ریاض الصالح الحسین | ماه | صدای محسن نیک

▨ نام شعر: ماه▨ شاعر: ریاض الصالح الحسین▨ مترجم: سینا کمال‌آبادی▨ با صدای: محسن نیک▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیریــــــــــــــــهمه‌ی آن‌چه راکه چوپان به کوه و رودخانه به درختان گفته‌اندو همه‌ی آن‌چه راکه مردم روی صحنه‌ی رقص و معرکه‌های جنگگفته‌اند و نگفته‌آند،به تو گفته‌ام.درباره‌ى دخترى كه ميان پنجره‌اى آواز مى خواندو سنگ‌ريزه‌هايىكه شكسته مى‌شوند زير چرخ‌هاى قطارو از گورستانى كه قرن‌ها شادمانه خوابيده استبا تو گفته‌ام.هر صبح گلِ تنم رامى‌چينم و به خيابان‌ها مى‌اندازمتا لگدمالِ اميران و دانشمندان و دزدها شودو گلِ تنم را هر شبگلبرگ به گلبرگ، برگ‌هاى ريخته‌اش رابرايت جمع مى‌كنمتابا تو بگويم كه چه‌ها به من گذشته است.یک‌بار كنار تو نشستم و گريستمقلبم شالیزار آتش گرفته‌اى بودو انگشتانم شبيه زبان سگ‌ها در گرماى تابستان.مى‌خواستم با حركاتى خودم را نشان بدهم:جامى را بشكنمپنجره را باز كنمبخوابماما نشدنتوانستم.از چه مى گويم بعد از بيست‌وشش ساليا پس از بيست‌وشش گلوله‌ى شليك‌شده به خلأ.خسته‌اماز گفتناز قرضاز كاراما از آزادى هرگز.و حالا روياى يک چيز يا چيزهاى کمى را دارم:كه كلمه بشود نان و انگوربشود پرندهبشود بستر خوابكه دست چپم روى شانه‌هاى تو باشد و دست راستم روى شانه‌هاى جهانوبه ماه بكويم:عكسى از ما بگیر.▨ریاض الصالح الحسیناز کتاب گزیده شعر جهان به نام «تنم را می ةوانم در شعر پراکنده کنم» نشر کارگاه اتفاق Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.