Sakıncalı Piyade - UĞUR MUMCU

Efendim, bir zamanlar ülkemizde oynanan oyuna, 'Sakıncalı Piyade' oyununa hoş geldiniz. Bu akşam, izniniz olursa Sakıncalı Piyade'yi ben oynayacağım. Bu ismi ben takmadım. Onlar taktılar. Bizlere, üniversite bitirmişlere yedek subay olma hakkını çok gören etkililer ve yetkililer... Yedek subay okulundan başarıyla er olarak çıktıktan sonra adımız, hakkımızdaki yazışmalarda 'Sakıncalı Piyade Eri' olarak geçiyordu. Ben de bu adı oradan aldım...  YAŞAMIN GERÇEĞİ UYDURMANIN SINIRLARINI AŞIYOR Aziz Nesin   On gün sonra mahkemeye çıktım ve "kaçma şüphesi vardır" gerekçesiyle tutuklandım!   Güler misin, ağlar mısın?       Cezaevinden hemen bu tutuklama kararına itiraz ettim. Kaçma şüphesi gerekçesiyle tutuklanmamın, yasaya ters düştüğünü anlattım. Sonra devam ettim: İşlediğimi ileri sürdüğünüz suç, Demirel hükümeti döneminde işlenmiştir. Bu hükümet ise, Cumhuriyetin geleceğini tehlikeye sokmak suçundan istifaya zorlanmıştır, öyleyse suç, devlet ve hükümet nüfuzunu kıran suçlardan sayılmaz.       Sıkıyönetim hukukçularının hiç böyle tartışmalara girmeye niyetleri yoktu. Hemen karar geldi:   — Oybirliği ile reddine...       Tutuklanmak için çalmadığım kapı kalmadı, sonunda kaçma şüphesi vardır gerekçesiyle tutuklandım.       Dava önce, Ceza Yasasının 141 inci maddesinden açılıyordu. Yani, şu ünlü madde: Sosyal bir sınıfın öteki sosyal sınıflar üzerindeki tahakkümünü kurmak amacıyla örgüt kurmak.       Örgütten bol ne var ki. Bul örgütünü, kur tahakkümünü...       Benim suçum, sınıf tahakkümünü kurmayı amaçlayan örgüte, yani Dev-Genç'e yol göstermek. Nasıl diyeceksiniz?       Efendim, yol göstermek, bilindiği gibi, yurttan sesler programında olur. Saz sanatçılarından biri, bağlamayla yol gösterir.   Öyle mi acaba?       Savcı, 141. maddeden koğuşturulduğumu söyledi. Sonra:   — 159 da düşünülebilir... dedi. 159. madde de, hükümetin, bakanlıkların, güvenlik kuvvetlerinin ve Silâhlı       Kuvvetler'in manevî şahsiyetine hakaret suçlarını kapsıyor.       İddianame geldiğinde baktım, dava ne 141. maddeden açılmış ne de 159'dan. Askerî savcı, konuşmalarımda, komünizm propagandası bulmuş ve davayı 142. maddeden açmış.       Ben dava boyunca 142. maddeden yargılandım. Sonra dava sonuna doğru, suçun niteliği değişti. Anaya-sa'yı tağyir, tebdil ve ilga'dan suçlandım. Yani. 146. maddeden.       Mahkeme 146. maddeden mahkûm etti. Askerî Yargıtay bu hükmü bozdu. Mahkeme eski kararında direndi. Bu arada Af Yasası çıktı. Mahkemede son duruşmaya geldiğimizde, duruşma yargıcı Saadettin Üçüncüoğlu kararını açıkladı:   — Yargıtay kararına uyuyoruz. Sizin suçunuz 312. maddeye giriyor. O da af kapsamında. Dosyanızı kaldırıyoruz. Haydi güle güle...       Yani, aynı suç için Ceza Yasasının 141. maddesinden gözaltına alın, sonra komünizm propagandası yapmak suçundan 142. madde gereğince yargılan, suçun niteliği değişsin, Anayasayı tağyir, tebdil ve ilga suçunun kapsamına alın, Yargıtay "suçu yok" desin, bundan sonra da, aynı eylem için, bir yıllık bir cezayı öngören 312. maddeye sokul, ondan sonra da dosyan kaldırılsın.   Sen sağ, ben selâmet!   Şimdi bana soruyorlar:   — Hangi maddeden yargılanmıştın?   Ne diyeyim. Bunları uzun uzun anlatmamak için:   — Yüz kırk altı küsur, komünizm falan, Anayasa'yı tağyir, tebdil, ilga filân... diyorum, çıkıyorum işin içinden.