusa z Piotrem na plaży J 21:2-19 Ta historia ma swój początek wcześniej: J 1:40-42: "A Andrzej, brat Szymona Piotra, był jednym z tych dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za nim. On najpierw znalazł Szymona, swego brata, i powiedział do niego: Znaleźliśmy Mesjasza – co się tłumaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus spojrzał na niego i powiedział: Ty jesteś Szymon, syn Jonasza. Ty będziesz nazwany Kefas – co się tłumaczy: Piotr." O J 13:36-38: "Zapytał go Szymon Piotr: Panie, dokąd idziesz? Jezus mu odpowiedział: Dokąd ja idę, ty teraz za mną iść nie możesz, ale potem pójdziesz. Wtedy Piotr powiedział mu: Panie, czemu teraz nie mogę iść za tobą? Moje życie oddam za ciebie. Jezus mu odpowiedział: Swoje życie za mnie oddasz? Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Zanim kogut zapieje, trzy razy się mnie wyprzesz." J 18:10-11: "Wówczas Szymon Piotr, mając miecz, dobył go, uderzył sługę najwyższego kapłana i odciął mu prawe ucho. A temu słudze było na imię Malchos. I powiedział Jezus do Piotra: Włóż swój miecz do pochwy. Czy nie mam pić kielicha, który mi dał Ojciec?" J 18:15-17: "A szedł za Jezusem Szymon Piotr i inny uczeń. Ten uczeń zaś był znany najwyższemu kapłanowi i wszedł z Jezusem na dziedziniec najwyższego kapłana. Ale Piotr stał na zewnątrz u drzwi. Wtedy wyszedł ten drugi uczeń, który był znany najwyższemu kapłanowi, pomówił z odźwierną i wprowadził Piotra. Wówczas dziewczyna odźwierna zapytała Piotra: Czy i ty nie jesteś jednym z uczniów tego człowieka? On odpowiedział: Nie jestem." J 18:25: "A Szymon Piotr stał i grzał się. I zapytali go: Czy i ty nie jesteś jednym z jego uczniów? A on się wyparł, mówiąc: Nie jestem." J 18:26-27: "Zapytał go jeden ze sług najwyższego kapłana, krewny tego, któremu Piotr odciął ucho: Czyż nie ciebie widziałem z nim w ogrodzie? Wtedy Piotr znowu się wyparł. I zaraz zapiał kogut." J 20:1-8: "A pierwszego dnia po szabacie, rano, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena przyszła do grobu i zobaczyła kamień odwalony od grobowca. Wtedy pobiegła i przyszła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus miłował, i powiedziała do nich: Zabrali Pana z grobu i nie wiemy, gdzie go położyli. Wyszedł więc Piotr i ten drugi uczeń i poszli do grobu. I biegli obaj razem, ale ten drugi uczeń wyprzedził Piotra i pierwszy przybył do grobu. Kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednak tam nie wszedł. Przyszedł też Szymon Piotr, idąc za nim. Wszedł do grobowca i zobaczył leżące płótna; I chustę, która była na jego głowie, położoną nie z płótnami, ale zwiniętą osobno na jednym miejscu. Potem wszedł także ten drugi uczeń, który pierwszy przybył do grobu, zobaczył i uwierzył." A potem już spotkanie na plaży… Sam Jezus zatroszczył się o to, żeby Piotr się „nadawał” do dzieła, do którego go Jezus przeznaczył. Genialne… Jak zawiodłeś, mimo, że dobrze chciałeś - jest dla ciebie nadzieja Nie szukajmy sami potwierdzeń naszego powołania, ani nie próbujmy udowadniać, że "jest inaczej" Pamiętajmy o złożonym w nas powołaniu i że to sam Pan je w nas uaktywnia i je z nas wydobywa

Znowu czytamy uważnie szukając smaczków wcześniej przeoczonych… Łk 19:1-10: "A Jezus wszedł do Jerycha i przechodził przez nie. Był tam pewien człowiek, imieniem Zacheusz, przełożony celników, a był on bogaty. Pragnął on zobaczyć Jezusa, kto to jest, lecz nie mógł z powodu tłumu, bo był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wszedł na drzewo sykomory, aby go zobaczyć, bo miał tamtędy przechodzić. A gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę, zobaczył go i powiedział: Zacheuszu, zejdź szybko, bo dziś muszę zatrzymać się w twoim domu. I zszedł szybko, i przyjął go z radością. A wszyscy, widząc to, szemrali: Do człowieka grzesznego przybył w gościnę. Zacheusz zaś stanął i powiedział do Pana: Panie, oto połowę mojego majątku daję ubogim, a jeśli kogoś w czymś oszukałem, oddaję poczwórnie. I powiedział Jezus do niego: Dziś zbawienie przyszło do tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama. Bo Syn Człowieczy przyszedł, aby szukać i zbawić to, co zginęło." Zacheusz PRAGNĄŁ  zobaczyć Jezusa Jezus MISIAŁ się zatrzymać w domu Zacheusza Zacheusz przyjął Jezusa z radością Zacheusz otworzył swoje zmiękczone serce, żeby zadośćuczynić wszystkim potencjalnym krzywdom, które mógł uczynić… Zbawienie jako owoc pokuty - otwarcia serca i uwolnienia od chciwości Ale potem jest historia o talentach/minach…

Szczegóły dotychczas niezauważane: To ta Maria, która namaściła Jezusa przed Jego śmiercią i pogrzebem Dwa dni zwłoki Chodzenie we dnie (a chodzenie w nocy) oznacza bycie poddanym prowadzeniu Światła Jezus się cieszy ze Go nie było przy Łazarzu, kiedy chorował i umierał Panie, gdybyś tu był… Ja jestem zmartwychwstaniem… Dlaczego Marta zawołała Marię? Łk 10,40 Jezus rozrzewnił się i zapłakał… Czy ten nie mógł sprawić… …aby uwierzyli, że Ty mnie posłałeś… Wielu uwierzyło, ale niektórzy poszli do faryzeuszy… Lepiej żeby zginął jeden niż cały naród… Kluczowe wnioski: Jezus wie, jak jest Jezus wstawia się u Ojca za nami Jezus panuje nas wszystkim. Również nad śmiercią.

Kazanie prezbitera Kościoła Bożego w Chrystusie Andrzeja Nędzusiaka.

J 16:33: "To powiedziałem wam, abyście we mnie pokój mieli. Na świecie ucisk mieć będziecie, ale ufajcie, Ja zwyciężyłem świat." Wrogowie Jezusowego pokoju: Niepewność miłości Ojca Strach o przyszłość swoją i swoich bliskich Zamieszanie w kwestii kierunku i celu życia Skutki braku pokoju: Lęk Złość Egotyzm Brak owoców

Kredytowanie, pożyczanie od obcych Pożyczanie komuś Pożyczanie od kogoś Ad. 1 2Krl 4:1: "Żona pewnego ucznia prorockiego użalała się przed Elizeuszem, mówiąc: Sługa twój, a mój mąż, umarł, a ty wiesz, że ten twój sługa należał do czcicieli Pana. Lecz oto przyszedł wierzyciel, aby zabrać sobie dwoje moich dzieci jako niewolników." 1Kor 7:23: "Drogoście kupieni; nie stawajcie się niewolnikami ludzi." Wszystko zależy od tego, co zostawiasz w zamian za pożyczkę. Jeśli potrzebną nieruchomość lub wartościową ruchomość - Ok. Jeśli siebie i swój dom - nie Ok. To samo dotyczy poręczeń: Prz 22:26-27: "Nie bądź z tych, którzy dają porękę, ani z tych, którzy ręczą za długi; Jeśli nie masz czym zapłacić, dlaczego miałby ktoś zabrać spod ciebie posłanie?" Ad. 2 Łk 6:30-36: "Każdemu, kto cię prosi, daj, a od tego, kto bierze, co twoje, nie żądaj zwrotu. A jak chcecie, aby ludzie wam czynili, czyńcie im tak samo i wy. A jeśli miłujecie tych, którzy was miłują, na jakąż wdzięczność zasługujecie? Wszak i grzesznicy miłują tych, którzy ich miłują. Jeśli bowiem dobrze czynicie tym, którzy wam dobrze czynią, na jaką wdzięczność zasługujecie? Wszak i grzesznicy to samo czynią. A jeśli pożyczacie tym, od których spodziewacie się zwrotu, na jaką wdzięczność zasługujecie? I grzesznicy pożyczają grzesznikom, aby to samo odebrać z powrotem. Ale miłujcie nieprzyjaciół waszych i dobrze czyńcie, i pożyczajcie, nie spodziewając się zwrotu, a będzie obfita nagroda wasza, i synami Najwyższego będziecie, gdyż On dobrotliwy jest i dla niewdzięcznych, i dla złych. Bądźcie miłosierni, jak miłosierny jest Ojciec wasz." Mt 5:42: "Temu, kto cię prosi, daj, a od tego, który chce od ciebie pożyczyć, nie odwracaj się." Ad. 3 Rz 13:7-10: "Oddawajcie każdemu to, co mu się należy; komu podatek, podatek; komu cło, cło; komu bojaźń, bojaźń; komu cześć, cześć. Nikomu nic winni nie bądźcie prócz miłości wzajemnej; kto bowiem miłuje bliźniego, zakon wypełnił. Przykazania bowiem: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj i wszelkie inne w tym słowie się streszczają: Miłuj bliźniego swego jak siebie samego. Miłość bliźniemu złego nie wyrządza; wypełnieniem więc zakonu jest miłość." Nie bądź nigdy dłużnikami ludzi.

1. Pozyskiwanie przyjaciół Łk 16:1-9: "Mówił też do swoich uczniów: Pewien bogaty człowiek miał szafarza, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego dobra. Zawołał go i powiedział: Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządzania, bo już więcej nie będziesz mógł zarządzać. Wtedy szafarz powiedział sobie: Co ja zrobię, skoro mój pan pozbawia mnie zarządu? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę. Wiem, co zrobię, żeby ludzie przyjęli mnie do swoich domów, gdy zostanę odsunięty od zarządzania. Przywołał więc do siebie każdego z dłużników swego pana i zapytał pierwszego: Ile jesteś winien memu panu? A on odpowiedział: Sto baryłek oliwy. I powiedział mu: Weź swój zapis, siadaj szybko i napisz pięćdziesiąt. Potem zapytał drugiego: A ty ile jesteś winien? A on mu odpowiedział: Sto korców pszenicy. I powiedział mu: Weź swój zapis i napisz osiemdziesiąt. I pochwalił pan niesprawiedliwego szafarza, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata w swoim pokoleniu są roztropniejsi od synów światłości. I ja wam mówię: Zyskujcie sobie przyjaciół mamoną niesprawiedliwości, aby, gdy ustaniecie, przyjęto was do wiecznych przybytków." Prz 18:16: "Dar człowieka toruje mu drogę i prowadzi go przed wielkich." 2. Wyposażanie dzieci 2Kor 12:14: "Oto po raz trzeci wybieram się do was. Nie, nie będę ciężarem. Nie szukam bowiem tego, co wasze, ale was samych. To nie dzieci powinny gromadzić środki dla rodziców, ale rodzice dla dzieci." 3. Ubogich Mk 14:7: "Ubogich bowiem zawsze macie u siebie i kiedy zechcecie, możecie im dobrze czynić. Mnie jednak nie zawsze będziecie mieć." Łk 12:33-34: "Sprzedawajcie, co posiadacie, i dawajcie jałmużnę. Przygotujcie sobie sakiewki, które nie starzeją się, skarb w niebie, którego nie ubywa, gdzie złodziej nie ma dostępu ani mól nie niszczy. Bo gdzie jest wasz skarb, tam będzie też wasze serce." 4. Każda „dobra sprawa” 2Kor 9:8-10: "A władny jest Bóg udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście, mając zawsze wszystkiego pod dostatkiem, mogli hojnie łożyć na wszelką dobrą sprawę, Jak napisano: Szczodrze rozdaje, udziela ubogim, Sprawiedliwość jego trwa na wieki. A ten, który daje ziarno siewcy i chleb na pokarm, da i pomnoży zasiew wasz, i przysporzy owoców sprawiedliwości waszej;" 5. Lokalny kościół J 12:1-6: "A na sześć dni przed Paschą poszedł Jezus do Betanii, gdzie był Łazarz, który umarł, a którego Jezus wzbudził z martwych. Tam więc przygotowali mu wieczerzę, a Marta posługiwała, Łazarz zaś był jednym z tych, którzy z nim siedzieli przy stole; A Maria wzięła funt czystej, bardzo drogiej maści nardowej, namaściła nogi Jezusa i otarła je swoimi włosami, a dom napełnił się wonią maści. A Judasz Iskariot, jeden z uczniów jego, syn Szymona, który miał go wydać, rzekł: Czemu nie sprzedano tej wonnej maści za trzysta denarów i nie rozdano ubogim? A to rzekł nie dlatego, iż się troszczył o ubogich, lecz ponieważ był złodziejem, i mając sakiewkę, sprzeniewierzał to, co wkładano." Mk 12:41-44: "A usiadłszy naprzeciwko skarbnicy, przypatrywał się, jak lud wrzucał pieniądze do skarbnicy i jak wielu bogaczy dużo wrzucało. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwie drobne monety, to jest tyle, co jeden grosz. I przywoławszy uczniów swoich, rzekł im: Zaprawdę powiadam wam, ta uboga wdowa wrzuciła więcej do skarbnicy niż wszyscy, którzy wrzucali. Bo wszyscy wrzucali z tego, co im zbywało, ale ta ze swego ubóstwa wrzuciła wszystko, co miała, całe swoje utrzymanie." Łk 8:1-3: "I stało się potem, że chodził po miastach i wioskach, zwiastując dobrą nowinę o Królestwie Bożym, a dwunastu z nim I kilka kobiet, które On uleczył od złych duchów i do chorób, Maria zwana Magdaleną, z której wyszło siedem demonów, I Joanna, żona Chuzy, zarządcy dóbr Heroda, i Zuzanna, i wiele innych, które służyły im majętnościami swymi." Wspieranie lokalnej wspólnoty uczniów to ważny aspekt, jednak nigdzie nie jest on skojarzony z dziesięciną. 6. Święci poza naszą wspólnotą 2Kor 9:1-2,12: "Lecz o posłudze na rzec

Łk 14:28-30: "Bo któż z was, chcąc zbudować wieżę, najpierw nie usiądzie i nie obliczy wydatków, czy mu wystarczy na ukończenie? Aby czasem, gdyby położył fundament, a nie mógłby ukończyć, wszyscy, którzy by to widzieli, nie zaczęli się z niego naśmiewać; Mówiąc: Ten człowiek zaczął budować, a nie zdołał ukończyć." 2Kor 9:1-5: "Lecz o posłudze na rzecz świętych nie ma potrzeby, abym wam pisał. Znam bowiem waszą gotowość, z powodu której wobec Macedończyków chlubię się wami, że Achaja jest gotowa od zeszłego roku, i wasza gorliwość pobudziła wielu. Ale posłałem braci, żeby nasza chluba z was nie okazała się pod tym względem próżna, abyście, jak mówiłem, byli przygotowani; I abyśmy, jeśli przypadkiem przybyliby ze mną Macedończycy i zastali was nieprzygotowanymi, nie byli zawstydzeni my – żeby nie powiedzieć: wy – za tak śmiałe przechwalanie się. Uważałem więc za konieczne zachęcić braci, aby wcześniej udali się do was i zawczasu przygotowali przedtem obiecany wasz hojny dar, aby był gotowy jako wyraz hojności, a nie skąpstwa." 1Kor 16:1-3: "A co do składki na świętych, to i wy zróbcie tak, jak zarządziłem w kościołach Galacji. Każdego pierwszego dnia tygodnia niech każdy z was odkłada u siebie, stosownie do tego, jak mu się powodzi, aby nie urządzać składek dopiero wtedy, kiedy ja tam przybędę. A gdy przyjdę, poślę tych, których w listach uznacie za godnych, aby zanieśli wasz hojny dar do Jerozolimy." Biblia w NT zachęca do odpowiedzialnego podejścia do finansów. To wierzący są odpowiedzialni nie tylko za PRZYGOTOWANIE się do budowy, do dzieła pomocy na rzecz świętych, ale też  za to, jaka chwała jest oddawana Bogu! A ludzie chcieliby, żeby było dokładnie odwrotnie - żeby Bóg był odpowiedzialny za naszą zasobność, za którą my zgarniamy potem pochwały. Bez mentalności oszczędzania nie da się tej odpowiedzialności wykształcić… Ale… Nie chodzi o samo oszczędzanie, ale o jego cel. Bo jeżeli chcemy oszczędzać dla siebie, żeby mieć spokoj jako antidotum na troski,  nie musieć pracować i nie polegac na Bogu jako źródłu zaopatrzenia - to… Łk 12:15-34 Błędy bogacza: Gromadził plony w pierwszej kolejności dla siebie Nie inwestował w życie duchowe - swoje i innych Łk 16:9: "I ja wam mówię: Zyskujcie sobie przyjaciół mamoną niesprawiedliwości, aby, gdy ustaniecie, przyjęto was do wiecznych przybytków." Nie łożył na żadną „dobrą sprawę” Myślał o swojej przyszłości w kontekście wygód i uciech Nie zakładał swojej zależności od Boga jako jego zaopatrzyciela i źródła bezpieczeństwa Nie martw się o siebie i o swój dom. O ciebie zatroszczy się Bóg. Ty bądź gotów do realizacji Bożych celów i do wsparcia świętych.

Jest kryzys. Będzie wiekszy. Jest inflacja. Będzie większa. Co w związku z tym? Co powinno się pojawic w naszych sercach? 1Tm 6:6-11: "Pobożność jest prawdziwym zyskiem, jeżeli łączy się z umiarem. Bo nic na świat nie przynieśliśmy i nic nie dadzą na rozstanie. Jeśli więc mamy strawę i odzienie, przyjmijmy to z zadowoleniem. Ci bowiem, którzy chcą być bogaci, wystawiają się na pokusy i zasadzki, mogą paść ofiarą bezsensownych i szkodliwych pragnień, które pogrążają ludzi w zgubę i zatracenie. Korzeniem wszelkiego zła jest miłość pieniędzy. Niektórzy jej ulegli, odeszli od wiary i przysporzyli sobie wielu zgryzot. Ty zaś, Boży człowieku, od tego wszystkiego uciekaj! Zabiegaj o sprawiedliwość, pobożność, wiarę i miłość, łagodność i cierpliwość." Umiar, samowystarczalność, samozadowolenie, poprzestawanie na małym -  to autarkeia… Outline of Biblical Usage - wg Strong: a perfect condition of life in which no aid or support is needed sufficiency of the necessities of life a mind contented with its lot, contentment 2Kor 9:5-13 Co zatem jest odpowiedzią? Autarkeia! Postanow dzisiaj być zadowolonym z tego, co masz, uznaj to za wystarczające do życia, do pobożności, do dzielenia się z innymi wierzącymi i do wspierania wdów i sierot.

Kiedy służysz innym - oddajesz to, co sam otrzymałeś. 1Kor 4:7: "Kto bowiem czyni cię różnym? Cóż masz, czego byś nie otrzymał? A jeśli otrzymałeś, to dlaczego się chlubisz, jakbyś nie otrzymał?" Łk 6:38: "Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, natłoczoną, utrzęsioną i przelewającą się dadzą w wasze zanadrze. Jaką bowiem miarą mierzycie, taką będzie wam odmierzone." Rozwój  duchowy nie polega na tym, ze więcej masz, ze więcej umiesz i ze masz więcej zasobów do radzenia sobie w różnych sytuacjach. Rozwój przychodzi z przepływu doświadczenia i treści przez twoje życie. Rozwój wynika nie z tego, ze coś masz, ale z tego, ze wiesz, ze coś istnieje i jak smakuje. Tak jak prawdziwa służba nie polega na tym, ze masz wszystkie odpowiedzi, ale na tym, ze wiesz, ze istnieją i wiesz, gdzie ich poszukać… Robiąc coś - uczysz się robić to coraz lepiej. Gdzie ludzie wierzący widzą stałą potrzebę rozwoju? W czym czują się zawsze niewystarczająco kompetentni? Znajomość słowa Gloszenie 1:1 Tłumaczenie i objaśnianie Słowa Głoszenie kazań Świadectwo indywidualne albo publiczne Modlitwa - zwłaszcza publiczna, albo modlitwa za innych ludzi Prorokowanie, odbieranie słowa wiedzy, obrazu, snu, widzenia. 1Kor 14:5,39-40: "A chciałbym, żebyście wszyscy mówili językami, bardziej jednak, abyście prorokowali. Większy bowiem jest ten, kto prorokuje, niż ten, kto mówi obcymi językami, chyba że tłumaczy, aby kościół był zbudowany. ... Tak więc, bracia, starajcie się usilnie, abyście prorokowali, i nie zabraniajcie mówić obcymi językami. Wszystko niech się odbywa godnie i w należytym porządku."

Łk 22:29-30: "I ja przekazuję wam królestwo, jak mnie przekazał mój Ojciec; Abyście jedli i pili za moim stołem w moim królestwie, i zasiadali na tronach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela." To był cel Jezusa - być z Nim, blisko Niego i razem z Nim wykonywać Jego władzę. Tymczasem religijni Żydzi oskarżali Jezusa o wiele rzeczy: Łk 23:4-5: "Wtedy Piłat powiedział do naczelnych kapłanów i do ludu: Nie znajduję żadnej winy w tym człowieku. Lecz oni jeszcze bardziej nastawali, mówiąc: Podburza lud, nauczając po całej Judei, począwszy od Galilei aż dotąd." Łk 23:10: "A naczelni kapłani i uczeni w Piśmie stali tam i gwałtownie go oskarżali."(u Heroda) Łk 23:18,21,23: "Wtedy wszyscy razem zawołali: Strać tego człowieka, a wypuść nam Barabasza! ... Oni jednak wołali: Ukrzyżuj, ukrzyżuj go! ... Lecz oni nalegali donośnym głosem, domagając się, aby go ukrzyżowano. I wzmagały się głosy ich i naczelnych kapłanów." J 19:6-7: "A gdy naczelni kapłani i ich słudzy zobaczyli go, zawołali: Ukrzyżuj, ukrzyżuj go! Piłat powiedział do nich: Wy go weźcie i ukrzyżujcie, bo ja nie znajduję w nim żadnej winy. Żydzi mu odpowiedzieli: My mamy prawo i według naszego prawa powinien umrzeć, bo czynił siebie Synem Bożym." J 19:12: "Odtąd Piłat starał się go wypuścić. Żydzi jednak wołali: Jeśli go wypuścisz, nie jesteś przyjacielem cesarza. Każdy, kto się czyni królem, sprzeciwia się cesarzowi." J 19:15: "Lecz oni zawołali: Strać, strać! Ukrzyżuj go! Piłat ich zapytał: Waszego króla mam ukrzyżować? Naczelni kapłani odpowiedzieli: Nie mamy króla poza cesarzem." Tymczasem oni nie znali Boga na którego tak się powoływali. Świat ze swoim laicyzmem i pragmatyzmem nie będzie oskarżał Jezusa i nie będzie miał interesu, żeby występować przeciwko Jego uczniom. Świat będzie zagłuszał, będzie wzbudzał troskę, mamił bogactwem i wygodami i uciechami. Przeciwko Jezusowi będą występowali ludzie religijni.

Łk 2:49-50: "I powiedział do nich: Czemu mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że muszę być w tym, co należy do mego Ojca? Lecz oni nie zrozumieli tych słów, które im mówił." Łk 9:44-45: "Przyjmijcie te słowa do waszych uszu, Syn Człowieczy bowiem będzie wydany w ręce ludzi. Lecz oni nie zrozumieli tych słów i były one zakryte przed nimi, tak że ich nie pojęli, a bali się go o nie zapytać." Łk 18:31-34: "Potem wziął ze sobą dwunastu i powiedział do nich: Oto idziemy do Jerozolimy i wypełni się wszystko, co zostało napisane przez proroków o Synu Człowieczym. Będzie bowiem wydany poganom, wyśmiany, zelżony i opluty; Ubiczują go i zabiją, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie. Lecz oni nic z tego nie zrozumieli. Te słowa były przed nimi zakryte i nie wiedzieli, o czym była mowa." Uczniowie NIE ROZUMIELI. Jezus początkowo nie przejmowal się tym, że nie rozumieli… Mt 15:10: "I przywoławszy do siebie lud, rzekł im: Słuchajcie i zrozumiejcie." Kol 1:9-10: "Dlatego i my od tego dnia, w którym to usłyszeliśmy, nie przestajemy za was się modlić i prosić, abyście byli napełnieni poznaniem jego woli we wszelkiej mądrości i duchowym zrozumieniu; Abyście postępowali w sposób godny Pana, by podobać mu się we wszystkim, w każdym dobrym uczynku wydając owoc i wzrastając w poznawaniu Boga;" Poznanie > zrozumienie > postępowanie 2Tm 2:7: "Rozważ, co mówię, a niech Pan ci da zrozumienie we wszystkim." Człowiek poznaje i rozważa, ale zrozumienie daje Pan. Łk 24:36-48: "A gdy to mówili, sam Jezus stanął pośród nich i powiedział do nich: Pokój wam. A oni się zlękli i przestraszeni myśleli, że widzą ducha. I zapytał ich: Czemu się boicie i czemu myśli budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi, że to jestem ja. Dotknijcie mnie i zobaczcie, bo duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam. Kiedy to powiedział, pokazał im ręce i nogi. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i dziwili się, zapytał ich: Macie tu coś do jedzenia? I podali mu kawałek pieczonej ryby i plaster miodu. A on wziął i jadł przy nich. Potem powiedział do nich: To są słowa, które mówiłem do was, będąc jeszcze z wami, że musi się wypełnić wszystko, co jest o mnie napisane w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach. Wtedy otworzył ich umysły, żeby rozumieli Pisma. I powiedział im: Tak jest napisane i tak Chrystus musiał cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać; I w jego imieniu ma być głoszona pokuta i przebaczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. A wy jesteście tego świadkami." Mt 13:23: "A posiany na dobrej ziemi to ten, który słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, inny sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inny trzydziestokrotny."

O czym myślisz - o tym rozmawiasz. O czym rozmawiasz z ludźmi - o tym rozmawiasz z Bogiem. Flp 4:6-8: "Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim przez modlitwę i prośbę z dziękczynieniem niech wasze pragnienia będą znane Bogu. A pokój Boży, który przewyższa wszelkie zrozumienie, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie. W końcu, bracia, co prawdziwe, co uczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, jeśli jest jakaś cnota i jakaś chwała – o tym myślcie." Zasady skutecznej modlitwy: Zgodnie z prawdą o naszym życiu - zgodnie z myślami i rozmowami toczonymi z ludźmi Zgodnie z wolą Boga (Jego wolę poznajemy z Biblii i z modlitwy właśnie) Proces dojrzewania modlitwy: Modle się o swoje sprawy i potrzeby Modle się o sprawy innych i o potrzeby społeczności Modle się o sprawy Boże i to, co jest ważne z perspektywy Królestwa Ojca W dojrzałej modlitwie wszystkie te elementy są i się cały czas wzajemnie przenikają.

Zasada 3. Świadomie wybieraj drogę, którą idziesz BW: Łk 8:11-15: "A podobieństwo to znaczy: Ziarnem jest Słowo Boże. A tymi na drodze są ci, którzy wysłuchali, potem przychodzi diabeł i wybiera słowo z serca ich, aby nie uwierzyli i nie byli zbawieni. A tymi na opoce są ci, którzy, gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, ale korzenia nie mają, do czasu wierzą, a w chwili pokusy odstępują. A to, które padło między ciernie, oznacza tych, którzy usłyszeli, ale idąc drogą wśród trosk, bogactw i rozkoszy życia, ulegają przyduszeniu i nie dochodzą do dojrzałości. A to, które padło na dobrą ziemię, oznacza tych, którzy szczerym i dobrym sercem usłyszawszy słowo, zachowują je i w wytrwałości wydają owoc." Kluczowy dla nas jest werset 14. Dla dojrzałości kluczowy jest proces. Jest jednak moment, do którego zmierzamy - to moment gotowości do wydania potomstwa, czyli owocowania w jednym w trzech znaczeń: Owocu (w sensie rośliny) Płodu dojrzałego do porodu Młodego zwierzęcia nadającego się do wypuszczenia z gniazda Co zrobić, by nie znaleźć się w miejscu bezowocność? Idąc przez życie unikaj trosk, pogoni za bogactwem i szukania rozkoszy życia. Te postawy i zachowania powstrzymują w nas rozwój owocu i dorastanie płodu do zrodzenia. Jak to zrobić? Przyjrzyj się swoim myślom, rozmowom i modlitwom. Werset 14: Definicje Stronga: τελεσφορέω telesphoréō, tel-es-for-eh'-o;  być nosicielem dopełnienia (dojrzałości), czyli spowodować dojrzałość owocu (w przenośni): — doprowadzić owoce do doskonałości.

My nie idziemy do nieba, idziemy do Ojca. Adam z Ewą zjedli z drzewa poznania, bo chcieli się uniezależnić od Boga. Im większa zależność od Ojca, tym większa dojrzałość. Duch święty jest naszym przewodnikiem do coraz większej zależności od Ojca. Ef 1,3-5 Zasada 2. Trwaj w procesie dojrzewania.

Skąd się bierze duchowy wzrost? I czym on jest? Duchowy wzrost lub rozwój to rosnąca stałe siła obszaru ducha w życiu człowieka i coraz większa zdolność do kontrolowania z pozycji ducha obszaru ciała. Skąd się bierze rozwój ducha? Ze zintegrowanego, intencjonalnego i zaplanowanego działania. Zintegrowanego - bo działamy wspólnie z Bożym Duchem oraz działamy równocześnie poprzez zdrowe karmienie ducha i przez odpowiednio zaplanowane ćwiczenia duchowe. Intencjonalnego - bo wiemy dokąd zmierzamy i tak rozwijamy ducha żeby mieć pożądany efekt Zaplanowanego - bo my jesteśmy odpowiedzialni za nasz rozwój duchowy i dlatego potrzebujemy rozwijać naszego ducha stopniowo, idąc od jednego do drugiego etapu w określonej kolejności Zasada 1. Co człowiek sieje to będzie żął Prz 22:8: "Kto sieje nieprawość, będzie żąć cierpienie, a rózga jego gniewu przepadnie." Prz 11:18: "Niegodziwy czyni zwodnicze dzieło, a kto sieje sprawiedliwość, ma zapłatę pewną." 2Kor 9:1-12; Ga 6:7-8; 1Kor 15:35-36; J 4:35-38; 1Kor 3:6-8 Zasada siania i żęcia: Siej obficie Patrz w co siejesz Nie spodziewaj się natychmiastowych efektów; Nie bój się obumarcia ziarna Pozwól by ktoś inny zebrał twój zasiew Pamiętaj, ze najważniejszy jest Ten, który twojemu zasiewowi daje wzrost

Troska o myślenie        a. Słowo Boże        b. Sprawdzanie źródeł informacji        c. Dyscyplina i samokontrola     2. Troska o emocje Rz 12        a. Empatia - to oznacza gotowość odczuwania strachu, niepokoju, bólu utraty, obaw o przyszłość  - ale w takim zakresie, w jakim odczuwają to ci, którzy przez wojnę NAPRAWDĘ przechodzą        b. Uwaga na niekontrolowane nakręcanie emocji - w tym nie pomaga samotność        c. Uwaga na egotyzm emocjonalny - skupianie się najpierw na MOICH oryginalnych emocjach wynikających ze świadomości czegoś lub bycia świadkiem, a nie uczestnikiem wydarzeń     3. Troska o działanie        a. Nie z powodu wyrzutów sumienia, ze mam lepiej niż ci, co na wojnie, ale z powodu miłości i ludzkiej solidarności        b Robić to, co naprawdę potrzebne, a nie to, co mi się wydaje, ze może być potrzebne        c. Działać razem i w koordynacji z innymi        d. Nie działać żeby poczuć się lepiej, że coś robię        e. Jeśli nie masz nic do zrobienia, bo wszyscy już wszystko zrobili i wymyślili, to pozostań przy modlitwie - uważnej i konkretnej        f. Ogłaszamy pokój SHALOM i w tym samym czasie walczymy wszystkimi środkami, jakie mamy. Rz 12:10-15: "Miłością braterską jedni drugich miłujcie, wyprzedzajcie się wzajemnie w okazywaniu szacunku, W gorliwości nie ustawając, płomienni duchem, Panu służcie, W nadziei radośni, w ucisku cierpliwi, w modlitwie wytrwali; Wspierajcie świętych w potrzebach, okazujcie gościnność. Błogosławcie tych, którzy was prześladują, błogosławcie, a nie przeklinajcie. Weselcie się z weselącymi się, płaczcie z płaczącymi."

Ga 5:16-25: "Mówię więc: Postępujcie w Duchu, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem pożąda na przekór Duchowi, a Duch na przekór ciału; są one sobie przeciwne, tak że nie możecie czynić tego, co chcecie. Lecz jeśli jesteście prowadzeni przez Ducha, nie jesteście pod prawem. A znane są uczynki ciała, którymi są: cudzołóstwo, nierząd, nieczystość, rozpusta; Bałwochwalstwo, czary, nienawiść, niezgoda, zawiść, gniew, spory, kłótnie, herezje; Zazdrość, zabójstwa, pijaństwo, hulanki i tym podobne; o nich wam mówię, jak już przedtem powiedziałem, że ci, którzy takie rzeczy czynią, królestwa Bożego nie odziedziczą. Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara; Łagodność, powściągliwość. Przeciwko takim nie ma prawa. A ci, którzy należą do Chrystusa, ukrzyżowali swoje ciało wraz z namiętnościami i pożądliwościami. Jeśli żyjemy w Duchu, w Duchu też postępujmy."

I. Oczekiwania od przywódców     1.Prawidłowe         a. Nauczanie słowa         b. Poddanie Bogu i innym przywódcom         c. Bycie przykładem i wzorem w życiu, pracy i służbie         d. Autentyczność         e. Zlecanie prac i wyznaczanie zadań         f. Rozwijanie ludzi do samodzielności     2. Chybione obiektywnie         a. Bycie nieomylnym         b. Bycie doskonałym  (oczekiwanie doskonałości od innych prowadzi do osądzania)         c. Posłuszeństwo kongregacji         d. Bycie niezależnym od ludzi     3. Chybione specyficznie (bo np. niezgodne z talentami, predyspozycjami lidera)     4. Patologiczne (wyrównywanie deficytów emocjonalnych oraz w innych relacjach, manipulacja) II. Owoce dobrego przywództwa Zdrowa nauka (fundament, różnorodność, miłość) Zdrowe relacje Umacnianie wypełnianie powołania i wybrania pojedynczych wiernych Czym jest, a czym nie jest jednomyślność w kościele 1P 5:1-5: "Starszych, którzy są wśród was, proszę jako również starszy i świadek cierpień Chrystusa oraz uczestnik chwały, która ma się objawić: Paście stado Boga, które jest wśród was, doglądając go nie z przymusu, ale dobrowolnie, nie dla brudnego zysku, ale z ochotą; I nie jak ci, którzy panują nad dziedzictwem Pana, lecz jako wzór dla stada. A gdy się objawi Najwyższy Pasterz, otrzymacie niewiędnącą koronę chwały. Podobnie młodsi, bądźcie poddani starszym. Wszyscy zaś wobec siebie bądźcie poddani. Przyobleczcie się w pokorę, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje." 1Tes 5:12-13: "I prosimy was, bracia, abyście darzyli uznaniem tych, którzy pracują wśród was, którzy są waszymi przełożonymi w Panu i was napominają; Ze względu na ich pracę darzcie ich jak najgorętszą miłością. Zachowujcie pokój między sobą." 1Tm 5:17: "Starsi, którzy dobrze przewodzą, niech będą uważani za godnych podwójnej czci, a zwłaszcza ci, którzy pracują w słowie i w nauce." Hbr 13:17: "Bądźcie posłuszni waszym przywódcom i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad waszymi duszami jako ci, którzy muszą zdać z tego sprawę. Niech to czynią z radością, a nie ze wzdychaniem, bo to nie byłoby dla was korzystne."

1. Odpowiedzialność przywódców w kościele a. Przed Bogiem (szafarstwo w Bożym imieniu) b. Przed ludźmi (nauczanie, korygowanie, stwarzanie warunków do rozwoju i wypełniania powołania, niedawanie zgorszenia) 2. Zadania przywódców w kościele a. Zarządzanie - mieniem, czasem, energią, zasobami ludzkimi         > Tworzenie planów realizacji celów wspólnotowych         > Kontrola i ewaluacja realizacji planów b. Nauczanie - dzielenie się wiedzą ze względu na doświadczenie i poznanie duchowe c. Pasterzowanie d. Praca wśród wierzacych  (1Tes 5,12-13) e. Odbieranie od Boga wizji, celów dla wspólnoty i przekazywanie ich ludziom f. (1Tm 4,11-…) Bądź przykładem w mowi, postępowaniu, w miłości, w duchu… 1P 5:1-5: "Starszych, którzy są wśród was, proszę jako również starszy i świadek cierpień Chrystusa oraz uczestnik chwały, która ma się objawić: Paście stado Boga, które jest wśród was, doglądając go nie z przymusu, ale dobrowolnie, nie dla brudnego zysku, ale z ochotą; I nie jak ci, którzy panują nad dziedzictwem Pana, lecz jako wzór dla stada. A gdy się objawi Najwyższy Pasterz, otrzymacie niewiędnącą koronę chwały. Podobnie młodsi, bądźcie poddani starszym. Wszyscy zaś wobec siebie bądźcie poddani. Przyobleczcie się w pokorę, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje." 1Tes 5:12-13: "I prosimy was, bracia, abyście darzyli uznaniem tych, którzy pracują wśród was, którzy są waszymi przełożonymi w Panu i was napominają; Ze względu na ich pracę darzcie ich jak najgorętszą miłością. Zachowujcie pokój między sobą." 1Tm 5:17: "Starsi, którzy dobrze przewodzą, niech będą uważani za godnych podwójnej czci, a zwłaszcza ci, którzy pracują w słowie i w nauce." Hbr 13:17: "Bądźcie posłuszni waszym przywódcom i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad waszymi duszami jako ci, którzy muszą zdać z tego sprawę. Niech to czynią z radością, a nie ze wzdychaniem, bo to nie byłoby dla was korzystne."

1. Kto rządzi w kościele? Jezus tylko Mk 10,42-45 J 13,12-17 Mt 23,8 Iz 42,8 2. Jakiej władzy w kościele Bóg nie akceptuje? Mk 15,37-38 3. Kim są przewodnicy? Biblijne modele przewodzenia w NT a. Hegemonai Hbr 13 b. Proistemi 1Tes 5,12-13; 1Tm 5,17 c. Presbyteros d. Episkopos d. Diakonos 4. Jak się ustanawia starszych, biskupów i diakonów? a. Dz 14,23 b. Tt 1,5-11 c. 1Tm 3 Iz 42:8: "Ja, Pan, a takie jest moje imię, nie oddam mojej czci nikomu ani mojej chwały bałwanom." Iz 48:11: "Przez wzgląd na siebie, przez wzgląd na siebie czynię to, bo jakże zbezczeszczone było moje imię; a przecież mojej chwały nie oddam innemu." Mt 27:50-51: "Ale Jezus znowu zawołał donośnym głosem i oddał ducha. I oto zasłona świątyni rozdarła się na dwoje, od góry do dołu, i ziemia się zatrzęsła, i skały popękały," Dz 14:23: "A gdy w każdym kościele ustanowili starszych, modląc się i poszcząc, powierzyli ich Panu, w którego uwierzyli." Tt 1:5-11: "Zostawiłem cię na Krecie w tym celu, abyś uporządkował to, co tam jeszcze zostało do zrobienia, i ustanowił w każdym mieście starszych, jak ci nakazałem; Jeśli ktoś jest nienaganny, mąż jednej żony, mający dzieci wierne, nieobwiniane o hulaszcze życie lub niekarność. Biskup bowiem, jako szafarz Boży, ma być nienaganny, niesamowolny, nieskory do gniewu, nieoddający się piciu wina, nieskłonny do bicia, niegoniący za brudnym zyskiem; Lecz gościnny, miłujący dobro, roztropny, sprawiedliwy, święty, powściągliwy; Trzymający się wiernego słowa, zgodnego z nauką, aby też mógł przez zdrową naukę napominać i przekonywać tych, którzy się sprzeciwiają. Jest bowiem wielu niekarnych, oddających się czczej gadaninie i zwodzicieli, zwłaszcza wśród obrzezanych. Im trzeba zamknąć usta, gdyż całe domy wywracają, nauczając, czego nie należy, dla brudnego zysku." 1Tm 3:1-13: "Wiarygodne to słowa: Jeśli ktoś pragnie biskupstwa, pragnie dobrej pracy. Biskup więc ma być nienaganny, mąż jednej żony, czujny, trzeźwy, przyzwoity, gościnny, zdolny do nauczania; Nieoddający się piciu wina, nieskłonny do bicia, niełakomy na brudny zysk, ale opanowany, niekłótliwy, niechciwy; Dobrze rządzący własnym domem, trzymający dzieci w posłuszeństwie i wszelkim szacunku; Jeśli bowiem ktoś nie umie rządzić własnym domem, jakże będzie mógł troszczyć się o kościół Boży? Nie nowicjusz, żeby nie wbił się w pychę i nie wpadł w potępienie diabelskie. Musi też mieć dobre świadectwo od tych, którzy są na zewnątrz, żeby nie ściągał na siebie hańby i nie wpadł w sidła diabła. Diakoni także mają być poważni, niedwulicowi, nienadużywający wina, niełakomi na brudny zysk; Zachowujący tajemnicę wiary w czystym sumieniu. I niech będą najpierw wypróbowani, a potem niech służą, jeśli są nienaganni. Ich żony także niech będą poważne, nierzucające oszczerstw, trzeźwe, wierne we wszystkim. Diakoni niech będą mężami jednej żony, rządzący dobrze dziećmi i własnymi domami. Ci bowiem, którzy dobrze pełnią służbę, zyskują sobie zaszczytny stopień i wielką śmiałość w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie."

Religia to system wierzeń i praktyk zmierzający do wywołania zadowolenia i pozyskania przychylności jakiegoś bóstwa, albo nadprzyrodzonej siły oraz określający relacje miedzy sferą sacrum a profanum - wzmacniający de facto ich separację. Nie kazda praktyka, zwyczaj, przyzwyczajenie czy nawyk, nawet jeśli dotyczy życia duchowego, ma charakter religijny.  Może wynikać z historii, wychowania, przyzwyczajenia lub może być wypracowanym nawykiem. Religia jest wykonywana ze strachu albo żeby sobie „zapracować” na przychylność bóstwa. Nawyki i zwyczaje pomagają zachować dyscyplinę i zaoszczędzić czas i energię, nie mają na celu zapracowaniu sobie na cokolwiek. Łk 1:9: "Zgodnie ze zwyczajem urzędu kapłańskiego padł na niego los, aby wejść do świątyni Pana i palić kadzidło." Łk 2:27: "Przyszedł on prowadzony przez Ducha Świętego do świątyni. A gdy rodzice wnosili dziecko – Jezusa, aby postąpić z nim według zwyczaju prawa;" Łk 2:42: "I gdy miał dwanaście lat, poszli do Jerozolimy, zgodnie ze zwyczajem tego święta." Łk 4:16: "Przyszedł też do Nazaretu, gdzie się wychował. Według swego zwyczaju wszedł w dzień szabatu do synagogi i wstał, aby czytać." Łk 22:39: "Potem wyszedł i udał się według swego zwyczaju na Górę Oliwną, a szli za nim także jego uczniowie." Dz 17:2: "Wtedy Paweł według swego zwyczaju wszedł do nich i przez trzy szabaty rozprawiał z nimi na podstawie Pisma;" Hbr 10:24-25: "I okazujmy staranie jedni o drugich, by pobudzać się do miłości i dobrych uczynków; Nie opuszczając naszego wspólnego zgromadzenia, jak to niektórzy mają w zwyczaju, ale zachęcając się nawzajem, i to tym bardziej, im bardziej widzicie, że zbliża się ten dzień." Nawyki mogą mieć zarówno zgubny jak i zbawienny wpływ na nasze życie. Nawet jeśli są złe - nie maja wtedy charakteru religijnego, mają służyć nam, a nie wywołać zadowolenie Boga. Nawyki i zwyczaje pozwalają nam w pewnych obszarach życia funkcjonować automatycznie, co nie ma nic wspólnego z religijnością, ale może być znacznym ułatwieniem. Skoro nawykowo, a wiec nieświadomie Prowadzimy samochód Chodzimy, piszemy, Wykonujemy poranną toaletę To nie znaczy że ta nawykowość jest zła i trzeba ja koniecznie zwalczać. Dla małych dzieci np. tzw wieczorne tytuały są podstawą budowania poczucia bezpieczeństwa. A jednak nie są dla nich pozbawione kontekstu relacji (wystarczyłoby sprawdzić, czy - kiedy zamiast ojca czytającego bajkę na dobranoc ktoś postawiłby jakiś magnetofon - dziecko by się nie zorientowało…) Jeżeli są dobre, to: Pozwalają zaoszczędzić czas i energię Umacniają dyscyplinę  uczniowską Ułatwiają podejmowanie trudnych decyzji Zapewniają przewidywalność naszych działań, ludzie wiedza czego się po nas spodziewać Umożliwiają przełom Nie są celem samym w sobie, ale Prowadzą do wypracowania  systemów wspierających osiąganie różnych celów Zapewniają stały i długofalowy rozwój W relacji z Bogiem nawyki i przyzwyczajenia same w sobie nie są żadna przeszkodą na drodze do prawdziwości i szczerości SPOTKANIA. Podobnie jak z ludzkim bliskim przyjacielem. I tak wszystko zależy od twojego serca - czy czekasz na spotkanie, czy się cieszysz z powodu jego perspektywy, czy siedzisz nieobecny, żeby odfajkować jakiś kolejny punkt programu.

Szafarstwo czyli zarządzanie zasobami i ich intencjonalna redystrybucja 1P 4:7-10: "Zbliża się zaś koniec wszystkiego. Bądźcie więc trzeźwi i czujni w modlitwie. Przede wszystkim miejcie gorliwą miłość jedni dla drugich, bo miłość zakrywa mnóstwo grzechów. Bądźcie dla siebie gościnni bez szemrania. Jako dobrzy szafarze różnorakiej łaski Bożej usługujcie sobie nawzajem tym darem, jaki każdy otrzymał." Pieniądze Prz 20:13: "Nie kochaj spania, abyś nie zubożał; miej oczy otwarte, a będziesz miał chleba pod dostatkiem." Prz 28:19: "Kto uprawia swoją rolę, ma chleba pod dostatkiem; lecz kto ugania się za nicościami, cierpi niedostatek." 2Kor 9:1-12: "Zbyteczną zaś jest rzeczą, bym do was pisał o dziele miłosierdzia dla świętych. Znam bowiem ochotną wolę waszą, z powodu której chlubię się wami przed Macedończykami, mówiąc, że Achaja już od zeszłego roku jest gotowa; i gorliwość wasza zachęciła wielu z nich. Posłałem tedy braci, aby nasze chlubienie się wami w tej sprawie nie okazało się nieuzasadnione i abyście byli przygotowani, jak mówiłem, że jesteście, Byśmy, w razie gdyby razem ze mną przyszli Macedończycy i zastali was nie przygotowanymi, nie byli zawstydzeni, my, nie mówiąc już o was, z powodu tej ufności. Dlatego uznałem za rzecz konieczną, żeby wezwać braci, by przed nami poszli do was i zawczasu przygotowali poprzednio zapowiedziany dar, tak aby on był wyrazem hojności, a nie skąpstwa. A powiadam: Kto sieje skąpo, skąpo też żąć będzie, a kto sieje obficie, obficie też żąć będzie. Każdy, tak jak sobie postanowił w sercu, nie z żalem albo z przymusu; gdyż ochotnego dawcę Bóg miłuje. A władny jest Bóg udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście, mając zawsze wszystkiego pod dostatkiem, mogli hojnie łożyć na wszelką dobrą sprawę, Jak napisano: Szczodrze rozdaje, udziela ubogim, Sprawiedliwość jego trwa na wieki. A ten, który daje ziarno siewcy i chleb na pokarm, da i pomnoży zasiew wasz, i przysporzy owoców sprawiedliwości waszej; A tak ubogaceni we wszystko będziecie mogli okazywać wszelką szczodrobliwość, która za naszym przyczynieniem pobudza do dziękczynienia Bogu. Bo sprawowanie tej służby nie tylko wypełnia braki u świętych, lecz wydaje też obfity plon w licznych dziękczynieniach, składanych Bogu." Czas Talenty Energia/zaangażowanie Najczęstsze wymówki na drodze do owocnego szafarstwa: Nie wiem co mam robić - Bóg mi nie powiedział Wiem co robić, ale nie wiem jak Mam mnóstwo pomysłów, ale nie chcę realizować SWOICH pomysłów i nazywać tego ”służbą” Nie mam czasu (bo np. dużo pracuję) Nie mam pieniędzy (bo jestem bez pracy) Chcę być absolutnie posłuszny Duchowi Świętemu i robić tylko to, do czego On mnie prowadzi Zajmę się potrzebami świata, jak potrzeby kościoła (lokalnego czy globalnego) będą zaspokojone; cały swój czas i pieniądze przeznaczam na potrzeby kościoła Wszystkie moje zasoby przeznaczam na spontaniczną pomoc tym którzy mnie poproszą (np. żebrzącym przed sklepem) Wiem, że świat potrzebuje ewangelii, a ja nie mam umiejętności, żeby głosić i przekonywać Wierzę że do życia wiecznego potrzeba wiary i laski, a nie żadnych dzieł czy dobrych uczynków. Mój kościół/mój pastor skupia się na rozwoju wierzących i głoszeniu ewangelii a nie różnych cielesnych inicjatywach Widziałem/-am wiele kościołów podejmujących cielesne inicjatywy, w których brakowało ducha, ja nie chcę takiego modelu powielać Muszę teraz zaczac robić cokolwiek, żeby robić dużo, bo dużo jest potrzeb na świecie

Najogólniej mówiąc po tym, że jest podobny do swojego mistrza i nauczyciela. A bardziej szczegółowo - że jest m.in. Cierpliwy i wytrwały. Kol 1:9-12: "Dlatego i my od tego dnia, kiedy to usłyszeliśmy, nie przestajemy się za was modlić i prosić, abyście doszli do pełnego poznania woli jego we wszelkiej mądrości i duchowym zrozumieniu, Abyście postępowali w sposób godny Pana ku zupełnemu jego upodobaniu, wydając owoc w każdym dobrym uczynku i wzrastając w poznawaniu Boga, Utwierdzeni wszelką mocą według potęgi chwały jego ku wszelkiej cierpliwości i wytrwałości, z radością Dziękując Ojcu, który was zdolnymi uczynił do uczestniczenia w dziedzictwie świętych w światłości," Boża cierpliwość to jedna z Jego bardziej wyrazistych cech: Ne 9:17: "Uchylali się od posłuszeństwa, nie pomnąc na cuda, Jakie czyniłeś z nimi, Owszem, usztywniali swoje karki i wpadli na pomysł, Aby wrócić do swojej niewoli w Egipcie. Ale Ty jesteś Bogiem odpuszczenia, Miłosiernym i litościwym, Cierpliwym i wielce łaskawym, Więc ich nie opuściłeś." Ne 9:30: "Przez wiele lat okazywałeś im cierpliwość i ostrzegałeś ich przez swego ducha za pośrednictwem swoich proroków, lecz oni nie przyjęli tego w swoje uszy. Toteż wydałeś ich w moc ludów różnych krajów." Ps 103:8: "Miłosierny i łaskawy jest Pan, Cierpliwy i pełen dobroci." Prz 16:32: "Więcej wart jest cierpliwy niż bohater, a ten, kto opanowuje siebie samego, więcej znaczy niż zdobywca miasta." Rz 2:1-4: "Nie ma przeto usprawiedliwienia dla ciebie, kimkolwiek jesteś, człowiecze, który sądzisz; albowiem, sądząc drugiego, siebie samego potępiasz, ponieważ ty, sędzia, czynisz to samo. Bo wiemy, że sąd Boży słusznie spada na tych, którzy takie rzeczy czynią. Czy mniemasz, człowiecze, który osądzasz tych, co takie rzeczy czynią, a sam je czynisz, że ujdziesz sądu Bożego? Albo może lekceważysz bogactwo jego dobroci i cierpliwości, i pobłażliwości, nie zważając na to, że dobroć Boża do upamiętania cię prowadzi?" Rz 9:22: "A cóż, jeśli Bóg, chcąc okazać gniew i objawić moc swoją, znosił w wielkiej cierpliwości naczynia gniewu przeznaczone na zagładę," 1Tm 1:15-16: "Wiarygodne to słowa i godne całkowitego przyjęcia, że Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników, z których ja jestem pierwszy. Lecz dostąpiłem miłosierdzia po to, aby we mnie pierwszym Jezus Chrystus okazał wszelką cierpliwość (makrothymia) jako przykład dla tych, którzy mają w niego uwierzyć ku życiu wiecznemu." Dlatego cierpliwość powinna być widoczna w życiu uczniów Pańskich: Rz 5:3-5: "A nie tylko to, chlubimy się też z ucisków, wiedząc, że ucisk wywołuje cierpliwość, A cierpliwość doświadczenie, doświadczenie zaś nadzieję; A nadzieja nie zawodzi, bo miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany." 1Kor 13:4: "Miłość jest cierpliwa, miłość jest dobrotliwa, nie zazdrości, miłość nie jest chełpliwa, nie nadyma się," Ga 5:22: "Owocem Ducha zaś są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność," Kol 3:12-13: "Przeto przyobleczcie się jako wybrani Boży, święci i umiłowani, w serdeczne współczucie, w dobroć, pokorę, łagodność i cierpliwość, Znosząc jedni drugich i przebaczając sobie nawzajem, jeśli kto ma powód do skargi przeciw komu: Jak Chrystus odpuścił wam, tak i wy." Wytrwałość: Łk 8:15: "A to, które padło na dobrą ziemię, oznacza tych, którzy szczerym i dobrym sercem usłyszawszy słowo, zachowują je i w wytrwałości wydają owoc." Łk 21:16-19: "A będą was wydawać i rodzice, i bracia, i krewni, i przyjaciele, i zabijać niektórych z was, I będziecie znienawidzeni przez wszystkich dla imienia mego, Lecz i włos z głowy waszej nie zginie. Przez wytrwałość swoją zyskacie dusze wasze." Ef 6:18: "W każdej modlitwie i prośbie zanoście o każdym czasie modły w Duchu i tak czuwajcie z całą wytrwałością i błaganiem za wszystkich świętych"

Ap 19:6-8: "I usłyszałem jakby głos licznego tłumu i jakby szum wielu wód, i jakby huk potężnych grzmotów, które mówiły: Alleluja! Oto Pan, Bóg nasz, Wszechmogący, objął panowanie. Weselmy się i radujmy się, i oddajmy mu chwałę, gdyż nastało wesele Baranka, i oblubienica jego przygotowała się; I dano jej przyoblec się w czysty, lśniący bisior, a bisior oznacza sprawiedliwe uczynki świętych." Rok przygotowania Kościoła na wesele z Barankiem przez ubieranie się w czysty lśniący bisior. Bisior uczynków świętych. Co zatem robić? Jak? Poznawać Słowo Boże 2Tm 3:14-17: "Ty zaś trwaj w tym, czego się nauczyłeś i co ci powierzono, wiedząc, od kogo się tego nauczyłeś; I ponieważ od dziecka znasz Pisma święte, które cię mogą uczynić mądrym ku zbawieniu przez wiarę, która jest w Chrystusie Jezusie. Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości; Aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła w pełni przygotowany." Odkryć swój obszar służby przez poddanie się próbom i testom 2Kor 13:5: "Poddawajcie samych siebie próbie, czy trwacie w wierze, doświadczajcie siebie; czy nie wiecie o sobie, że Jezus Chrystus jest w was? Chyba żeście próby nie przeszli." Przez poddanie próbie będziesz wiedział, ze Chrystus jest w tobie. 1P 4:7-11: "Zbliża się zaś koniec wszystkiego. Bądźcie więc trzeźwi i czujni w modlitwie. Przede wszystkim miejcie gorliwą miłość jedni dla drugich, bo miłość zakrywa mnóstwo grzechów. Bądźcie dla siebie gościnni bez szemrania. Jako dobrzy szafarze różnorakiej łaski Bożej usługujcie sobie nawzajem tym darem, jaki każdy otrzymał. Jeśli ktoś przemawia, niech mówi jak wyroki Boga, jeśli ktoś usługuje, niech to czyni z mocy, której Bóg udziela, aby we wszystkim był uwielbiony Bóg przez Jezusa Chrystusa. Jemu chwała i panowanie na wieki wieków. Amen." Rozpoznać swoje miejsce służby i połączenia z innymi komórkami i organami ciała Troska o zaspokajanie potrzeb innych komórek w ciele - duchowych i fizycznych. 1Kor 12:12-19: "Albowiem jak ciało jest jedno, a członków ma wiele, ale wszystkie członki ciała, chociaż ich jest wiele, tworzą jedno ciało, tak i Chrystus; Bo też w jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało - czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym Duchem. Albowiem i ciało nie jest jednym członkiem, ale wieloma. Jeśliby rzekła noga: Ponieważ nie jestem ręką, nie należę do ciała; czy dlatego nie należy do ciała? A jeśliby rzekło ucho: Ponieważ nie jestem okiem, nie należę do ciała, czy dlatego nie należy do ciała? Jeśliby całe ciało było okiem, gdzież byłby słuch? A jeśliby całe ciało było słuchem, gdzież byłoby powonienie? Tymczasem Bóg umieścił członki w ciele, każdy z nich tak, jak chciał. A jeśliby wszystkie były jednym członkiem, gdzież byłoby ciało?" Mt 5:16: "Tak niech wasza światłość świeci przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili waszego Ojca, który jest w niebie." Czego potrzebujesz, żeby obfitować? Czego potrzebujesz, żeby zacząć wypełniać swoje powołanie? Czego potrzebujesz, żeby zacząć służyć?

Pamiętaj, kim byłeś, kim jesteś i co ci Pan objawił i powierzył do wykonania. Ef 2:11-13: "Przeto pamiętajcie o tym, że wy, niegdyś poganie w ciele, nazywani nieobrzezanymi przez tych, których nazywają obrzezanymi na skutek obrzezki, dokonanej ręką na ciele, Byliście w tym czasie bez Chrystusa, dalecy od społeczności izraelskiej i obcy przymierzom, zawierającym obietnicę, nie mający nadziei i bez Boga na świecie. Ale teraz wy, którzy niegdyś byliście dalecy, staliście się w Chrystusie Jezusie bliscy przez krew Chrystusową." Ap 3:3: "Pamiętaj więc, czego się nauczyłeś i co usłyszałeś, i strzeż tego, i upamiętaj się. Jeśli tedy nie będziesz czujny, przyjdę jak złodziej, a nie dowiesz się, o której godzinie cię zaskoczę."

Szukanie Pana w uniżeniu i ukorzeniu się Zmiana perspektywy na Kościół Pokuta od osądu, ekskluzywizmu, Porzucenie lęku przed nieznanym Powrót do jedności w różnorodności wbrew lękowi przed zwiedzeniem Nie wahać się przyłożyć rąk do wydającej owoce pracy innych wierzących (pomoc w wyciąganiu sieci pełnej ryb) Walka z porównywaniem się i budowaniem na własnej sile i doskonałości 2Krn 7:10-14: "W dwudziestym trzecim dniu siódmego miesiąca rozpuścił lud do jego namiotów, radosny i dobrej myśli z powodu dobroci, jaką Pan okazał Dawidowi i Salomonowi oraz Izraelowi, swojemu ludowi. A gdy Salomon dokończył świątynię Pańską i pałac królewski, i gdy pomyślnie wykonał wszystko, co umyślił w swoim sercu, a by uczynić w świątyni Pańskiej i w swoim pałacu, Ukazał się Pan Salomonowi w nocy i rzekł do niego: Wysłuchałem twojej modlitwy i wybrałem sobie miejsce to na dom ofiarny. Gdy zamknę niebiosa, tak iż nie będzie deszczu, albo gdy każę szarańczy, aby objadła ziemię, albo gdy ześlę zarazę na mój lud, I ukorzy się mój lud, który jest nazwany moim imieniem, i będą się modlić, i szukać mojego oblicza, i odwrócą się od swoich złych dróg, to Ja wysłucham z niebios, i odpuszczę ich grzechy i ich ziemię uzdrowię."

Boża wola in general: Pobożność (nieść pomoc sierotom i wdowom) Sąd Mt 25,31-40 Bóg pragnie Mt 18:14: "Tak też nie jest wolą waszego Ojca, który jest w niebie, aby zginął jeden z tych małych." J 6:39: "A to jest wola Ojca, który mnie posłał, abym nie stracił nic z tego wszystkiego, co mi dał, ale abym to wskrzesił w dniu ostatecznym." 1Tm 2:3-4: "Jest to bowiem rzecz dobra i miła w oczach Boga, naszego Zbawiciela; Który chce, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy." Bohaterowie wiary z Hbr 11 Boża wola specyficznie: Zasada generalna - Bóg tym chętniej obficiej przekazuje nam swoją wolę im bardziej widzi naszą gotowość do jej wypełnienia. Słowo rhema Modlitwa Mt 6:6-8: "Ale ty, gdy się modlisz, wejdź do swego pokoju, zamknij drzwi i módl się do twego Ojca, który jest w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie. A modląc się, nie bądźcie wielomówni jak poganie; oni bowiem sądzą, że ze względu na swoją wielomówność będą wysłuchani. Nie bądźcie do nich podobni, gdyż wasz Ojciec wie, czego potrzebujecie, zanim go poprosicie." Sen/sny (szczególnie jeśli powtarza się 3 razy) Objawienie, wizja otwarta Silne pragnienie zgodne z wartościami Królestwa i Bożą wolą in general Proroctwo (raczej jako potwierdzenie wewnętrznego przekonania) Przeszkody w wypełnianiu Bożej woli: Przeinaczanie i kilkukrotne, wielopoziomowe  interpretacje Dyskutowanie z Bożą wolą aż do kwestionowania prawdziwości jej treści Oczekiwanie na większą precyzję lub specyficzność  (wybujałe ego to będzie wspierać…) Krytyka innych i niezadowolenie z kompetencji lub dojrzałości innych ludzi Kwestionowanie własnej gotowości (wiedzy, kompetencji, umiejętności) do wykonania Bożej woli

Boża wola w życiu człowieka może się przejawiać w tym, co człowiek robi wiedząc, ze Bóg tego od niego oczekuje, ale też w tym, co się dzieje w życiu człowieka poza tym, co on robi. Łk 22:42: "Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode mnie ten kielich. Jednak nie moja wola, lecz twoja niech się stanie." Mt 26:51-54: "A oto jeden z tych, którzy byli z Jezusem, wyciągnął rękę i dobył miecz, a uderzywszy sługę najwyższego kapłana, odciął mu ucho. Wtedy Jezus powiedział do niego: Schowaj miecz na swoje miejsce. Wszyscy bowiem, którzy za miecz chwytają, od miecza zginą. Czy sądzisz, że nie mógłbym teraz prosić mego Ojca, a wystawiłby mi więcej niż dwanaście legionów aniołów? Ale jakże wypełniłyby się Pisma, które mówią, że musi się tak stać?" J 10:17-18: "Dlatego Ojciec mnie miłuje, bo ja oddaję swoje życie, aby je znowu wziąć. Nikt mi go nie odbiera, ale ja oddaję je sam z siebie. Mam moc je oddać i mam moc znowu je wziąć. Ten nakaz otrzymałem od mego Ojca." Jak rozpoznać co jest Bożą wolą a co nie? Czytać Słowo i uczyć się o woli i pragnieniach Ojca Słuchać uważnie co Bóg mówi przez Swojego Ducha na modlitwie, w wizjach i snach (nie interpretować pochopnie) Rozpoznawać Boże działanie w słowach i uczynkach innych ludzi, nie tylko proroków czy nauczycieli Dostrzegać Boże działanie w wydarzeniach społecznych i w historii Obserwować i rozumieć, co Bóg robi w swoim kościele (uważać na ekskluzywizm kościelny)

Martyr to również męczennik, ale to znaczenie jest wtórne do znaczenia świadka w sądzie. Bo w sensie biblijnym oznaczało świadka, który jest pewny swojego zeznania na tyle, że jest gotów umrzeć, jeśliby ktoś miał mu zarzucić nieprawdę lub gdyby miało się to okazać nieprawdą i nie odwoła go nawet, jeśliby miało to oznaczać smierć. Arka świadectwa: Wj 25:21-22: "I położysz przebłagalnię na wierzchu arki, a w arkę włożysz świadectwo, które ci dam. Tam będę się z tobą spotykać i sponad przebłagalni, spomiędzy dwóch cherubinów, którzy są nad arką świadectwa, będę z tobą rozmawiać o wszystkim, co ci rozkażę dla synów Izraela." Świadectwo - zeznanie na dowod czegoś. Jan - świadek: J 1:7-8: "Przyszedł on na świadectwo, aby świadczyć o tej światłości, by wszyscy przez niego uwierzyli. Nie był on tą światłością, ale przyszedł, aby świadczyć o tej światłości." Świadectwo ma znaczenie w środowisku szanującym czyjeś zeznanie jako dowod. Pwt 17:6-7: "Na podstawie zeznania dwóch lub trzech świadków ma być zabity skazany na śmierć; nie wolno skazać go na śmierć na podstawie zeznania jednego świadka. Ręka świadków będzie na nim, aby go zabić, a potem ręce całego ludu. Tak usuniesz zło spośród siebie." Dlatego Jezus tak nauczał: Mt 18:16: "Jeśli zaś cię nie usłucha, weź ze sobą jeszcze jednego albo dwóch, aby na podstawie zeznania dwóch albo trzech świadków oparte było każde słowo." I pAwel też: 2Kor 13:1: "Oto teraz po raz trzeci idę do was. Na podstawie zeznania dwóch albo trzech świadków oparte będzie każde słowo." 1Tm 5:19: "Nie przyjmuj oskarżenia przeciwko starszemu, chyba że na podstawie zeznania dwóch albo trzech świadków." Świadectwa kilku świadków - żeby miały moc sprawczą - muszą być zgodne. Mk 14:55-59: "Tymczasem naczelni kapłani i cała Rada szukali świadectwa przeciwko Jezusowi, aby go skazać na śmierć, ale nie znaleźli. Wielu bowiem fałszywie świadczyło przeciwko niemu, lecz ich świadectwa nie były zgodne. Wtedy niektórzy wystąpili i fałszywie świadczyli przeciwko niemu, mówiąc: Słyszeliśmy, jak mówił: Zburzę tę świątynię ręką uczynioną, a w trzy dni zbuduję inną, nie ręką uczynioną. Lecz i tak ich świadectwo nie było zgodne." Z problemem tym jednak poradzili sobie inaczej: Łk 22:70-71: "Wtedy wszyscy powiedzieli: Więc ty jesteś Synem Bożym? A on im odpowiedział: Wy sami mówicie, że ja jestem. A oni rzekli: Czyż jeszcze potrzebujemy świadectwa? Sami przecież słyszeliśmy z jego ust." W czasach eklezji zmieniła się zasadniczo istota świadectwa: Dz 4:33: "Apostołowie zaś z wielką mocą dawali świadectwo o zmartwychwstaniu Pana Jezusa i wielka łaska była nad nimi wszystkimi." Dlatego do Rzymian Paweł napisał Rz 10:9-10: "Jeśli ustami wyznasz Pana Jezusa i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wskrzesił go z martwych, będziesz zbawiony. Sercem bowiem wierzy się ku sprawiedliwości, a ustami wyznaje się ku zbawieniu." Świadectwo daje: Bóg o sobie Ojciec o Synu Duch o Synu Bóg o człowieku (np. o Henochu) Człowiek o Bogu/Jezusie Człowiek o człowieku Człowiek niewierzący („z zewnątrz”) o człowieku z kościoła 2P 1:16: "Gdyż daliśmy wam poznać moc i przyjście naszego Pana Jezusa Chrystusa, nie podążając za zręcznie wymyślonymi baśniami, ale jako naoczni świadkowie jego wielkości." Głosząc innym - miejmy pewnosc, ze nie sprzedajemy nikomu zręcznie wymyślonych baśni, ale mówimy jak świadkowie w sądzie - jako naoczni lub duchowi świadkowie Jego życia i wielkości.

Ewangelia nie jest o tobie ani o mnie (chociaż możemy się tam znaleźć…) Jezus nie przyszedł do ciebie ani do mnie (choć gdybys był jedyny na świecie pewnie by przyszedł). Bóg nie kręci dzisiaj całym światem wokół ciebie ani mnie (to dlatego czasem sprawy nie dzieją się tak jak bysmy chcieli i jak się modlimy). To nie Bóg codziennie jest w gotowości żeby spełniać naszą wolę (choć jest zainteresowany naszym dobrem, naszymi potrzebami i pragnieniami, jak nikt inny) ZAJMUJ WŁAŚCIWE MIEJSCE Łk 14:8-11: "Gdy cię ktoś zaprosi na wesele, nie siadaj na pierwszym miejscu, bo czasem zjawi się ktoś znaczniejszy od ciebie, także zaproszony, Wtedy przyjdzie ten, który ciebie i tamtego zaprosił i powie ci: Ustąp temu miejsca; i wtedy ze wstydem będziesz musiał zająć ostatnie miejsce. A gdy będziesz zaproszony i pójdziesz, usiądź na ostatnim miejscu, gdy zaś przyjdzie ten, który cię zaprosił, rzecze do ciebie: Przyjacielu, usiądź wyżej! Wtedy doznasz czci wobec wszystkich współbiesiadników. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony." JAK MAMY MYŚLEĆ O SOBIE Rz 12:16: "Bądźcie między sobą jednomyślni. Nie miejcie o sobie wysokiego mniemania, ale się ku niskim skłaniajcie. Nie uważajcie samych siebie za mądrych." Rz 11:25: "A żebyście nie mieli zbyt wysokiego o sobie mniemania, chcę wam, bracia, odsłonić tę tajemnicę: zatwardziałość przyszła na część Izraela aż do czasu, gdy poganie w pełni wejdą," PRZYKAZANIE JEZUSA J 13:34-35: "Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli miłość wzajemną mieć będziecie. Nowe przykazanie daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem; abyście się i wy wzajemnie miłowali." J 15:10-13: "Jeśli przykazań moich przestrzegać będziecie, trwać będziecie w miłości mojej, jak i Ja przestrzegałem przykazań Ojca mego i trwam w miłości jego. To wam powiedziałem, aby radość moja była w was i aby radość wasza była zupełna. Takie jest przykazanie moje, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem. Większej miłości nikt nie ma nad tę, jak gdy kto życie swoje kładzie za przyjaciół swoich." 1J 4:20-21: "Jeśli ktoś mówi: Miłuję Boga, a nienawidzi swego brata, jest kłamcą. Kto bowiem nie miłuje swego brata, którego widzi, jak może miłować Boga, którego nie widzi? A takie przykazanie mamy od niego, aby ten, kto miłuje Boga, miłował też swego brata." Mt 25:40,45: "A król im odpowie: Zaprawdę powiadam wam: To, co uczyniliście jednemu z tych moich braci najmniejszych, mnie uczyniliście. ... Wówczas im odpowie: Zaprawdę powiadam wam, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, nie uczyniliście i mnie." ZALECENIA Dziel się wszystkim co masz, zwłaszcza pomysłami Nie reaguj na prowokacje - osobiste, społeczne, międzynarodowe (dezinformacja, prowokacja, inspiracja) Wyjdź z własnej głowy jako niezwyciężony dowódca i zacznij walczyć Przestań myśleć o występach przed wyimaginowaną publicznością Nie wierz w to, ze jesteś „obiecujący”, bo to podstep przeciwnika, zawsze pozostań uczniem To, ze jesteś wyjątkowy, nie oznacza, ze zasady ciebie nie dotyczą, uważaj na aroganckie decyzje! Nie opowiadaj za wiele o swoich planach Pasja, marzenia , inspiracje  nie wystarczą, potrzebna jest praca, poczucie wielkości zabija kreatywność Uważaj na swoje zranienia, nie pielęgnuj ich, ale skorzystaj z okazji, żeby się ich pozbyć Pamiętaj ze ludzie są prostsi i bardziej egoistyczni w swoich motywacjach niż nam się wydaje - walcz z urojeniami ksobnymi i odnoszącymi (świat jest podły i samolubny, wszyscy myślą o sobie, tylko ja myślę o mnie…)

O co niemożliwego wierzę Bogu? jak wielki jest świat którego częścią jestem? Jak mocno potrafię się zaangażować w dzieło, w którym nie chodzi tylko o mnie? kto jest w centrum mojego życia, Mojej uwagi, mojego zaangażowania, dla czyjej korzyści i czyjego zysku ponoszę jakiekolwiek wysiłki? O czym świadczy to, że im jestem starszy i im lepiej znam Boga tym mniej rozumiem to co się dzieje w świecie, a nawet w kościele?

Nasza misja: rozszerzanie granic Królestwa Bożego na ziemi poprzez odnawianie fundamentów życia pojedynczych osób  i rodzin, wspieranie ich na drodze nowego życia oraz wyposażanie do wydawania owoców i dalszego poszerzania Królestwa Bożego. Fundamenty wspólnotowego działania w kierunku realizacji misji: Miłość - fundament wszystkiego. Charakter wierzącego - wierność, cierpliwość, konsekwencja Życie duchowe - nadprzyrodzone

Prezbiter Kościoła Bożego w Chrystusie Andrzej Nędzusiak opowiada historię powstania KBwCh, a następnie dzieli się przesłaniem na temat przekazywania i przyjmowania dziedzictwa w wielu wymiarach życia.

Po co nam nowa kultura i zasady funkcjonowania Przygotowanie na owocność Poszanowanie ludzkich potrzeb i przyzwyczajeń Posłuszeństwo woli Ojca Stworzenie warunków do realizacji misji Nasza misja: rozszerzanie granic Królestwa Bożego na ziemi poprzez odnawianie fundamentów życia pojedynczych osób  i rodzin, wspieranie ich na drodze nowego życia oraz wyposażanie do wydawania owoców i dalszego poszerzania Królestwa Bożego. 1Kor 12 Nasze kluczowe wartości: 1. zespołowość 2. przywództwo 3. bezinteresownosć 4. ofiarność 5. skupienie na strategii 6. wizjonerstwo 7. wierność 8. uczenie się 9. wrażliwość na potrzeby 10. proces

Czas pracy zespołowej Czas budowania budowli trwałej - z żywych kamieni połączonych ze soba nawzajem Obrazy: sieci, drzewa z ptakami, ławek obsiadniętych przez ludzi - budowanie struktury ludzkiej. Połączenia miedzy ludźmi to główny strategiczny motyw na nadchodzący sezon - zarówno wewnątrz kościoła jak i na zewnątrz. Tego się nie da zbudować ani w niedzielę, ani przez indywidualne połączenia z pastorem. Cele grup: Praktykowanie bliskości - odbieranie troski i służenie sobie nawzajem Wzrost duchowy - rozwijanie zdolności do mówienia innym o o Jezusie, Królestwie i o drodze uświęcenia (świadectwo) Przepływ, podłączenie, wszczepienie, wbudowanie w Ciało Chrystusa

Kazanie, które wygłosił gościnnie w Kościele NOWE ŻYCIE w Lublinie Jan Dróżdż, pastor Kościoła JEZUS ŻYJE z Piotrkowa Trybunalskiego.

Powołanie jest nieodwołalne Rz 11:25-29: "A żebyście nie mieli zbyt wysokiego o sobie mniemania, chcę wam, bracia, odsłonić tę tajemnicę: zatwardziałość przyszła na część Izraela aż do czasu, gdy poganie w pełni wejdą, I w ten sposób będzie zbawiony cały Izrael, jak napisano: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel I odwróci bezbożność od Jakuba. A to będzie przymierze moje z nimi, Gdy zgładzę grzechy ich. Co do ewangelii, są oni nieprzyjaciółmi Bożymi dla waszego dobra, lecz co do wybrania, są umiłowanymi ze względu na praojców. Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże." Powołanie to odpowiedzialność i wezwanie do jedności Ef 3:20-21; 4:1-6: "Temu zaś, który według mocy działającej w nas potrafi daleko więcej uczynić ponad to wszystko, o co prosimy albo o czym myślimy, Temu niech będzie chwała w Kościele i w Chrystusie Jezusie po wszystkie pokolenia na wieki wieków. Amen. Napominam was tedy ja, więzień w Panu, abyście postępowali, jak przystoi na powołanie wasze, Z wszelką pokorą i łagodnością, z cierpliwością, znosząc jedni drugich w miłości, Starając się zachować jedność Ducha w spójni pokoju: Jedno ciało i jeden Duch, jak też powołani jesteście do jednej nadziei, która należy do waszego powołania; Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest; Jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich." Powołanie jest suwerenną decyzją Boga i nie zależy od naszych uczynków, ale jego wypełnienie już od nas zależy 2Tm 1:7-12: "Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, lecz mocy i miłości, i powściągliwości. Nie wstydź się więc świadectwa o Panu naszym, ani mnie, więźnia jego, ale cierp wespół ze mną dla ewangelii, wsparty mocą Boga, Który nas wybawił i powołał powołaniem świętym, nie na podstawie uczynków naszych, lecz według postanowienia swojego i łaski, danej nam w Chrystusie Jezusie przed dawnymi wiekami, A teraz objawionej przez przyjście Zbawiciela naszego, Chrystusa Jezusa, który śmierć zniszczył, a żywot i nieśmiertelność na jaśnię wywiódł przez ewangelię, Dla której jestem ustanowiony zwiastunem i apostołem, i nauczycielem; Z tego też powodu znoszę te cierpienia, ale nie wstydzę się, gdyż wiem, komu zawierzyłem, i pewien jestem tego, że On mocen jest zachować to, co mi powierzono, do owego dnia." Umacnianie wybrania i powołania - czynienie możliwym i realizacja 2P 1:2-11: "Łaska i pokój niech się wam rozmnożą przez poznanie Boga i Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Boska jego moc obdarowała nas wszystkim, co jest potrzebne do życia i pobożności, przez poznanie tego, który nas powołał przez własną chwałę i cnotę, Przez które darowane nam zostały drogie i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami boskiej natury, uniknąwszy skażenia, jakie na tym świecie pociąga za sobą pożądliwość. I właśnie dlatego dołóżcie wszelkich starań i uzupełniajcie waszą wiarę cnotą, cnotę poznaniem, Poznanie powściągliwością, powściągliwość wytrwaniem, wytrwanie pobożnością, Pobożność braterstwem, braterstwo miłością. Jeśli je bowiem posiadacie i one się pomnażają, to nie dopuszczą do tego, abyście byli bezczynni i bezużyteczni w poznaniu Pana naszego Jezusa Chrystusa. Kto zaś ich nie ma, ten jest ślepy, krótkowzroczny i zapomniał, że został oczyszczony z dawniejszych swoich grzechów. Dlatego, bracia, tym bardziej dołóżcie starań, aby swoje powołanie i wybranie umocnić; czyniąc to bowiem, nigdy się nie potkniecie. W ten sposób będziecie mieli szeroko otwarte wejście do wiekuistego Królestwa Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa."

Wojna  się toczy o umysł. Świat walczy o człowieka emocjami, ale celem jest „zawładnięcie” i pokierowanie umysłem: Tam decydujesz co jest dla ciebie ważne, na co zwracać uwagę Tam określasz, komu przyznać rację i co jest prawdą (reklama, wybory polityczne, religia) 2Kor 10:3-6: "Bo chociaż żyjemy w ciele, nie walczymy cielesnymi środkami. Gdyż oręż nasz, którym walczymy, nie jest cielesny, lecz ma moc burzenia warowni dla sprawy Bożej; nim też unicestwiamy złe zamysły I wszelką pychę, podnoszącą się przeciw poznaniu Boga, i zmuszamy wszelką myśl do poddania się w posłuszeństwo Chrystusowi, Gotowi do karania wszelkiego nieposłuszeństwa, gdy posłuszeństwo wasze będzie całkowite." Bóg chce, żebyśmy używali umysłu - również w kwestiach duchowych. Do czego może nam być potrzebny w aspekcie duchowym? Do czego służy umysł? 1. DO ROZUMIENIA PISMA Łk 24:45 2. DO POZNANIA BOGA Rz 1:20-21 3. DO SPRAWOWANIA SŁUŻBY Rz 7:25 4. DO ROZRÓŻNIANIA BOŻEJ WOLI I PODEJMOWANIA MĄDRYCH DECYZJI Rz 12:2 5. DO PRZECHOWYWANIA BOZEGO PRAWA Hbr 8:10-11 Co zrobić? Przyglądaj się swoim myślom, nie wszystkie są twoje (diabeł nie może „włożyć” do twojego umysłu swoich myśli, ale może próbować przez okoliczności zwracać twoją uwagę na niewłaściwe  zjawiska) Zapanuj nad swoim umysłem i zatroszcz się o umysł - tam się odbywa myslenie Ogranicz dostęp niepożądanym trenseterom Zatroszcz się o odpowiedni (ilościowo i jakościowo)  czas antenowy właściwych influencerów Rozwijaj samodzielność myślenia i podejmowanie odważnych decyzji Ćwicz się w dyscyplinie umysłowej Zadbaj o higienę umysłu - odpowiednią równowagę miedzy wysiłkiem umysłowym a odpoczynkiem Przekazuj panowanie nad każdą myślą Chrystusowi - masz do tego władzę i narzędzia

Za czym tęsknisz? Za jakim aspektem życia w Nowym Przymierzu - Przymierzu Chrystusowym? O czym chcesz opowiedzieć komuś, kto Chrystusa osobiście nie poznał? Co jest najcenniejszą zmianą, jaka dokonała się w twoim życiu po nowym narodzeniu? Co dla ciebie jest najważniejszą cechą Nowego Życia? Może zbawienie? Może usprawiedliwienie? A może panowanie w tysiącletnim królestwie? A może życie wieczne? J 17:3: "A to jest życie wieczne, aby poznali ciebie, jedynego prawdziwego Boga i tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa." 1Kor 13:12: "Teraz bowiem widzimy w zwierciadle, niewyraźnie, ale wówczas twarzą w twarz. Teraz poznaję cząstkowo, ale wtedy poznam tak, jak jestem poznany." Jr 31:33-34: "Ale takie będzie przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi PAN: Włożę moje prawo w ich wnętrzu i wypisze je na ich sercach. I będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. I nikt nie będzie już uczył swego bliźniego ani nikt swego brata, mówiąc: Poznaj PANA, bo wszyscy będą mnie znali, od najmniejszego aż do największego z nich, mówi PAN. Przebaczę bowiem ich nieprawość, a ich grzechów nigdy więcej nie wspomnę." 2Kor 10:3-6: "Bo chociaż żyjemy w ciele, nie walczymy cielesnymi środkami. Gdyż oręż nasz, którym walczymy, nie jest cielesny, lecz ma moc burzenia warowni dla sprawy Bożej; nim też unicestwiamy złe zamysły I wszelką pychę, podnoszącą się przeciw poznaniu Boga, i zmuszamy wszelką myśl do poddania się w posłuszeństwo Chrystusowi, Gotowi do karania wszelkiego nieposłuszeństwa, gdy posłuszeństwo wasze będzie całkowite." Konkrety w zakresie odpowiedzialności dzisiaj: Słowo Modlitwa Zobaczyć Jego w drugim człowieku Zobaczyć Jego w sobie (zwierciadło) Walka z pychą i samowystarczalnością Przyglądaj się swoim myślom

W przymierzu kazda ze stron ma swoje odpowiedzialności. Bóg w Chrystusie pojednał świat ze sobą i On jest gwarantem przymierza. Bóg nas usynawia, daje zwycięstwo i ochronę oraz gwarancję życia wiecznego z Nim w Jego Królestwie. Czego oczekuje w zamian? Ps 15:1-2: "Psalm Dawidowy. Panie! Kto przebywać będzie w namiocie twoim? Kto zamieszka na twej górze świętej? Ten, kto żyje nienagannie I pełni to, co prawe, I mówi prawdę w sercu swoim." Ps 51:8: "Oto miłujesz prawdę chowaną na dnie duszy I objawiasz mi mądrość ukrytą." Dlaczego to jest tak ważne? Bo prawdziwa wolność pochodzi z serca i jest wolnością od swoich własnych ograniczeń w postaci lęku, zgorzknienia, nienawiści, narzekania, rozczarowania sobą i innymi. Co Jezus tępił najmocniej? Obłudę, czyli niezgodność tego, co człowiek mówił i robił z tym, co myślał w swoim sercu. Jezus miał zaufanie do ludzi w oparciu o to, co widział w och sercach, a nie w oparciu o to, co mówili. J 2:23-25: "A gdy był w Jerozolimie, na święcie Paschy, wielu uwierzyło w imię jego, widząc cuda, których dokonywał. Ale sam Jezus nie miał do nich zaufania, bo przejrzał wszystkich, I od nikogo nie potrzebował świadectwa o człowieku; sam bowiem wiedział, co było w człowieku." Jak się troszczyć o swoje serce? Otwierać je przed Panem. Pozwolić Mu tam wejść i zrobić w nim Jego porządek. A potem znowu. I znowu. I znowu. To jest nasza odpowiedzialność w ramach Nowego przymierza z Panem.