สัมผัส​หยั่งรู้สู่สภาวะ ที่แบ่งแยกไม่ได้ Group Sitting 2023-11-26

เราได้มาร่วมกันสัมผัสรู้ตระหนักรู้หยั่งรู้ประจักษ์แจ้ง หยั่งรู้สู่ความจริงที่กําลังปรากฏ เพียงขณะเดียวแล้วสลายไป ขณะใหม่มาแทนที่แล้วสลายไปอย่างรวดเร็ว นี่คือกฎแห่งการเปลี่ยนแปลง นี่คือคุณสมบัติของรูปและนาม นี่คือคุณสมบัติของทุกสรรพสิ่งในสังขตะ ในโลกิยะในโลกของเวลาในโลกของเวลา เมื่อก่อน..เราไม่เห็นสัจจะของเวลานะ เพราะอะไร เพราะเราอยู่ห้วงของอดีตอนาคตไง ไปอยู่กับเวลาที่ผ่านไปแล้ว ไปพัวพันกับเวลาที่ยังไม่ปรากฏยังไม่เกิดขึ้น แล้วเราได้อะไร! นั่นแหละสิ่งที่เราได้ ความยึดความติด ความฟุ้งซ่าน ความขัดแย้ง ความกลัว ความกังวล นั่นละของแถมที่เราได้มาจากที่ไปพัวพันในโลกอดีตอนาคต - - - ก็มีเด็กมาถาม เอ๊คําว่า นิพพานในมันซึ่งเป็นสิ่งที่ไกล ไกลจากการทําความเข้าใจ ไกลจากความเข้าถึงสําหรับผู้ที่ยังไม่ได้ใส่ใจบนเส้นทางนี้ แต่ว่าพอที่จะนิยามเอาความหมายสภาวะ ที่สื่อกันได้ง่ายง่ายเนี่ย จิตที่ถึงนิพพานแล้วผลของสภาวะนิพพานเป็นเช่นใด หมายถึงว่าไม่ใช่ว่าอยู่จิตที่เข้าถึงนิพพานแล้วก็อยู่นิพพานตลอดไม่ใช่นะ จิตที่เข้าถึงนิพพานแล้วตราบใดที่ยังมีวิบากของขันธ์อยู่ จิตก็จะลงมาร่วมกับเวลา มาอยู่กับรูปนาม มาอยู่กับสมมุติอ่ะ . แล้วเมื่อใดที่จิตมาอยู่กับโลกของรูปและนามเนี่ย จิตของเค้า การรับรู้ของเค้าจะเป็นยังไง . มันมีหลายระดับที่จะบ่งบอกชัดว่าสภาวะผลของนิพพานเนี่ยจิตที่เป็นอิสระแล้วเป็นเช่นไร มันจะตรงกันข้ามกับตัวตัณหาอุปทานนะ ตัวตัณหาเนี่ยเป็นเหตุแห่งสภาวะเหตุแห่งทุกข์ ที่ว่าจะมาร้อยรัดจิตให้ติดอยู่ในอารมณ์ที่จิตเข้าไปรู้นะ มีลักษณะความพร่อง คือจะเห็นแต่ความพร่องเห็นแต่โลกของตัวตนที่ไม่เคยอิ่ม เมื่อมันไม่อิ่มมันพร่องมันก็ต้องมีการเติมเต็ม ชีวิตของสัตว์โลกเนี่ยขับเคลื่อนไปเพื่อการเติมเต็ม ให้กับอัตลักษณ์ให้กับตัวตนให้กับความรู้สึกไม่มีที่สิ้นสุด เราตกเป็นทาสของสิ่งนี้ . ปัจจุบันนี้ชาตินี้ยังปลดเปลื้องยังหลงอยู่ในสภาวะการเติมเต็ม มันก็ต้องไปเติมเต็มในชาติถัดไปแหละ มันจะยุติตัวมันลงได้ยังไงสภาวะการเติมเต็มนะ นั่นคือสภาวะของจิตที่พ้นไปจากการเติมเต็มแล้ว พ้นไปจากความพร่องจากตัณหาแล้ว ก็คือสภาวะจิตเค้าจะไม่มีความพร่อง คือมันเต็มอยู่ตลอดเวลา ความเต็มไม่มีขอบเขตนะ คุรุอาจารย์บางท่านบอกว่ามันเต็มไปทั่วจักรวาล * ปิยทัสสี ภิกขุ * ============