RONDEAU DAS SEÑORAS DONAS (ÁLVARO CUNQUEIRO)

Rondeau das señoras donas pintadas no ouso do Vilar, no século XIV, cheirando unha frol LE VERSE Ese vento de seda é o tempo que pasa. Soñades a doce primavera de antano nesa frol que refrexa o seu van no negro pozo dos vosos ollos?                 Le temps s'en va! -Esas volvoretas que abanan a raiola do sol son as suas tocas cobixando as pálidas frontes. Soñaredes aínda no ouso do Vilar os soñares do tempo pasado?                 Le temps s'en va! Ese enorme silencio cristaíño e dourado! Si vos agora falares, miñas donas amigas, a vosa voz enchería, como unha fonte de ágoa, o vaso do silencio?                 Le temps s'en va! Ei, donas do Vilar! Erguede os finos rostros e sorride, que andan galáns de corte con soedades de vós! Agás que prefirades vélos morrer de amor,                 Le temps s'en va.                 Le temps s'en va.                   mes dames! L'ENVOI De todolos amores o voso amor escollo: Miñas donas Giocondas, en vós ollo todalas damas que foron no país, unhas brancas camelias, outras froles de lis. Le temps s'en va! Ou dádesme ese bico que cheira a rosas de abril do Mil e Pico ou finarei chorando na miña soedá, namentras envellezo: Le temps, le temps s'en va!